گزارش خبرنگار سیاسی برنا : محور دیدگاه دیپلماسی عمومی دیپلماسی عمومی در مسئله دیپلماسی یکی از مهمترین مسائل است، یکی از نقاط قوت ما نرم افزار ماست؛ ما در 34 سال گذشته توانستیم مقاومت کرده و پیشرفت کنیم و این به خاطر نرم افزار و ظرفیت بالای ماست. یکی از نقاط قوت ما منطق ما در سیاست خارجی است؛ منطق جمهوری اسلامی ایران قابل دفاع است و هرجا که مطرح می شود مورد استقبال قرار می گیرد چنانچه جنبش عدم تعهد برای چندمین بار از حق هسته ای ما اعلام دفاع کرد. انرژی هستهای در سطح جهانی نگاهی که جمهوری اسلامی ایران به مسئله هسته ای دارد قابل دفاع است، جمهوری اسلامی ایران یکی از مدعیان جلوگیری از اشاعه سلاح هسته ای است ولی معتقد است همه ملت ها از حق خود در این زمینه استفاده کنند. همانطور که در آلماتی 1 وقتی ما منطق خود را بیان کردیم گفتند ما چند روز مهلت می خواهیم که این مسئله را بررسی کنیم در حقیقت جمهوری اسلامی ایران نه تنها در این سال ها حق خود را بیان کرده بلکه آن را اعمال هم کرده است. ما از تجهیزات هسته ای در جهت اهداف صلح آمیز به خوبی استفاده کرده و در این زمینه جلو رفته ایم؛ ما بعد از 4 سال امروز به جایی رسیده ایم که نیاز دارویی و انسانی را برای 850 هزار بیمار خود تامین کرده ایم و آن ها هستند که امروز می گویند حال که شما غنی سازی 20 درصد را دارید کار را بیشتر از این ادامه ندهید این یعنی تمام معادلات تغییر کرده است. ما بیان کردیم که غنی سازی حق ملت ایران است، کسی حق ندارد مانع حق یک ملت شود؛ این غنی سازی چه 5 درصد و چه 20 درصد باشد ما از آن دفاع می کنیم؛ ما ابتدا گفتیم که این فناوری را برای مصارف دارویی می خواهیم و حاضریم آن را بخریم اما بر اساس رفتار آن ها خودمان رفتیم و آن را ساختیم. مسائل اقتصادی امروز مسائل اقتصادی از مهمترین مسائل کشور است و مردم دغدغه دارند که گرانی و بیکاری آیا حل می شود یا نه؟ باید تدابیر حکیمانه و اساسی داشته باشیم، در این زمینه یک بحث قوانین لازم الاجرا است که آن ها را داریم و بحث دیگر دولت چگونه میخواهد این قوانین را عملی کند. لازمه این امر این است که از عقول و تجارب بیشتری برخوردار با شیم، کسانی که سال ها در این زمینه تجربه کسب کرده اند حتی اگر تجربه ناموفقی بوده و افراد نخبه و خوش فکر باید در این زمینه مورد استفاده قرار گیرند. مهمترین کسی که می تواند در این زمینه مورد مشورت قرار بگیرد خود مردم هستند؛ به طور مثال در بحث کشاورزی نمی توان بدون این که از نظر خود کشاورزان استفاده کرد تصمیمی گرفت؛ ساز و کار نباید فردی باشد و یک نفر به عنوان رئیس جمهور از چند نفر سوال کند بلکه باید تمام بدنه دولت درگیر این مسئله شود. حمایت از تولید دولت باید مشخص کند که کار ویژه اصلی آن تصدی گری است یا نظارت، اگر می خواهیم در کشور شکوفایی و رقابت ایجاد شود باید حمایت از تولید صورت گیرد اما این حمایت باید هدفمند و زمان دار باشد. باید ببنیم اگر از صنعت خودرو حمایت میکنیم این حمایت با چه هدف و در چه زمانی است؛ ما 40 سال از تولید پیکان حمایت کردیم نتیجه آن چه شد! آیا باید این حمایت به زور انجام می شد که بازار پر شود. اگر حمایت موجب ارتقاء کیفیت در داخل و خارج شود باید صورت گیرد، انحصار مانع از رقابت شده و فساد را به