به گزارش برنا؛ اول از همه باید بدانید که هر کسی حتی کسی که شکمی کاملا صاف دارد، مقداری چربی شکمی دارد، مشکل تجمع بیش از حد چربی در شکم است. نکته دوم اینکه فقط مقداری از چربی شکمی درست زیر پوست شما قرار دارد و بخش دیگر در عمق و در اطراف احشای درونی آن مانند کبد، رودهها، قلب و ریهها قرار دارد.
همین «چربی احشایی» که در عمق قرار دارد که بیشترین مشکلات سلامتی را برای شما ایجاد میکند و ممکن است افراد به ظاهر لاغراندام هم مقدار اضافی آن را داشته باشند.
البته وجود مقداری از این «چربی احشایی» لازم است، چرا که از اندامهای درونی محافظت میکند. اما اگر میزان زیادی از این چربی احشایی داشته باشد، با احتمال بیشتری ممکن است دچار انواع بیماریها از فشار خون بالا و دیابت نوع دو تا بیماری قلبی، زوال عقل و برخی سرطانها مانند سرطان پستان و روده بزرگ شوید.
بافت چربی برخلاف تصور عمومی بافتی فعال است و انواعی از مواد تولید میکند که میتوانند اثراتی زیانبار بر سلامت شما داشته باشند.
هنگامی وزن اضافه میکنند، چربی اضافی ابتدا در مکانهای معمول ذخیره میشود و بعد از پر شدن آنها نوبت به رسوب چربی درون اندامهای احشایی و اطراف قلب میرسد که خطرناکتر است.
به همین علت داشتن بدنی «گلابیمانند» - باسن و رانهای بزرگتر- بیخطرتر از داشتن بدن «سیبمانند» - یعنی دور کمر یا دور شکم بزرگتر است. هر چه چربی شکمی بیشتری داشته باشید، احتمالا چربی احشایی عمیق بیشتری هم دارید. البته حتی ممکن است افراد به ظاهر لاغراندام مقدار بیش از حدی از چربی احشایی را داشته باشند.
میزان این چربی احشایی تا حدی به ژنهای شما و تا حدی به سبک زندگی شما به خصوص میزان تحرک شما بستگی دارد.
اما اگر میخواهید از چاقی شکمی یا بهتر بگوییم چربی خطرناک احشایی خلاص شوید، راه میانبری از طریق یک رژیم غذایی یا حرکات ورزشی یا استفاده از وسیلهای که به طور خاص این چربیها را کاهش دهد، وجود ندارد. (عملهای لیپوساکشن هم فقط چربی زیرپوستی را کاهش میدهند).
برای اینکه از چاقی شکمی و چربیهای احشایی خلاص شوید یا از آنها پیشگیری کنید، چهار اقدام اصلی ورزش، رژیم، خواب و کنترل استرس است.
اگر فقط امکان انجام یکی از این کارها را داشته باشید، ورزش احتمالا بیشترین منافع فوری را ایجاد میکند، چون هم بر چاقی و هم استرس موثر است.