جنگ روانی و رسانه ای به راه افتاده پیش از پایان بازی کرهجنوبی و ایران اتفاق عجیبی بود که در تاریخ مراودات دو کشور در حوزه های مختلف از اقتصاد و سیاست گرفته و حتی ورزش سابقه نداشته. جنگ را البته چویکانگ هی سرمربی کره آغاز کرد اما کارلوس کیروش که نشان داده در این مواقع کم نمی آورد و در مجادله های لفظی و کلامی یک استاد به تمام معناست، به آن دامن زد و با الفاظی چون «عقده ای» و «مایه ننگ» سرمربی کره را تحقیر شخصیت کرد. واژه هایی که نه تنها در ادبیات فوتبال بلکه در هیچ قاموسی نمی گنجد چرا مصداق بارز توهین است. با این وجود این الفاظ در آن موقعیت به پای جنگ روانی پیش از بازی گذاشته شد و با توجه به شرایط تیم ملی می شد با اغماض از آن چشم پوشی کرد اما رفتاری که کیروش پس از پیروزی در اولسان برابر سرمربی کره انجام داد، به هیچ وجه حرفه ای نبود. او با چهره ای دژم و برافروخته و مشت های گره کرده به سمت چوی رفت و جهنم را برای او آرزو کرد که البته در شان و شخصیت کیروش به عنوان سرمربی تیم ملی ایران و یک سرمربی تمام حرفه ای نبود. رفتاری که البته قطعا سرمربی تیم ملی تاوان خواهد داشت به ویژه اینکه کیروش در این زمینه پرونده بدی دارد و رفتارهایش مسبوق به سابقه است. بنابراین کره ای ها که حسابی برابر ایران قافیه باخته اند، حالا به فیفا متوسل شده اند تا بابت رفتار کیروش در پایان بازی بتوانند محرومیت دوباره ای را برای او رقم بزنند و به این ترتیب انتقام تمام عیاری از سرمربی پرتغالی بگیرند. نظیر همان اتفاقی که در بازی رفت رخ داد و برخورد لفظی کیروش با یکی از بازیکنان کره ای محرومیت دو جلسه ای برای او به همراه داشت. گفته می شود ناظر ویژه فیفا در این بازی، شاهد حرکات مربی پرتغالی بوده و آن را به فیفا گزارش کرده است. رفتار کیروش در پایان بازی بی تردید با هیچ معیاری پذیرفتنی نیست. او که از فوتبال روز اروپا می آید و از لحاظ جایگاه، تجربه، افتخار به هیچ وجه با چوی قابل قیاس نیست، بی تردید باید در برابر مردی که با او فاصله چند صد کیلومتری دارد، خویشتندار بود و اینگونه رفتار نمی کرد. آخرین رنکینگ مربیان فیفا و جایگاه 17 کیروش و 274 چوی به خوبی فاصله این دو را عیان می کند. فاصله ای که به تنهایی شان و جایگاه این دو یادآوری کرد اما کیروش با یک حرکت نسنجیده و غیرحرفه ای تنها به اعتبار خود خدشه می اندازد. از سوی دیگر فراموش نکنیم که سرمربی پرتغالی ایران ورای شخصیت حقیقی اش با همه افتخارات و کارنامه اش، اکنون یک شخصیت حقوقی نیز دارد؛ سرمربی تیم ملی ایران و باید همه رفتار و تصمیماتش را با در نظر گرفتن این جایگاه حقوقی هماهنگ کند. او به عنوان سرمربی ایران باید بداند که به عنوان ایرانی مراقب رفتار و حرکاتش باشد. چرا که در قامت سرمربی تیم ملی ایران باید از فرهنگ غنی این مرز و بوم پاسداری کند. فرهنگی که ظاهرا کیروش از ان بی اطلاع است.