به گزارش خبرگزاری برنا؛ وزارت نفت تا دهه فجر انقلاب اسلامی، فعالیتهای گستردهای را برای جامه عمل پوشاندن به وعدههای دولت سیزدهم در حوزه نفت و گاز سرلوحه اقدامهای خود قرار داده است. از جمله این اهداف میتوان توسعه و بهرهبرداری حداکثری از میدانهای نفت و گاز را برشمرد؛ هدفی که میدانهای مشترک را در مرکز توجه برای توسعه قرار داد. دولت سیزدهم با درک اهمیت افزایش حداکثری تولید نفت و گاز برای رفع ناترازی تولید، تکمیل توسعه طرحهای نیمهکاره، همچنین توسعه میدانهایی را که در دورههای قبل مغفول مانده بود، مدنظر قرار داده است.
بدون شک توسعه نیازمند سرمایهگذاری قابل توجه است؛ موضوعی که بیتوجهی به آن میتواند آینده تاریکی را برای صنعت نفت و زندگی اجتماعی – اقتصادی و حتی سیاسی جامعه بهدنبال داشته باشد، بهگونهای که بنا بر اذعان کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی، محقق نشدن سرمایهگذاری برای توسعه بخش نفت و گاز کشور میتواند افت تولید کنونی را با کابوس افزایش مصرف سالانه در آمیزد و امنیت تأمین انرژی را با مخاطره مواجه کند و در چنین شرایطی قطع به یقین، قطع کامل صادرات انرژی کشور را در پی داشته باشد.
انتخاب جواد اوجی که خود از بدنه صنعت نفت است، سبب شد درک اهمیت موضوع صدچندان شود. وزیر نفت نیز این مهم را دغدغه ذهنی خود اعلام و بر نیاز ۹۰ میلیارد دلاری در بخش گاز و ۷۰ میلیارد دلاری در بخش نفت برای حفظ و نگهداشت تولید در طول هشت سال آینده در صحن علنی مجلس شورای اسلامی تأکید کرد.
وزارت نفت البته به توسعه صرف بهعنوان راهکار افزایش تولید نگاه نمیکند. موضوع گازهای مشعل و همراه نفت که بخش عظیمی از ذخایر نفت و گاز کشور را در خود میبلعند نیز از دیگر محورهایی است که در طول این دوره به آن پرداخته شد، ضمن آنکه وزارت نفت دولت سیزدهم توجه به محیط زیست و جلوگیری از سوزانده شدن منابع خدادادی را از جمله تعهدات خود میداند.
بهمنظور تحقق وعده افزایش حداکثری تولید نفت و گاز، دولت سیزدهم توسعه میدانهای نفت و گاز و تکمیل طرحها را محور فعالیتهای خود قرار داد. توسعه فاز ۱۱ میدان گازی پارس جنوبی و آغاز تولید اولیه از این فاز در میدان مشترک گازی پارس جنوبی کلیدیترین و نخستین اقدام وزارت نفت در این مسیر بهشمار میرود.
این فاز از پارس جنوبی در دولت یازدهم با محقق شدن برجام به دست کنسرسیومی از توتال، سیانپیسی و پتروپارس قرار بود ضمن برداشت گاز کار ایجاد سکوی فشارافزایی دریایی و خشکی آن انجام شود، اما شرکتهای خارجی کنسرسیوم با رها کردن تعهداتشان کار این فاز مرزی و مهم را رها کردند و توسعه آن محقق نشد. دولت سیزدهم اما با اعتماد به توانمندی شرکتهای ایرانی توسعه فاز ۱۱ را سرعت بخشید و انتظار میرود در آینده نزدیک شاهد برداشت اولیه از این فاز مهم باشیم.
غرب کارون در استان خوزستان دیگر محور فعالیتهای دولت سیزدهم است. میدان یاران یکی از میدانهای مغفول در این بخش بود که در دورههای قبل با وجود شعارهای بسیار برای تحقق توسعه، همچنان بدون تکلیف مانده بود و هیچوقت به عملیات منجر نشد، بر همین اساس دولت سیزدهم عزم خود را برای راهبری و عملیاتی شدن این میدان جزم کرد و اقدامهای اساسی برای توسعه این میدان انجام شد و شهریورماه امسال همزمان با هفته دولت قرارداد توسعه این میدان مشترک به شرکت ایرانی تنفیذ شد و حالا قرار است با توسعه آن در آینده نزدیک شاهد افزایش ضریب بازیافت میدان از ۴ درصد به ۷.۷ درصد باشیم و روزانه افزایش تولید از ۲۰ هزار به ۳۶ هزار بشکه نفت از این میدان محقق شود.
