به گزارش سرویس اجتماعی برنا به نقل از ستاد خبری جشنواره حضرت علی اکبر(ع)، عالیه شکر بیگی عضو هیات علمی دانشگاه زنجان گفت: ممکن است فرد خلاق در نهاد مدرسه در همه مسائل و بحثهای درسی سؤالات خیلی زیادی را مطرح کند به طوری که معلم از پاسخگویی به این سؤالات بازبماند. در نتیجه این وضعیت با فرد خلاق در جامعه نوعی بدرفتاری انجام میشود و فرد خلاق مجبور است سؤالی را در خود سرکوب کند که در ذهنش جرقه زده است.
جامعهشناس حوزه زنان و خانواده افزود: به طور کلی خلاقیت در خانواده یک فرایند قابل بررسی است. در این فرایند عوامل بسیار زیادی میتوانند تأثیرگذار باشند. من هم موافقم که خلاقیت در خانوادههای ایرانی دارای موانعی است. موانعی که خلاقیت را در ظاهر ساختن آنها در عرصه عمومی و خصوصی دچار عقبروی میکنند. خلاقیت به نوعی شکستن عادتها و کلیشههایی است که در خانوادهها وجود دارد. خلاقیت یعنی شکستن زندگی یکنواخت روزمره. طبیعتاً برای شکوفایی ذهن یک فرد خلاق در خانواده باید شرایطی وجود داشته باشد.
وی گفت: خلاقیت یعنی ناهمنوایی با جمع. فرد خلاق دارای ذهنیتی است که این ذهنیت همنوا با جمع اطراف نیست. فرد خلاق مدام دارای سؤال و پرسش است. فرد خلاق دارای پشتکار و تلاش خستگیناپذیر است. فرد خلاق روحیه طنز گونه دارد و تلاش میکند بسیاری از مباحث را در قالب طنز بیان کند.
شکربیگی با اشاره به ویژگیهای فرد خلاق ادامه داد: معمولاً افراد خلاق دارای بارشهای ذهنی هستند و نوعی گفتوگوی درونی با خودشان دارند. مثلاً وقتی درباره یک مسئله سؤالی در ذهن آنها ایجاد میشود به درون خود میروند و یک گفتوگوی درونی در آنها به وجود میآید. به عبارتی یک نوع خود درونی در آنها تشکیل میشود که در زمان فکر کردن درباره موضوعی یکدفعه احساس میکنند به مطلبی رسیدهاند و این همان خلاقیت است.
وی گفت: این ایمیج، خلق و ظهور ناگهانی یک مسئله از اندیشیدن درباره آن همان خلاقیت است. وقتی ابزارهای بروز و شکوفایی این خلاقیتها در خانواده فراهم نباشد طبیعتاً میتواند مانعی جدی و علت سرکوب خلاقیت در فرد شود.