به گزارش خبرنگار تجسمی برنا،گیزلا سینایی فارغ التحصیل رشته نقاشی از دانشکده هنرهای تزیینی وین است.این هنرمند مجاری الاصل بعد از ازدواج با خسرو سینایی به ایران آمد و تا امروز با الهام از فضاهای ایرانی به ارائه اثر پرداخته است.وی هم چنین از سال 1367 تدریس نقاشی را ادامه داده است.او تا امروز در نمایشگاه های گروهی و انفرادی متعددی حضور یافته است.اخیرا نمایشگاهی درموزه «جرج پمپیدو»ی پاریس به معرض نمایش گذاشته شده که نقاشی از سینایی نیز دراین نمایشگاه ارائه شده است.این نمایشگاه که از اواخر ماه گذشته در پاریس افتتاح شده تا بیستم ژانویه ادامه خواهد داشت و برگزاری ورک شاپ و سخنرانی صاحب نظران و منتقدین هنرهای تجسمی معاصر جهان از دیگر برنامه های این نمایشگاه است.با سینایی درباره جزییات این نمایشگاه به گفت وگو نشسته ایم.
پیش از شروع گفت وگو به این مسئله اشاره کردید که این نمایشگاه در دو بخش افتتاح شده است.اگر ممکن است دراین باره توضیح بیشتری دهید؟
این نمایشگاه که در موزه ژرژ پمپیدو پاریس برگزار می شود،آثاری از هنرمندان سبک مدرنیسم را دربر گرفته.در واقع در این نمایشگاه،آثاری از هنرمندان پیشکسوت این سبک به نمایش گذاشته شده و نقاشی هایی از سال های 1905 تا 1970 دراین نمایشگاه ارائه شده است.این نمایشگاه از دو بخش تشکیل شده است.بخش نخست که مشتمل بر آثار هنرمندان پیشکسوت جهان است که به مدد سبک مدرنیسم به ارائه اثر پراخته اند و بخش دیگر به آثار هنرمندانی تعلق دارد که از کشورهای خاورمیانه،شرق دور و ...به ارائه اثر پرداخته اند.
از ایران به جز شما آثار کدام هنرمندان دراین نمایشگاه به معرض نمایش درآمده است؟
آثار نقاشانی چون زنده یاد بهجت صدر،حسین زنده رودی،فریده لاشایی،پروانه اعتمادی و من برای راه یابی به این نمایشگاه انتخاب شده است.در واقع،هدف از برگزاری این نمایشگاه،نمایش آثار هنرمندان غرب و شرق با محوریت مدرنیست در کنار یکدیگر بوده است.درمجموع 400 اثر دراین نمایشگاه به نمایش در می آید که از این میان تعدادی از آنها به هنرمندان شرقی اختصاص دارد.
خود شما در این نمایشگاه به ارائه چه اثری پرداخته اید؟
چهل و پنج سال پیش که به ایران آمدم از خیابان ها،نوع پوشش آدم ها و اصولا فضای شهری تهران تاثیر زیادی در نقاشی هایم گرفتم.درهمان ایام اثر فیگوراتیوی کار کردم که کله پزی را نشان می داد که درمقابل دیگ کله پزی خود ایستاده است.وقتی بحث افتتاح این نمایشگاه پیش آمد تصمیم گرفتم این اثر را دراین نمایشگاه ارائه کنم.
آیا می توان کله پزی را استعاره از ظلم و جور نسبت به افراد مظلوم دانست؟
به هرحال اثر هنری این خاصیت را دارد که مخاطبان برداشت های مختلفی نسبت به آن داشته باشند.درعین حال،همان طور که اشاره کردید قصد داشتم با تصویر کردن کله پزی و سرهای گوسفندان در دیگ به تبیین مفاهیمی ازاین دست بپردازم.
بارزترین مولفه نمایشگاهی که در حال حاضر در موزه «جرج پمپیدو»برگزار شده چیست؟
آنچه درباره این نمایشگاه حائز اهمیت است این که این نمایشگاه همه طیف آثار تجسمی را در بر می گیرد.به عنوان مثال،در این نمایشگاه هم شاهد اثر کالیگرافی حسین زنده رودی هستیم،یا یک اثر آبستره از بهجت صدر دراین نمایشگاه به معرض نمایش گذاشته می شود که طبعا جذابیت های خاص خودش را دارد.
قرارگرفتن اثر شما در کنار دیگر آثار هنرمندان مدرنیست جهان چه حسی را برایتان القاء می کند؟
خوشحالم که بعد از 45 سال فعالیت مستمر در زمینه نقاشی به عنوان هنرمندی ایرانی شناخته و معرفی شده ام.چرا که من از بدو ورود به ایران تا امروز همواره در پی ترسیم فضاهای ایرانی در کار خود بوده ام و سعی کرده ام با استفاده از المان ها و عناصر بومی به ارائه اثر بپردازم.
ظاهرا قراراست اثر دیگری با تم سنت های ایرانی از شما در یکی ازموزه های معتبر جهان در قالب نمایشگاه گروهی به نمایش در آید؟می شود درباره تم این اثر صحبت کنید؟
سنت کشتن گوسفند درمراسم عروسی برای من به شخصه جالب توجه بوده است و با الهام ازاین سنت به ارائه نقاشی با این مضمون پرداخته ام.در واقع، می خواستم با تصویر کردن این نقاشی این نکته را یاد آوری کنم که حتی در خوش ترین لحظات زندگی نیز می توان شاهد صحنه های تلخ بود.قراراست این نمایش را در یکی از موزه های معتبر جهان در قالب نمایشگاهی به نمایش بگذارم اما هنوز جزییات این کار مشخص نیست.
گفت وگو:آزاده صالحی