به گزارش سرویس اجتماعی برنا، به نقل از وبدا، لیلا شورورزی، کارشناس واحد بهبود تغذیه دانشکده علوم پزشکی نیشابور، گفت: نمک طعام محصولی است متبلور، شورمزه و بدون بو که از کلروسدیم تشکیل شده است.
شورورزی افزود: از آغاز تاریخ زندگی بشر، کاربرد کلروسدیم بهعنوان یک نوع چاشنی که به رژیم غذایی افزوده میشود، کاملاً روشن است و خواص ضدمیکروبی نمک و خاصیت نگهداری مواد غذایی و جلوگیری از فساد آنها روشی متداول در زندگی بشر بوده است.
کارشناس واحد بهبود تغذیه دانشکده علوم پزشکی نیشابور ادامه داد: از هر 800 مورد مرگومیر در کشور، 300 مورد آن ناشی از بیماریهای قلبی و عروقی است و سرانه مصرف نمک، بنابه توصیه سازمانهای بینالمللی، باید به حداکثر پنج گرم در روز کاهش پیدا کند و این در حالی است که این میزان در کشور ما دو تا سه برابر حداکثر میزان مجاز برآورد شده است.
کارشناس واحد بهبود تغذیه دانشکده علوم پزشکی نیشابور ادامه داد: باید از نمک یددار استفاده کنیم؛ زیرا یک عنصر طبیعی موردنیاز برای بدن است که باید ازطریق برنامه غذایی روزانه تأمین شود.
شورورزی خاطرنشان کرد: بزرگی غده تیروئید، اختلال در رشد مغزی و جسمی، کمشنوایی، لالی، لوچی چشم، کاهش بهره هوشی کودکان، کاهش قدرت یادگیری و افت تحصیلی از عوارض کمبود ید است.
وی یادآور شد: قرار ندادن نمک یددار در معرض نور مستقیم خورشید و یا رطوبت، نگهداری نمک در ظروف بدون منفذ پلاستیکی، چوبی، سفالی، ظرف شیشهای رنگی و دربسته از روشهای نگداری نمک یددار است.
کارشناس واحد بهبود تغذیه دانشکده علوم پزشکی نیشابور ادامه داد: ذخیره کردن نمک بهمدت طولانی سبب کاهش میزان ید آن میشود و باید حداکثر تا 6 ماه پس از خرید، مصرف شود.
شورورزی گفت: با مصرف نمک یددار میزان ید مورد نیاز بدن به راحتی تأمین میشود و کسانی که پزشک مصرف نمک را برای آنها ممنوع کرده است، نباید از نمک یددار تصفیه (تبلور مجدد) هم استفاده کنند.
وی اظهار داشت: بعضی از افراد بهصورت ژنتیکی مستعد ابتلا به پرفشاری خون در اثر مصرف نمک هستند و افراد مبتلا به بیماریهای مزمن کلیه یا دیابت، کسانی که یک یا هر دو والدین آنها مبتلا به پرفشاری خون هستند و افراد بالای 50 سال با مصرف نمک نیز احتمال بیشتری برای ابتلا به پرفشاری خون دارند.
وی افزود: وجود ناخالصیها در نمک مانند شن، ماسه، خاک، گچ و مواد آلودهکننده و مواد محلول سختی مانند کلسیم و منیزیم، فلزات سنگین مثل سرب، جیوه، آرسنیک و کادمیوم، علاوه بر ایجاد عوارض نامطلوب، سبب کاهش شوری نمک و در نتیجه افزایش مصرف نمک میشوند.