به گزارش برنا؛ در سال ۱۸۵۶ نوزادی به دنیا آمد که مادرش ۴ ساعت پس از تولد او فوت کرد. او بدون سرپناه بود، به همین علت یکی از کارکنان بیمارستان این نوزاد را به شهر دیرشهیر برد و به دست راهبان سپرد.
راهبان اسم این نوزاد را مایکل گذاشته و به او خواندن و نوشتن یاد دادند.
طبق گفته مایکل در خاطراتش، او پس از رسیدن به سن قانونی تصمیم گرفت با وجود قوانین سختگیرانه صومعه همچون ممنوعیت ازدواج، عدم خارج شدن از صومعه و عدم تراشیدن مو و ریش راهب شود.
گفته شده مایکل تا زمان مرگش از قوانین صومعه پیروی کرده و هیچ زنی را تا آخر عمر خودش ندید.
گفتنی است که راهب کسی است که اصول ریاضت را میداند، وظایف دینی را انجام میدهد و تنها یا همراه با دیگر راهبان زندگی میکند.