طرح ساخت دریاچه چیتگر به سال ۱۳۴۷ برمیگردد که در آن ساخت دریاچهای در غرب شهر تهران پیش بینی شده بود اما ساخت این دریاچه به دلیل محدودیتهای فنی و بودجهای تا سالها مسکوت ماند.
در مهرماه سال ۱۳۸۹ عملیات اجرایی پهنه آبگیر و از تیرماه سال ۱۳۹۱ عملیات اجرایی پهنه ساحلی آغاز شد. فاز اول پروژه دریاچه چیتگر با نام شهدای خلیج فارس در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۲ افتتاح شد.
اما تنها دو ماه از افتتاح دریاچه شهدای خلیج فارس معروف به خلیج چیتگر میگذرد که شاهد هجوم قورباغه و دیگر موجودات آبزی و پشهها به دریاچه هستیم؛ این در حالی است که این موضوع تنها مشکل دریاچه نبوده بلکه تصفیه نشدن آب دریاچه و تجهیز نبودن به سیستم تصفه خانه موجب میشود تا در آینده نزدیک این دریاچه با مشکلات زیست محیطی جدی روبهرو شود.
همچنین عدم تجهیزات اکسیژن رسانی در راستای جلوگیری از تبدیل آب به گنداب از جمله اشکلاتی است که شهرداری تهران نیز به آن واقف است.
دریاچه چیتگر با هدف ایجاد یک مکان تفریحی و تفرجگاهی برای شهروندان راهاندازی شد و مسئولان باید هرچه سریعتر به فکر حل مشکلات زیست محیطی آن باشند و به ساماندهی مشکلات دریاچه چیتگر ریشهای فکر کنند تا شاهد مشکلات این چنینی نباشیم.
با وجود اشراف کامل به تمامی مشکلات دریاچه چیتگر تاکنون هیچ اقدامی برای تکمیل ملزومات این دریاچه به انجام نرسیده است و همین امر مشکلاتی را وجود آورده است.
حال این سوال مطرح است زمانی که شهرداری توانسته با تمامی مخالفان اجرای این طرح کنار بیاید چه لزومی داشت که در راهاندازی آن شتاب زده عمل کند؟