نخستین بازی تیم ملی والیبال در لیگ جهانی در لنینگراد روسیه که قریب به دو هفته پیش برگزار شد، به اندازه ای برای والیبال ایران آموزنده بود که بی تردید با هیچ تجربه دیگری قابل قیاس نیست و در صورت توجه به نکات ریز و درشت آن و درس گرفتن از آن می تواند اسباب پیشرفت والیبال را فراهم کند.
در این بازی تیم ایران اگرچه نبردی پایاپای برابر روس ها داشت و نمایش آبرومندانه ای ارائه کرد اما برخی نقاط ضعف ما در این بازی به اندازه ای مشهود بود که کلاس بازی جانانه ایران در لیگ جهانی را پایین آورد و از عوامل تاثیرگذار در شکست برابر روسیه بود. نقطه ضعف اول درسرویس بود. سرویس های که بیش از استاندارد و اندازه به خطا می رفتند و هرگز تیم ایران نتوانست ازاین موقعیت به خوبی استفاده کند. ضعف در دفاع انتهای زمین نیز دیگر معضلی بود که سبب شد تا روس ها به خوبی از آن استفاده کرده و به نوعی اغلب امتیازات خود را اینگونه به دست بیاورند.
این دو نقطه ضعف بزرگ نکته ایست که از چشمان تیزبین خولیو ولاسکو سرمربی شهیر تیم ملی ایران دور نمانده و سرمربی تیم ملی روی آن تاکید ویژه ای دارد. او در تمام تمرینات این هفته و پیش از بازی با صربستان روی این دو نکته کلیدی تمرکز داشت و بارها و بارها به شاگردانش یادآوری کرد که باید در زدن سرویس تمرکز و دقت لازم را داشته باشند و یک سرویس خوب و موفق می تواند سرنوشت یک گیم و حتی یک بازی مشخص کند. او در دفاع عقب زمین نیز مرور برنامه های تاکتیکی را در دستور کار قرار داد تا شاگردانش در بازی با تیم چغر صربستان دوباره غافلگیر نشوند.
ولاسکو با رفع نقاط ضعف و البته انگیزه شاگردان جوانش به موفقیت در بازی برابر صربستان سخت امیدوار شده و همراه با ملی پوشان والیبال دورخیز بلندی را برای کسب اولین پیروزی در لیگ جهانی و فتح صربستان انجام داده است.