حسن و حسین نداره، نهضت ادامه داره

جشن انتظار و امید صبح پنجشنبه در تالار وزارت کشور در حالی برگزار شد که جمعی از فعالان ستادهای انتخاباتی حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی در انتخابات سال 92 گردهم جمع شده بودند تا هم میلاد حضرت قائم (عج) را جشن بگیرند و هم حماسه سیاسی سال گذشته را گرامی بدارند. آنچه می خوانید گزارشی است از این جشن.

ساعت 8 صبح روز پنجشنبه – مقابل سالن همایش های وزارت کشور

موج جمعیت با کارت های سه رنگ که برای موقعیت و صندلی های خاص در نظر گرفته شده مقابل سالن همایش های وزارت کشور ایستاده اند تا یک به یک وارد محل برگزاری جشن شوند. بسیاری همدیگر را بعد از یک سال دوباره دیده اند و بازار خوش و بش های دوستانه داغ است.

در این میان برخی دنبال تغییر رنگ کارت هایشان هستند تا هر قدر می توانند نزدیکتر به محل سخنرانی رئیس جمهور بنشینند و البته این تلاش ها نتیجه ای در پی ندارد. کارت های قرمز برای مهمانان ویژه، کارت های سبز برای طبقه اول و کارت های آبی برای طبقه دوم در نظر گرفته شده است. به همین دلیل آنهایی که کارت آبی دارند سعی می کنند با انواع ترفندها رنگ کارت خودشان را سبز کنند که توفیقی به دست نمی آورند.

تیم حفاظت از رئیس جمهوری چندبار تذکر می دهد از آوردن تلفن همراه به داخل خوداری کنید برای این کار چند ون در نظر گرفته شده تا مهمانان موبایل های خود را به آنجا تحویل دهند. ازدحام زیادی مقابل این ون ها وجود دارد و اعتراضاتی هم نسبت به این که چرا در کارت های دعوت این مساله ذکر نشده پیش می آید. تیم حفاظت با حوصله یک به یک موبایل ها را می گیرند و رسید می دهند تا مهمانان پس از گذر از این مرحله وارد سالن شوند.

ساعت 9 صبح – سالن همایش های وزارت کشور

کم کم صندلی های سالن پر می شود. تلاش ها برای تغییر جا همچنان ادامه دارد با مستقر شدن مهمانان روی صندلی ها چند کلیپ در مورد حضرت مهدی (عج) و انتخابات سال گذشته پخش می شود که البته به دلیل همهمه زیاد کسی چیزی از این کلیپ ها متوجه نمی شود. ظاهراً کلیپ های مورد نظر که تکراری هم بودند صرفاً برای یک آغاز خوب در نظر گرفته شده و قرار هم نبوده خیلی دیده شوند.

ساعت 10 صبح – سالن همایش های وزارت کشور

رضا رشیدپور مجری برنامه است. میکروفن به دست روی استیج می آید و شعر انتخاباتی که سال گذشته در میتینگ های حامیان آقای روحانی می خواند را بازخوانی می کند. جمعیت هنوز خیلی در فضای مراسم قرار نگرفته به همین دلیل رشیدپور شعر را قطع می کند و توضیحاتی در خصوص برنامه های سال گذشته می دهد. یادآوری میتینگ های سال گذشته جمعیت را به وجد می آورد و وقتی شعر رشیدپور به «غوغای روحانی نگر» می رسد سالن منفجر می شود.

ساعت 10:30 صبح – سالن همایش های وزارت کشور

در میان تشویق حاضران دکتر حسن روحانی وارد سالن می شود. رئیس جمهور اول خوش و بش گرمی با جانبازان می کند و سپس به ابراز احساسات حامیانش پاسخ می گوید. ردیف اول و در مرکز این ردیف محلی برای استقرار حسن روحانی در نظر گرفته شده است. روی صندلی می نشیند تا قاری قرآن آغازگر جشن انتظار و امید باشد.

