«سهیلا جلودارزاده»، عضو فراکسیون امید و نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، درباره لزوم فراگیر شدن احزاب با توجه به قانون انتخابات به خبرنگار سیاسی برنا گفت: قانون انتخابات، قانون مناسبی نیست. وقتی این قانون را در کنار قانون احزاب و مطبوعات قرار دهیم، آن زمان متوجه خواهیم شد که هر کدام از آنها را نمیتوان به صورت جداگانه در نظر گرفت بلکه باید این سه قانون را در کنار هم نگاه کرده و مورد بررسی قرار داد. بنابراین جامعهای که میخواهد میزان، رأی ملت باشد، باید احزاب حضور داشته باشند و فعالیت کنند چراکه از ملزومات یک حکومت دارای، دموکراسی یا حکومت مردم بر مردم، یعنی فعالیت احزاب بدین گونه نباشد. به عنوان مثال، چند سالی تعطیل بودند و فقط گعدهای چند نفره براساس وسعت حزب تشکیل میشد که جلسات خود را پشت درهای بسته انجام میدادند یا در خانهها دور هم جمع میشدند. بنابراین این گونه نمیتوان به دموکراسی رسید. اگر این گونه ادامه پیدا کند پوستهای از ظاهر دموکراسی هم باقی نخواهد ماند.
این عضو کمیسیون اجتماعی مجلس افزود: در حال حاضر به نظر میرسد به جایی رسیدهایم که مجلس در جایگاه واقعی خود قرار ندارد چرا که بسیاری از تصمیمگیریها در جاهای دیگر صورت میگیرد. باید همه ارکان دموکراسی و یک جامعه سیاسی توسعه یافته شکل بگیرد. به عنوان مثال، نهاد مساجد به عنوان یک حزب عمل میکند و یا نهادهای دیگر در حال فعالیت به عنوان حزب هستند در حالی که کارشان چیز دیگری است و نماینده همه بخشهای جامعه نیستند. برخی نهادها چون یک بینش بسته تشکیلاتی دارند، دیگر نمیتوانند نماینده کل مردم باشند. خودشان هم احساس قیم بودن میکنند نه خدمتگزار بودن. یعنی جایگاه اجتماعیشان اینگونه است مثل یک معلم یا پدر و مادر که خودشان را مالک میدانند. برخی گروهها و نهادها هم این حس را دارند و نمیتوانند به مسائل از دید مردم نگاه کنند بنابراین فقط از منظر جایگاه فکریشان نگاه میکنند.
این فعال سیاسی اصلاح طلب عنوان کرد: اگر میخواهیم به جامعهای برسیم که همه در آن راحت، آزاد و شاد باشند باید احزاب را تشکیل دهیم و خود مردم هم با این برخوردهایی که با احزاب شده میترسند و یک فرهنگ عمومی شده که ما عضو هیچ حزبی نیستیم اما در عین حال برای اینکه بتوانند از مزایا استفاده کنند، خودشان را به قدرت وصل میکنند. یک اقشار دیگر خودشان را به خارجیها و یا به اپوزسیون وصل میکنند. در نتیجه همواره با تضاد داخلی روبرو خواهیم بود. بحث آشتی ملی، بحث درستی است که همه گروه ها اعم از دانشگاهی، فعالین سیاسی و اپوزسیون، ایرانی هستند اگر اینگونه به موضوع نگاه کنیم از استعداد هر کدام از آنها میتوانیم در جامعه و کشور نهایت بهره را ببریم./2.5