به گزارش برنا؛ ۷ درس زندگی که آدمها یک عمر طول میکشد تا بیاموزند عبارتند از:
روزی از اینجا خواهم رفت، روزی این کار بیثمر و کمبازده را ترک خواهم کرد، روزی این ایدهام را پیگیری میکنم، وقت فراغتی اگر دست بدهد ورزش میکنم و هیکلم را متناسب میکنم، این رمان را در اولین فرصت خواهم خواند، این فیلمهای کلاسیک را خیلی با نظم و با دقت خواهم دید، به او خواهم گفت که چقدر دوستش دارم و …
اما تجربه نشان داده است که خیلی وقتها ما در واقع به انگیزه و بینش ضروری بودن پی گرفتن آنی و فوری این کارها نرسیدهایم.
به جای تحمل یک تلخی بیپایان یک دوره سختی جانفرسا برای یافتن جایی متناسبتر با روحیات خود را به جان بخرید
منظور اینکه، فرمولها و ترفندهایی که چند بار آزمودهاید و پاسخ ندادهاند، بعید است در آینده پاسخگو بشوند. پس از گذشته زودتر بیاموزید و تکرارشان نکنید.
یعنی فهم کامل از همه نقاط قوت و ضعف خودمان، همه آرمانخواهیها و همه تعللها و میلهایمان به بیهودگیها را. در پی این خودشناسی و رک و راست شدن با خود است که میتوانیم برنامهای منطقی برای خود در زندگی بچینیم.
آدمها ممکن است به هنگام اشتباه یا زمانی که به اصطلاح مچشان را هنگام یک خطا میگیرید، ماهرانه و با ادبیات خوب از شما پوزش بخواهند، اما شما باید تغییر رفتار بعدیشان را در نظر بگیرید تا ببینید واقعا تجدید نظر کردهاند یا خیر.
بسیاری از ما هر کاری میکنیم تا مورد توجه قرار بگیریم، به ما احترام گذاشته شود و از ما به نیکی یاد شود، اما کمی که تجربه کسب میکنیم که واقعا دردسرها یا ظاهرسازیها و تغییرات سبک زندگی که برای این کسب عشق و علاقه میکنیم، بسیار فراتر از چیزی است که باید باشد.
از یک سنی به بعد خواه ناخواه یاد میگیریم که خودمان را دوست داشته باشیم و به خاطر هیچ کس تلاش نکنیم که تبدیل که به شخص دیگری شویم.