از طلوع خیابانها تا غروب اشک
بهار طاهری، فعال حوزه رسانه در یادداشتی که به مناسبت تشییع آقای شهید ایران در تهران نوشته است، آورده: از روزهای جنگ، یک حس در من مانده است؛ هر وقت مردم را در خیابان میبینم، آرام میشوم. حتی اگر هیچکدامشان را نشناسم. از همان روزها، پرچم ایران برایمان تبدیل به یک زبان مشترک شد؛ زبانی که دیگر نیازی به کلمات ندارد. کافی است پرچم را ببینی تا بدانی کنار تو، کسی ایستاده که دلش برای همین خاک میتپد.