سایر زبان ها

صفحه نخست

فیلم

عکس

ورزشی

اجتماعی

باشگاه جوانی

سیاسی

فرهنگ و هنر

اقتصادی

هوش مصنوعی، علم و فناوری

بین الملل

استان ها

رسانه ها

بازار

صفحات داخلی

امان‌الله قرایی مقدم در گفتگو با برنا:

دختران با زندگی مجردی آینده خود را به خطر می‌اندازند

۱۳۹۲/۱۱/۰۲ - ۱۶:۱۶:۲۳
کد خبر: ۱۵۸۸۴۳
خانواده‌های گسترده، ستاکی و خانواده‌هایی که در آن پدربزرگ و مادربزرگ و برادران و خواهران با هم زندگی می‌کردند شکل هنجاری خانواده در ایران بوده است.

خبرگزاری برنا-شاید تا چند سال پیش زندگی مجردی کمتر از حالا رواج داشت. اغلب جوانان قدیم یادشان می‌آید که تنها زندگی کردن یک دختر یا پسر چندان وجهه خوبی نداشت. اما این روزها جوانان بیشتری به زندگی مجردی روی آورده‌اند. بعضی در شهر دیگری دانشجو شده‌اند و ناچار از خانواده دور مانده‌اند، بعضی خودخواسته از خانه پدری رفته‌اند و بعضی هم بعد از تمام شدن تحصیل‌شان در پایتخت مانده‌اند و ناچارند تنها زندگی کنند. اما نگرش نسبت به زندگی مجردی با وجود افزایش آن، همچنان مثبت نیست.
امان‌الله قرایی مقدم جامعه‌شناسی که روی نگرش پسران سال سوم و چهارم دانشگاه که آماده ازدواج بودند به دخترانی که تنها زندگی می‌کنند تحقیقی انجام داده، به برنا می‌گوید اغلب پسران درباره این دختران نظر منفی داشته و حتی با صفات نامناسبی از آنها یاد کرده‌اند. اغلب آنها معتقد بودند این دختران پایبندی به خانواده نداشته و به این دلیل از خانواده خود جدا شده‌اند.
با وجود اینکه چنین دیدگاهی نسبت به زندگی مجردی بین خود جوانان هم وجود دارد، این پدیده هر روز گسترده‌تر می‌شود. قرایی مقدم در توضیح افزایش زندگی مجردی بین جوانان این طور توضیح می‌دهد: «چند عامل باعث افزایش رغبت جوانان به زندگی مجردی شده. اولا استقلال خواهی که در جوانان پیش آمده و این استقلال خواهی هم به این دلیل است که احساس می‌کنند دیگر بزرگ شده‌اند و باید روی پای خودشان بیاستند. در حالی که هنجارهای گذشته جامعه ایرانی این نبوده. خانواده‌های گسترده، ستاکی و خانواده‌هایی که در آن پدربزرگ و مادربزرگ و برادران و خواهران با هم زندگی می‌کردند شکل هنجاری خانواده در ایران بوده است. اما به نظر می‌رسد درون خانواده منفجر شده، افراد دیگر دور هم جمع نمی‌شوند، سر یک میز یا سفره نمی‌نشینند، به درد دل هم گوش نمی‌دهند. روابط درون خانواده موزائیکی شده؛ یعنی به جای اینکه معنویات حاکم باشد، یک فضای صوری ایجاد شده که در آن هر کسی در لاک خودش است. این باعث جدایی می‌شود و فردگرایی را درون خانواده ایجاد می‌کند.»
او به نگرش جامعه به دختران و پسرانی که مجرد زندگی می‌کنند اشاره می‌کند و می‌گوید: «ارزشها و هنجارهای مورد قبول جامعه ما این است که دختر تا هنگام ازدواج در خانه پدری‌اش بماند. خارج شدن از خانه پدر ننگ و عار بود. هنوز هم دختران با خروج از خانه پدری و انتخاب زندگی مجردی برچسب می‌خورند و این مساله آینده‌شان را به خطر می‌اندازد. به طور قطع بر اساس تحقیقات می‌گویم وقتی دختران به زندگی مجردی روی می‌آوردند به آنها برچسب می‌خورد و زندگی آینده‌شان را می‌سوزاند.

نظر شما