همان روزهای هفته دولت بود که قرارداد توسعه میدان گازی بلال به پیمانکار ایرانی آن تنفیذ شد؛ قراردادی که قرار است با سرمایهگذاری ۴۴۰ میلیون دلاری، شرکت پتروپارس کار توسعه را انجام دهد و در دو مرحله این میدان را تکمیل کند و اوایل سال آینده نخستین مرحله تکمیل میشود.
دولت سیزدهم برنامههایی نیز برای توسعه میدانهای گازی پارسشمالی و کیش دارد که میتواند افزایش تولید گاز کشور را بهدنبال داشته باشد.
میدان مشترک سهراب در استان خوزستان از دیگر طرحهایی است که برای هدف افزایش تولید نفت در کشور تعیین تکلیف شد و قرار است شرکت انرژیدانا فرآیند توسعه آن را با قراردادی به ارزش ۸۰۰ میلیون دلار در قالب قراردادهای جدید وزارت نفت در ۲۰ سال آینده بهعهده بگیرد.
از همه این طرحها مهمتر توسعه میدان مشترک آزادگان است که پس از سالها آرزوی دیرینه توسعه میدان از سوی سرمایهگذار یعنی بانکهای داخلی رقم خورد و تشکیل کنسرسیومی متشکل از بانکهای داخلی با تأسیس شرکت دشت آزادگان اروند، کار توسعه این میدان مهم رسماً آغاز شد.
افزایش تولید میدان نرگسی گچساران، توسعه لایه نفتی میدان مشترک پارس جنوبی و امضای قرارداد با شرکتهای خارجی برای توسعه آن با سرمایهگذاری ۵۰۰ میلیون دلاری، تنفیذ قرارداد احداث ایستگاه تزریق گاز بیبیحکیمه از جمله فعالیتهایی است که وزارت نفت در این دوره بهآنها پرداخت تا برای تولید حداکثری نفت و گاز گامهای مهمی بردارد.
جمعآوری گازهای مشعل و گازهای همراه نفت همواره دغدغه دولتهای مختلف بوده است؛ موضوعی که انگشت اتهام آلودگی هوا را به سمت وزارت نفت هدایت میکند. جدای از دغدغههای زیستمحیطی این طرحها به افزایش تولید گاز کشور منجر میشود. در سالهای اخیر بهویژه با افزایش مصرف گاز و موضوع ناترازی این مهم میتواند به تأمین انرژی پایدار کشور کمک شایانی کند.
توسعه طرحهای NGL-3100 و NGL-3200 از جمله طرحهای مهمی بود که با عزم دولت سیزدهم رشد شتابانی گرفت، همچنین وزارت نفت برای طرحهای تأسیسات پالایش گاز بیدبلند خلیجفارس و پتروشیمی مارون و انجیال خارک گامهای اساسی برداشت.
اما پالایشگاههای گازی نیز از موضوع جمعآوری گازهای مشعل در دولت سیزدهم مغفول نماندند و با اجرای گامهای اساسی در این زمینه، مشعلهای این تأسیسات ۳۰ درصد کاهش گازسوزی داشتند.
قراردادهای جمعآوری گازهای مشعل مسجدسلیمان، میدان خشت و افزایش ۲۸۰ هزار مترمکعبی جمعآوری روزانه گازهای مشعل در میدان چشمهخوش نیز اجرایی شدند و پرونده جلوگیری از سوزانده شدن گازهای همراه نفت یک گام به پایان نزدیکتر شد؛ موضوعی که وزیر نفت در بخشهای مختلف خبری بر آن تأکید کرد و خبر داد دولت بنا دارد تا پایان سال ۱۴۰۲ جمعآوری گازهای مشعل و همراه نفت را تکمیل کند.
انتهای پیام/