برای دیدن فیلم های خوب، همیشه نباید محصولات جدید را زیر و رو کرد. بعضی وقت ها شاید اسم جا مانده ای از سال های پیش، بتواند آدم را تا حد زیادی سر ذوق بیاورد. مانند خود نویسنده این مطلب که به یکباره فیلم 7 سال قبل را از پستویی پیدا کرده و به تماشایش نشسته. حالا هم سر ذوق با شادی کامل می خواهد که آن را معرفی کند. فیلم No country for old men را ممکن است خیلی از افراد دیده باشند. خیلی از افراد هم ممکن است که ندیده باشند. اما در هر یک از این دو گروه که جا بگیرید، مهم نیست. باز هم دیدن این فیلم را به شما پیشنهاد می کنم. فیلمی به غایت خوش ساخت، با بازی های خوب، داستانی جذاب و پیچیده و ... که این فیلم را تبدیل به یک اثر خوب و ماندگار می کند. فیلم "جایی برای پیرمردها نیست" ساخته برادران کوئن و محصول 2007 سینمای امریکاست. فیلم درباره یک شکارچی است که به طور اتفاقی با یک گروه قاچاقچی مواد مخدر روبرو می شود و پول های آنها را به دست می آورد. بعد از این اتفاق، سردسته تبهکاران به طور شخصی دنبال این فرد می افتد تا پول هایش را از او پس بگیرد و در این بین، کلانتر شهر نیز به دنبال آنهاست تا آنها را دستگیر کند. فیلم سرشار از تعقیب و گریز بین دو شخصیت اول فیلم است. چیزی که برخلاف انتظار است، این است که این تعقیب و گریز ابدا با ماشین و تیراندازی و سرعت و هیجان همراه نیست. بلکه در آرامش و سکوت کامل این اتفاق می افتد. سکوتی که یک حرکت اضافه از هرکدام، می تواند جان آنها را به خطر بیندازد. در سکوت بین این دو نفر، چیزی که نصیب تماشاگر می شود هیجان است که داستان نفسگیر به او تقدیم می کند. فیلم البته در کنار زدن رویه داستان، به گذشتن دوره یک نسل می پردازد. هنگامی که با وجود نقش کوتاه تر، اما نقش اول فیلم به کلانتر پیری می رسد که گفتگوهای درونی اش، درونمایه اصلی داستان را تشکیل می دهد. اگر به دنبال دیدن فیلمی هستید که شما را به فکر بیندازد، درگیرتان کند و مجبور شوید راجع آن مطالعه کنید، "جایی برای پیرمردها نیست" همان است که می خواهید. حتی اگر که آن را دیده باشید!