دنبال دارد که ما این مشکل را در کشور داریم. اگر چه در بخشی از دولت این مسئله کم شده ولی هنوز وجود دارد. گام چهارم حرکت من رفع انحصار از دستگاههای دولتی و خصوصی است؛ اولویت اصلی ما باید حمایت از تولید داخل باشد و نتیجه آن این شود که تولید داخل ارتقاء پیدا کند. اصلاح ساختار بانکی نقدینگی را باید به سمت تولید هدایت کنیم در غیراین صورت همین تورم و بی کاری که وجود دارد را خواهیم داشت. چرا باید 70 هزار میلیارد تومان معوقات بانکی داشته باشیم که این معوقات هیچ کدام در کار تولیدی نیستند، 5 هزار میلیارد تومان از این معوقات در دست 6 نفر است که این دو برابر مبلغی است که در یک ماه به عنوان یارانه به 70 میلیون می دهیم. خود دولت با سازو کارهای اقتصادی میتواند با این مسئله برخورد کند، اگر حفرههایی که در عرصه اقتصاد وجود دارد را ببندیم مفاسد اقتصادی اجازه بوجود آمدن پیدا نمی کنند. تحریم تحریم ها یک تهدید است اما برای جمهوری اسلامی ایران می تواند به فرصت تبدیل شود. ما در بسیاری از حوزه هایی که تحریم شدیم ظرفیت های بسیاری داشتیم که به سراغ آن نرفتیم و به بهانه همین تحریمها به دنبال آن رفتیم، کشوری که خود نفت دارد چرا باید بنزین را وارد کند. ما انگیزه و روحیه قوی در این زمینه داریم به طور مثال در یک کار جهادی آقای میرکاظمی زمانی که در وزارت نفت بود توانست با استفاده از پتانسیل داخلی ما را به خودکفایی در این عرصه برساند. اعضای کابینه هدف اساسی که دنبال میکنم این است که دولتی که در آینده مسئولیت را به عهده گیرد باید ساختارهای دولت را قوی کند؛ اگر دولت به مثابه یک قطار باشد این قطار الان خیلی ضعیف و کند است؛ سفرهای استانی که انجام می شود کار خوبی است ولی کافی نیست و در کنار آن باید سفرهای وزارتخانه ای انجام شود. اگر می خواهیم وزرایی را انتخاب کنیم باید کسانی باشند که بتوانند این قطار را راه انداخته و کاری کنند که وزارت خانه مانع خدمت رسانی به مردم نشود، برای برخی دستگاهها افرادی را در جاهای مختلف میشناسم که ظرفیت خوبی هستند اگر چه این افراد در در ایام انتخابات با من حرفی نزدند و شاید به من هم رای ندهند ولی برای این کار بسیار مناسب هستند. تهاجم فرهنگی مزیت نسبی و اقتدار ما در فرهنگ است، این مقاومتی که انجام دادیم بر اساس پشتوانه نظامی نیست بلکه ناشی از پشتوانه فرهنگی ماست؛ اگر می خواهیم این عظمت را دنبال کنیم باید به حوزه فرهنگ اهمیت دهیم. تهاجم فرهنگی، ناتو فرهنگی و شبیخون فرهنگی چیزهای ضعیفی هستند که به وجود آمده و خود خاموش شدند. اگر ما معدن قوی و غنی فرهنگ خود را خوب بشناسیم و به موقع از ظرفیت های فرهنگی استفاده کنیم دشمن باید از ما بترسد. شورای عالی انقلاب فرهنگی باید مهمتر از شورای عالی امنیت ملی باشد که بتواند در برابر حمله ای که دشمن در زمینه فرهنگ شروع کرده آمادگی داشته باشد. محصولاتی که بیشترین استقبال را داشته در حوزه سینما مبتنی بر گفتمان اسلام و دفاع از ارزشها بوده مانند فیلمهایی چون آژانس شیشه ای، مریم مقدس، مختار و یوسف پیامبر که خودم در کشور های عربی دیدم با چه استقبالی مواجه شده است. مفاهیم دینی وقتی در شکل هنری بیان می شود راه خود را پیدا می کند مانند بچه های آسمان و رنگ خدا؛ سینما می تواند در خدمت این آثار باشد.