امیررضا واعظی آشتیانی در گفت و گو با خبرنگار ورزشی برنا صحبت هایی درباره عملکرد ورزش در سطح کلان، مطالبات ورزشی ها از رئیس جمهور منتخب مردم، ورود افراد سیاسی به ورزش و بالعکس، خصوصی شدن سرخابی ها، عملکرد فدراسیون فوتبال و عملکرد مدیریت باشگاه استقلال مطرح کرده است که متن آن را در زیر میخوانید.
* ارزیابی شما از عملکرد هشت ساله دولت در عرصه ورزش چیست؟
در هشت سال گذشته اتفاقات زیادی افتاد که نمی توان به راحتی از کنار آنها عبور کرد. در دولت نهم در بحث زیرساخت ها موفقیت هایی نسبی داشتیم و شرایط سختافزاری هم ارتقا یافت و به نظرم نسبتاً مناسب و رضایتبخش بود. در دولت دهم متأسفانه به لحاظ مدیریتی، ورزش کشور شرایط خوبی را تجربه نکرد که در رأس آن، انتخاب علی سعیدلو به عنوان نفر اول ورزش بود. انتخاب او بسیار غیرمنطقی بود و سعیدلو نگاه ورزشی نداشت. سعیدلو نتوانست انتظارات را برآورده کند و همچنین اعتماد را از همه سلب کرد. سعیدلو فکر می کرد کل مشکل ورزش، بودجه آن است و این در شرایطی است که بودجه بخشی از مسائل ورزش محسوب میشود. در بخش مدیریت کلان یکی از چالش های جدی، انتخاب نادرست سعیدلو بود و یکی از دلایلی که باعث شد از سمت قائم مقامی بعد از سه ماه استعفا بدهم همین عامل بود. در طول مدتی که با سعیدلو کار می کردم، تصمیماتی اتخاذ می شد که با عملکردش مغایرت داشت و به نظرم انتخاب او تاریکترین نقطه ورزش بود.
* در ادامه مسیر هم تغییراتی به وجود آمد. در اینباره چه صحبتی دارید؟
بعد از سعیدلو، دکتر عباسی روی کار آمد که به عنوان اولین وزیر ورزش و جوانان فعالیتش را آغاز کرد و باوجود تازهتأسیس بودن وزارتخانه و این موضوع که دکتر عباسی مدیر ورزشی نبود، اقدامات خوبی در بخش زیرساخت ها صورت گرفت. در المپیک لندن نیز نتایج خوبی برای کاروان ایران رقم خورد که در ورزش ایران کم سابقه بود. ضمن اینکه دکتر عباسی توانست فضای بی اعتمادی را که در زمان سعیدلو به وجود آمده بود برطرف کند. البته ظرف این دو سال مشکلاتی در عرصه های داخلی و بهخصوص بینالمللی بهوجود آمد که قطعاً با انتخاب مشاوران حاذق و کار بلد می شد خیلی سریع تر و بهتر، از آنها عبور کرد.
* چه پیشنهادی برای رئیسجمهور جدید منتخب مردم دارید؟
اول از هر چیزی میخواهم که آقای روحانی درخصوص ورزش اسیر جوسازی نشوند و از آنجایی که ورزش در دنیا به یک صنعت تبدیل شده، مسائل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی هم در بهرهبرداری صحیح از ورزش ضرورت دارد. ورزش بهخاطر کاربردهای بسیاری که دارد، افراد را تحتتأثیر جذابیتهای خود قرار میدهد و باعث فراموشی اصل کار میشود. اینکه ماهیت ورزش باید در اختیار ورزشی ها باشد کاملاً واضح و مشخص است. هیچ وقت مدیر یک فدراسیون برای استفاده از سرمربی تیم خود از یک مهندس مکانیک استفاده نمی کند و این یک امری بدیهی است. این که بخواهیم صرفاً فقط نگاه ورزشی به این مسئله داشته باشیم، عقبگرد به چهار دهه قبل خواهد بود. افرادی که انتخاب می شوند باید خلاق باشند و از مشورت کردن هم غافل نشوند. رئیس جمهور باید به فکر سرو سامان دادن به ورزش همگانی هم باشد و به معنای واقعی کلمه شور و نشاط را به جامعه تزریق کند. وقتی ورزش همگانی شکل واقعی اش را پیدا کند، از هزینه های درمان برای مردم و دولت کاسته می شود و زمانی که این اتفاق رخ بدهد، هزینه های سبد اقتصادی دارو کمتر می شود و شرایط دگرگون خواهد شد.
