به گزارش برنا از اصفهان، شروع نیمفصل دوم برای سپاهان، بیشتر از آنکه شبیه یک شتاب تازه باشد، به مسیری پر از توقفهای کوتاه شباهت داشت. طلاییپوشان کار را با تساوی برابر ملوان آغاز کردند، دیداری که تعادل بازی اجازه نداد امتیاز کامل به حساب سپاهان واریز شود. پس از آن، شکست مقابل پرسپولیس رقم خورد؛ مسابقهای سنگین و سخت در برف که جزئیات کوچک، نتیجهاش را تعیین کرد.
در ادامه، تساوی برابر گلگهر بار دیگر سپاهان را از رسیدن به سه امتیاز دور نگه داشت و در نهایت، باخت مقابل تراکتور باعث شد کارنامه چهار هفتهای نیمفصل دوم با فقط دو امتیاز بسته شود. آماری که روی کاغذ نگرانکننده است، اما در دل بازیها، تصویر پیچیدهتری را نشان میدهد.
سپاهان در این چهار مسابقه نه تیمی منفعل بوده و نه از جریان بازیها جدا افتاده است. مسئله اصلی، تبدیل نشدن برتریهای مقطعی و کنترل بازی به نتیجه نهایی بوده؛ جایی که تیم یا در لحظات حساس ضربه خورده، یا نتوانسته از فرصتهایش بیشترین استفاده را ببرد. این همان فاصلهای است که میان «بازی قابل قبول» و «نتیجه مطلوب» ایجاد شده است.
با این حال، فصل هنوز در نقطهای نیست که راهها بسته شده باشند. سپاهان تیمی است که تجربه عبور از مقاطع دشوار را دارد و اگر این روند با اصلاح جزئیات، اضافه شدن مصدومان و افزایش دقت در فاز نهایی همراه شود، میتواند خیلی زود از این مقطع عبور کند. نیمفصل دوم تازه آغاز شده و برای تیمی با ساختار و ظرفیت سپاهان، هنوز زمان برای جبران کاملاً وجود دارد.
با وجود این شروع کمامتیاز، سپاهان هنوز از مسیر رقابت خارج نشده است. تجربه، کیفیت فنی و ساختار تیمی طلاییپوشان نشان میدهد که این افت بیش از آنکه ریشهدار باشد، مقطعی و قابل اصلاح است. نیمفصل دوم برای سپاهان هنوز به نقطه تعیینکننده نرسیده و اگر این تیم بتواند فاصله میان نمایش و نتیجه را ترمیم کند، فرصت بازگشت به روند امتیازگیری کاملاً در دسترس خواهد بود.
انتهای پیام