برای خودم گریه نکردم/ قهر نبودیم که آشتی کنیم!

پنجشنبه شب گذشته و در برنامه ورزش از نگاه دو، یک اتفاق غیر منتظره رخ داد و بهداد سلیمی قهرمان المپیک 2012 لندن که مهمان این برنامه بود، پس از پخش کلیپی از ورزشکاران مطرح ایران در رشته های مختلف، به شدت احساساتی شد و اشک از دیدگانش سرازیر شد. اما برنامه شب گذشته حال و هوای دیگری داشت و در فضایی خاص زمینه آشتی کنان ظاهری وزنه برداران المپیکی و حسین رضازاده را فراهم کرد. 

سلیمی در گفت و گوی اختصاصی با خبرنگار ورزشی برنا در خصوص اتفاقات این دو برنامه صحبت کرد.

*بالاخره پرونده وزنه برداران المپیکی ختم به خیر شد؟
هنوز چیزی مشخص نیست و باید ببینیم در عمل چه اتفاقی می افتد!

*اما به نوعی مراسم آشتی کنان برگزار شد؟
قهری در کار نبود که آشتی کنیم و از اول هم گفته بودیم که مشکلی با آقای رضازاده نداریم اما امیدواریم که مشکلات گذشته برطرف شود و در عمل همه چیز درست شود تا زمینه بازگشت ما فراهم شود.

*در برنامه پنجشنبه شب ورزش از نگاه دو خیلی احساساتی شدی و اشک روی صورتت سرازیر شد؟
بله، وقتی در این برنامه کلیپی با صدای سالار عقیلی عزیز پخش شد که من صدای او را خیلی دوست دارم و همچنین تصاویر بچه های المپیکی مانند ورزشکاران وزنه برداری، کشتی، دو و میدانی، پینگ پنگ و تیراندازی که هر کدام بعد از المپیک دچار مشکل شده بودند و به دست فراموشی سپرده شدند، به شدت منقلب شدند و یاد آن ضرب المثل قدیمی افتادم که می گوید: پهلوان زنده را عشق است و به همین خاطر نتوانستم خودم را کنترل کنم و گریه کردم.

*پس به خاطر خودت نبود که گریه می کردی؟
نه اصلاً به خاطر شخص خودم نبود. من وقتی تصویر بچه هایی مانند احسان حدادی، نوشاد عالمیان، رضا یزدانی، امید نوروزی، هم تیمی های خودم در تیم ملی وزنه برداری، بچه های تیم ملی کشتی آزاد و فرنگی و ... را می دیدم واقعاً ناراحت شدم و یاد ناملایماتی افتادم که در حق آنها شده بود.

*خودت به عنوان یکی از ستاره های ورزش ایران، علت این نامهربانی ها را در چه می دانی؟
من احساس می کنم که علت این موضوع این است که عده ای در زمان المپیک و مسابقات مهم به حضور در کنار ورزشکاران مطرح نیاز دارند تا خود را تبلیغ کنند و وقتی تنور مسابقات سرد شد، من و بقیه را فراموش کردند و حق آنها را خوردند!

*حسین رضازاده از شرایطی که برای تو در برنامه ورزش از نگاه دو به وجود آمده بود انتقاد کرد و این موضوع را به یک جوسازی تشبیه کرد؟
حتماً جوی هست که من به خاطر آن منقلب می شوم و گریه می کنم. وقتی می بینم که 5 نفر از بهترین وزنه برداران ایران در المپیک، بیرون گود هستند و نمی توانند به تیم کشورشان کمک کنند، ناراحت می شوم و یاد برخوردهایی می افتم که با خودم و سایر ورزشکاران ایرانی صورت گرفته است. اینطور نبود که جوگیر شده باشم و جلوی دوربین اشک تمساح بریزم!

*به نظر می رسد که اختلافات تو فقط مختص کوروش باقری نیست و با رضازاده هم رابطه چندان خوبی نداری؟
من همیشه حسین رضازاده را به عنوان یکی از اسطوره های ورزش ایران قبول دارم و به او علاقه دارم اما در این چند وقت شاهد رفتارهایی بودم که باعث شده از فدراسیون وزنه برداری ناراحت باشم.

*رضازاده هم گفته به تو علاقه دارد و دوست داشته تو و دیگر وزنه برداران در تیم ملی باشی تا ایران به عنوان قهرمانی مسابقات جهانی برسد اما تو در جلسه ای گفته ای باید کوروش باقری برکنار شود تا تو و دیگر وزنه برداران المپیکی، به تیم ملی برگردید. او حتی گفته که شما چند سال است باقری را می شناسید اما او با باقری 20 سال است که دوست است و در این شرایط نمی تواند او را برکنار کند؟
به شهادت بقیه وزنه بردارانی هم که در آن جلسه حاضر بودند ما با رضازاده صحبت کردیم و از علاقه خودمان برای بازگشت به تیم ملی حرف زدیم اما رضازاده در همان جلسه به ما گفت اگر شما سه سال است باقری را می شناسید من سالهاست او را می شناسم و می دانم که باقری از لحاظ اخلاقی پرخاشگر است اما شرایط همین است و اگر می خواهید در تیم ملی باشید و اگر نمی خواهید بدانید که باقری سرمربی تیم ملی می ماند.

*اتفاقی که در مسابقات جهانی رخ داد، نایب قهرمانی بهادر مولایی بود و حالا یک رقیب جدی برای تو و سجاد انوشیروانی در دسته سنگین وزن پیدا شده است.
من از همین جا می خواهم از جوسازی هایی که درخصوص رابطه من و بهادر به وجود آمده گلایه کنم و بگویم که مولایی همشهری و دوست صمیمی من است و ما بسیار با هم رفیق هستیم و من نه تنها با او بلکه با هیچ کدام از وزنه برداران مانند محمدرضا براری یا مولایی مشکلی ندارم و آنها را دوست دارم و آرزوی موفقیت آنها را دارم اما ناراحتی من از این است که چرا نتوانستم در مسابقات جهانی شرکت کنم در حالیکه یک روز بعد از مسابقات جهانی یعنی ششم آبان ماه وزنه 205 کیلو را در یک ضرب و 260 کیلو را در دو ضرب که 5 کیلو بالاتر از رکورد دنیاست را زدم در حالیکه روسلان آلبگوف از روسیه 464 کیلو در مجموع را زده بود و من با 465 کیلو در مجموع یک کیلو از او بیشتر زده ام و فیلمش هم در خبرگزاری ها موجود است و همه می توانند آن را ببینند. مشکل من این نیست که بهادر مولایی در تیم ملی نایب قهرمان جهان شده بلکه از این موضوع بسیار هم خوشحالم اما ناراحتم که چرا عنوان قوی ترین وزنه بردار جهان را که من برای ایران حفظ کرده بودم، به سادگی از دست رفت و یک روس حالا صاحب این عنوان شده است.