* صحبتهای زیادی هم درمورد خصوصی شدن دو باشگاه استقلال و پرسپولیس مطرح شده اما تاکنون فقط در حد حرف بوده است. فکر میکنید بالأخره این امر محقق میشود؟
یکی از شرایط خصوصی شدن این دو باشگاه، سامان دادن به ورزش همگانی است و اگر دولت جدید نخواهد به ورزش همگانی توجه کند با شکست در بحث خصوصی سازی روبهرو خواهد شد. پایه و اساس این کار، توجه به مقوله همگانی شدن ورزش است و نباید بهسادگی از کنار آن عبور کرد. یکی از مشکلات اقتصادی ورزش این است که از کارشناسان اصلح اقتصادی در ورزش استفاده نمی شود. به عنوان نمونه در جهان، ورزش 400 میلیارد یورو گردش مالی دارد. سهم ما از این مبلغ قابلتوجه چهقدر است؟! در این زمینه دچار چالش هایی هستیم و اطلاع نداریم که آیا حرفه ای هستیم یا از ورزش قهرمانی چه چیزی می خواهیم. ورزش همگانی این نیست که فقط افراد پیادهروی انجام بدهند. باید زیرساخت آن فراهم شود و فرهنگسازی صورت بگیرد و بدانیم که ورزش برای آحاد مردم است و فرقی ندارد کدام اقشار از جامعه باید به ورزش بپردازند.
* درخصوص ورود افراد سیاسی به تشکیلات ورزش چه صحبتی دارید و اصولاً با این مقوله موافق هستید؟
ما تعریف درستی از این مسئله نداریم و درواقع نباید در این زمینه سیاسیبازی کرد. افراد سیاسی، فرهنگی یا اقتصادی میتوانند برای ورزش گام بردارند؛ به شرطی که بهدنبال منافع شخصی خود نباشند. افراد لمپنی وجود دارند که منافع خود را در بینظمی ورزش و جهل موجود جستوجو می کنند. این افراد بهدنبال این نیستند که ورزش توسعه پیدا کند و هدفشان این است که به منافع شخصی خود برسند. چنین مسائلی سبب میشود در مجامع بینالمللی کرسی های قلیل و اندکی داشته باشیم و به نظرم دولت جدید نباید تحت تاثیر افراد متحجر قرار بگیرد. خودم مخالف ورود افراد غیرورزشی به ورزش هستم، اما عقیده دارم آدم هایی باید روی کار بیایند که خوش فکر و اثرگذار باشند. این که بخواهیم برای ورزش دیوار بکشیم و بگوییم به طور مطلق باید از ورزشی ها استفاده شود، نگاه مثبت نگری نیست. به همین دلیل خصوصی شدن باشگاه ها به این راحتی ها نیست و و افراد فکر می کنند که این قضیه به آسانی به وقوع خواهد پیوست.
* موافق حضور چهرههای ورزشی در شورای شهر هستید؟
عدهای از افراد سیاسی بودند که در چهار دهه گذشته توانستند برای خودشان به مال و ثروت برسند و این از جهل آنها بوده است! چند وقتی است که ورزشیها گام به این عالم گذاشتهاند و درواقع این موضوع یک قضیه دوسویه بوده است. اما به نظر من ورزشیها میتوانند در این زمینه فعالیت کنند و مشکلی ایجاد نخواهد شد.
* عملکرد فدراسیون فوتبال را چگونه ارزیابی میکنید؟
بنده همیشه یکی از منتقدان علی کفاشیان بودم، اما عقیده داشتم که باید به کفاشیان تا انتهای رقابتهای مقدماتی جام جهانی فرصت داد و آن موقع با متر و معیاری موردنظر عملکرد او را سنجید و تصمیم گیری کرد. ضمن اینکه از کارلوس کیروش نیز همواره حمایت کرده ام و به نظرم کی روش در بحث مدیریتی، آگاهانه و عاقلانه کار می کند. عده ای که قبای مربیگری به تنشان گشاد است، همیشه به دنبال این بودند و هستند که به هر نحوی شده جای کیروش را بگیرند! کیروش مربی بزرگی است که می تواند به فوتبال کمک کند و یک الگو به شمار می رود.
* استقلال این روزها شرایط مساعدی ندارد و به نظر می رسد که مدیریت این باشگاه دچار چالش بزرگی شده است.
مدیرعامل استقلال در این زمینه به تنهایی مقصر نیست و به نظرم اعضای هیئتمدیره و مجمع باشگاه هستند که نقش اصلی را در عمده مشکلات بهوجودآمده ایفا میکنند. وقتی مدیری در بحث هزینه کردن پای خود را از گلیمش درازتر می کند، طبعاً چنین بدهی هایی نیز برجای می ماند! مشخص است که اعضای مجمع هم نظارتی در این زمینه نداشته اند و وقتی به بیت المال توجهی نمی شود، به آسانی این خرج و مخارج صورت می گیرد. در هیچ جای دنیا سراغ ندارم که قهرمان لیگ یک کشور در آستانه ورشکستگی قرار بگیرد و و با بحران اقتصادی مواجه باشد. ثبت 25 میلیارد بدهی یک هنر است و می توان از عملکرد آقایان یک کتاب نوشت!
/ گفتوگو از فرشاد جعفری/