یک تئوری شفاهی می گوید که تاریخ همیشه تکرار می شود اما برای محمد عباس زاده مهاجم شمالی سرخ ها این تاریخ به فاصله یک هفته تکرار شد. مهاجمی که در ابتدای فصل محمد رویانیان برای پرداخت رضایت نامه اش 300 میلیون به نساجی پرداخت تا همه به او انتقاد کنند به ویژه اینکه آقای گل لیگ یک در چند حضور جسته و گریخته اش در بازی های پرسپولیس چندین فرصت خوب در بازی برابر ذوب آهن و سایپا را خراب کرد تا از چشم دایی حسابی بیفتد و سرمربی پرسپولیس همان فرصت های 20-15 دقیقه ای را هم به او ندهد و این مهاجم شمالی به نیمکت زنجیر شود. با این وجود عباس زاده برخلاف سایر بازیکنان، هرگز دلسرد نشد، مصاحبه نکرد و در تمرینات بیشتر مایه گذاشت و البته منتظر یک فرصت بود. فرصتی که بعد از نزول ناگهانی و سقوط سرخ ها در کلیدی ترین برهه لیگ بالاخره به او رسید. عباس زاده از بازی با فولاد در جام حذفی فیكس شد اما گل او در اولین بازی كه فیكس بود، به خاطر حذف دردناك در اهواز به چشم نیامد. با این وجود دایی ترجیح داد تا در بازی بزرگ برابر سپاهان به جای سیدصالحی باز هم عباس زاده را در ترکیب اصلی قرار بدهد و این مهاجم کم حرف شمالی نیز پاسخ اعتماد دایی را به بهترین شکل ممکن داد و گل اول تیمش را با یکی از همان پرش های معروفش به تور دروازه زردها دوخت و بعد از آن شادی معروفش را با پشتک وارورهای جالب انجام داد. این مهاجم مازندرانی كه بهترین گلزن پرسپولیس در بازی های دوستانه بوده، هم گل زد هم فوق العاده بازی كرد. بدون شك اگر عباس زاده دو سه بازی دیگر در تركیب اصلی باشد، با افزایش اعتماد به نفسش می تواند مهره ای تاثیرگذار در خط حمله پرسپولیس باشد. او هم خوب می دود هم گلزن شاخصی است هم اینكه بر عكس سیدصالحی می تواند در كارهای تركیبی با بازیكنان تكنیكی هم تیمی اش كارهای تركیبی را به خوبی انجام دهد. عباس زاده از سیدصالحی باتكنیك تر است و البته روزی اش در گلزنی نیز از مهاجم اصفهانی بیشتر است! با درخشش عباس زاده شاید دایی افسوس بخورد که چرا بیست و چند بازی به مردی فرصت داد که گلزنی را تنها در تقدیر خداواند می داند و البته تنها 4 گل برای پرسپولیس زده!