به گزارش برنا، این اعتراضات که عمدتا در دو شهر بزرگ سیدنی و ملبورن متمرکز بود، هزاران معترض را به خیابانها کشاند. معترضان با در دست داشتن پلاکاردهایی در محکومیت جنگ در غزه، خواستار بازداشت هرتسوگ به اتهام "ارتکاب جنایات جنگی" شدند. تصاویر و ویدیوهای گستردهای از این تظاهرات در شبکههای اجتماعی منتشر شد که شعارهای شدیدالحن معترضان و درخواست آنان برای اجرای عدالت بینالمللی را نشان میداد. در سوی مقابل، دولت استرالیا با اعطای "صلاحیتهای امنیتی استثنایی و گسترده" به نیروهای پلیس، سعی در کنترل اوضاع داشت. این اقدام منجر به تنش و درگیریهای فیزیکی در خیابانها شد. گزارشها و ویدیوهای منتشرشده از سوی شهروندان و برنامههایی مانند "هشتگ" شبکه الجزیره، صحنههایی از مقابله پلیس با معترضان، تلاش برای متفرق کردن جمعیت، بستن ورودیهای مناطق مختلف و همچنین دستورات تخلیه و بازرسی وسایل نقلیه را ثبت کردند.
از حساسترین صحنههایی که خشم عمومی را برانگیخت، مربوط به برخورد پلیس با معترضان مسلمان در حین ادای نماز بود. در این ویدیوها که به سرعت در فضای مجازی پخش شد، گفته میشود نیروی پلیس به معترضانی که در یکی از گوشههای محل تجمع در حال نماز خواندن بودند، حمله کرده است. این اقدام با محکومیت شدید "شورای امامان استرالیا" مواجه شد. این شورا در بیانیهای، این رفتار را "غیرقابل قبول" دانسته و آن را "نقض آزادی بیان و عبادت" خواند. فعالان حقوق بشر و کاربران فضای مجازی نیز به این موضوع واکنش نشان داده و آن را نشانهای از "جانبداری دولت استرالیا" به نفع رئیسجمهور اسرائیل و به بهای نادیده گرفتن خواستههای مردمی توصیف کردند. بسیاری از معترضان و حامیان آنها، هرتسوگ را "جنایتکار جنگی" خطاب کرده و برخورد پلیس را نشانهای از "تنگتر شدن عرصه بر آزادیهای عمومی" در استرالیا دانستند.
واکنشها به این رویداد به مرزهای استرالیا محدود نماند و مقامات بینالمللی نیز درباره آن اظهارنظر کردند. "فینولا نیاولین"، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر و مبارزه با تروریسم، در اظهارنظری تأکید کرد که استرالیا اکنون در زمره "سختگیرترین دموکراسیهای جهان در قبال اعتراضات" قرار دارد. او به موردی خاص اشاره کرد که در آن مردی صرفاً به جرم فریاد زدن "عار" به سمت رئیسجمهور اسرائیل، به اتهام "تحریک" بازداشت شده بود؛ اتهامی که بر اساس این ادعا مطرح شد که این فریاد ممکن است "ترس" ایجاد کند. "کیتلین جانستون"، نویسنده و تحلیلگر نیز در واکنشی تلخ نوشت: "به استرالیا خوش آمدید، جایی که دولت از رئیس یک کشور نژادپرست که مرتکب نسلکشی شده، برای یک دیدار دوستانه دعوت میکند و سپس هر کسی که اعتراض کند را با خشونت میزند. " این اظهارنظرها بازتاب گستردهای در رسانهها و فضای مجازی داشت.
آنچه قرار بود یک رویداد دیپلماتیک معمولی باشد، به یک "بحران سیاسی و حقوقی داخلی" برای استرالیا تبدیل شد. این حادثه، پرسشهای دیرینه و نگرانکنندهای را درباره محدوده آزادی بیان در دموکراسیهای لیبرال، "موضع دول غربی" در قبال جنگ غزه، و "مرزهای استفاده از نیروی" پلیس در برابر تظاهرات مسالمتآمیز، با شدتی تازه مطرح کرد. به نظر میرسد سفر هرتسوگ به استرالیا، نه تنها نتوانست به بهبود روابط دو کشور در ابعاد عمومی بینجامد، شکافهای عمیق اجتماعی و اخلاقی در درون جامعه استرالیا و همچنین بین دولت و ملت این کشور را بیشتر نمایان کرد. این رویداد نشان داد که مسائل مربوط به خاورمیانه و به ویژه بحران فلسطین، چگونه میتواند به موضوعی برای مناقشه و تقسیمبندی در جوامع دموکراتیک دور از این منطقه تبدیل شود. پیامدهای این بحران برای دولت استرالیا و همچنین برای تصویر بینالمللی این کشور به عنوان مدعی دفاع از حقوق بشر و آزادیهای اساسی، نیازمند رصد و بررسی دقیق است.
انتهای پیام/