به گزارش برنا، در جهان امروز، رویدادهای ورزشی صرفاً مسابقه و سرگرمی نیستند؛ آنها به ابزارهای مهمی برای توسعه اقتصادی، دیپلماسی عمومی و برندینگ شهری تبدیل شدهاند. کشورهایی که این واقعیت را زودتر درک کردهاند، توانستهاند از میزبانی رویدادهای ورزشی برای رونق گردشگری، اشتغالزایی و جذب سرمایه استفاده کنند. در ایران نیز ظرفیتهای قابل توجهی در این حوزه وجود دارد اما بهرهبرداری از آنها هنوز محدود و غیرسیستماتیک است.
ایران در سالهای گذشته میزبان رویدادهای مختلفی بوده است؛ از مسابقات بینالمللی کشتی، وزنهبرداری و تکواندو گرفته تا لیگ ملتهای والیبال و رقابتهای آسیایی. این رویدادها معمولاً با استقبال خوب تماشاگران داخلی همراه بودهاند و در برخی موارد، حضور ورزشکاران و تیمهای خارجی نیز دیده شده است. با این حال، سؤال اصلی اینجاست که آیا این میزبانیها توانستهاند اثر اقتصادی ملموسی بر شهرها و اقتصاد ملی بگذارند؟
یکی از مهمترین آثار اقتصادی رویدادهای ورزشی، تحریک گردشگری است. ورود تیمها، کادر فنی، خبرنگاران و تماشاگران، تقاضا برای خدمات اقامتی، حملونقل، رستورانها و مراکز خرید را افزایش میدهد. در شهرهایی مانند تهران، مشهد و تبریز، همزمان با برگزاری رویدادهای بینالمللی، افزایش فعالیت اقتصادی کسبوکارهای محلی کاملاً مشهود بوده است. این مسأله نشان میدهد که ورزش میتواند بهعنوان مکملی برای صنعت گردشگری عمل کند؛ صنعتی که یکی از محورهای توسعه اقتصادی کشور محسوب میشود.
از منظر اشتغال نیز، رویدادهای ورزشی اثرگذار هستند. هر رویداد، مجموعهای از مشاغل موقت و حتی پایدار ایجاد میکند؛ از نیروهای اجرایی و خدماتی گرفته تا فعالان رسانهای، تبلیغاتی و حملونقل. اگر این رویدادها در چارچوب یک تقویم منظم و بلندمدت برنامهریزی شوند، میتوانند به ایجاد فرصتهای شغلی پایدار نیز کمک کنند.
نکته مهم دیگر، توسعه زیرساختهای شهری است. آمادهسازی ورزشگاهها، بهبود امکانات اقامتی و ارتقای سیستمهای حملونقل، از الزامهای میزبانی رویدادهای ورزشی است. این سرمایهگذاریها اگر با نگاه بلندمدت انجام شوند، میتوانند پس از پایان رویداد نیز مورد استفاده شهروندان قرار گیرند. مشکل آنجاست که در ایران، بسیاری از این اقدامات مقطعی و بدون برنامه بهرهبرداری بعدی انجام میشود.
البته نمیتوان از چالشها چشمپوشی کرد. هزینههای بالای میزبانی، محدودیتهای بینالمللی، ضعف مدیریت اقتصادی و نبود هماهنگی میان نهادهای مختلف، از جمله موانع جدی در این مسیر هستند. اما تجربه کشورهای مختلف نشان داده است که با مدیریت حرفهای و مشارکت بخش خصوصی، میتوان این چالشها را کنترل کرد.
در نهایت، رویدادهای ورزشی برای ایران یک فرصت اقتصادی بالقوه هستند؛ فرصتی که اگر با نگاه اقتصادی و نه صرفاً نمایشی به آن نگریسته شود، میتواند به ابزاری مؤثر برای توسعه شهری، اشتغالزایی و بهبود تصویر بینالمللی کشور تبدیل شود.
یادداشت از نادیا نامداری
انتهای پیام/