انگار همین دیروز بود. 121 روز پیش از آغاز رقابتهای جام ملتهای آسیا در قطر که با یک ناکامی نحس و غم انگیز برای تیم ملی به پایان رسید، تیم ملی در سئول در یک بازی دوستانه به مصاف چشم بادامی ها رفت. چهارشنبه روزی در روز هفدهم آخرین ماه تابستان در سئول یک طلسم 40 ساله شکست.
لحظه ای که پژمان نوری که توپ را از لی یونگ پیو چپ پای سرشناس کرهایها دزدید و با یک پاس استادانه مسعود شجاعی را پشت مدافعان از کمند مدافعان بی خیال کره با کیم وون جائه گلر سرشناس و البته مسن کرهایها تک به تک کرد تا مسعود با یک بغل پای خشک دروازه چشم بادامی های مغرور را فرو بریزد. شلیک مسعود در دقیقه 35، شلیک به سقف طلسمی بود که چشم بادامی ها به آن می نازیدند اما این سقف روی سر آنها خراب شد تا یک برد تشریفاتی اما شیرین را تجربه کنیم.
این برد انتقامی تمام عیار بود از تیمی که یک سال و اندی پیش با یک تساوی بیهوده در خانه اش در گام آخر ما را از رسیدن به جام جهانی 2010 محروم کرد و ملتی را گریاند. مرد اول آن نوستالژی شیرین، امروز هم با ماست. در ترکیب تیم ملی و یکی از مردان مورد وثوق کارلوس کی روش محسوب می شود. ای کاش مسعود این نوستالژی را برای بار دوم تکرار کند.