سرود جمهوری اسلامی ایران و صحبت های رضا رشیدپور فضا را کاملاً سیاسی می کند. مجری برنامه خطاب به حسن روحانی می گوید: «آقای رئیس جمهور اگر سال گذشته همه ما رنگمان بنفش بود امروز رنگ ما رنگ پرچم جمهوری اسلامی است و شما را رئیس جمهور 80 میلیون ایرانی می دانیم». این صحبت های رشیدپور موجی از شور و هیجان را ایجاد می کند و وقتی مجری برنامه یک به یک رنگ های پرچم را یادآوری می کند همه با شور و هیجان خاصی او را تشویق می کنند.

یک نفر از میان جمعیت فریاد می زند: «مرگ بر فتنه گر» و رضا رشیدپور بلافاصله پاسخ می دهد «دوست عزیز این جا همه با فتنه گران در هر جای جهان مخالفند و سپس ادامه می دهد ما دلواپسی دلواپسان را می فهمیم ولی به آنها می گوییم حسن روحانی مردی از جنس اعتماد و امانت است». این صحبت های رشیدپور بار دیگر سالن را تا مرز انفجار می برد.

ساعت 11 ظهر- سالن همایش های وزارت کشور

عرض ارادت به ساحت مقدس حضرت مهدی (عج) با حضور یکی از مداحان اهل بیت عصمت و طهارت انجام می شود. این مداح پس از خواندن شعری زیبا در مدح حضرت مهدی (عج) یک دوبیتی در حمایت از دولت تدبیر و امید نیز می خواند که همین اقدام او هیجان سالن را چند برابر می کند.

نوبت می رسد به گروه استاد حسین که با نی و دف برای حضرت مهدی (عج) مدیحه سرایی می کنند. استاد حسین سپس به ایران و ایرانیان و جانبازانی که در سالن حضور دارند اشاره می کند و می گوید: «به احترام شهدا، جانبازان و ایثارگران گروه من موسیقی معروف ایران را خواهند نواخت. اعضای گروه برمی خیزند و با نی و دف سرود را می نوازند». «ای ایران» یکی از معروفترین ترانه های ملی کشورمان است همین هم باعث می شود حاضران در سالن به احترام نام ایران بی اختیار از جا برخیزند. آخرین اجرای استاد حسین یک شعر زیبا با موسیقی دلنشین در مدح امام رضا (ع) است که اشک را درون چشمان حاضران در سالن جمع می کند.

ساعت 11:30 ظهر– سالن همایش های وزارت کشور

رضا رشیدپور روی استیج می آید و می گوید: «اگر امروز ما ایستاده ایم به خاطر آنهایی است که امروز روی ویلچر نشسته اند. این مردان 8 سال که ما نشسته بودیم ایستادند و امروز ما ایستاده ایم تا آنها بنشینند.» مجری برنامه سپس به سمت این جانبازان می رود و مقابل یکی از آنها زانو می زند و می گوید: «این مرد دو پا و یک دست را فدا کرده تا من و شما امروز بایستیم و من اجازه می خواهم به احترام این همه فداکاری بر دستان این جانباز به نیابت از همه جانبازان بوسه بزنم.»

دوربین لحظه ای نهاوندیان را نشان می دهد که اشک کاملاً چشمانش را خیس کرده است. البته اگر در آن لحظه دوربین سالن بقیه حاضران را هم می گرفت مشخص می شد اکثریت حاضران در حال اشک ریختن هستند. رضا رشیدپور تلاش می کند دست جانباز را ببوسد ولی او مانع می شود و کار به در آغوش کشیدن جانباز می رسد. رئیس جمهور به احترام جانبازان در حالی که کف می زند از جا بر می خیزد و همه به تاسی از حسن روحانی از جایشان بر می خیزند و چند دقیقه به احترام جانبازان دست می زنند.

وحید عابدینی دانشجوی ستاره دار نماینده جوانان ایران زمین است که باید در حضور رئیس جمهور سخنرانی کند. او داستان زندگی خودش را تعریف می کند و در میان تعاریف او مانیتور سالن پیرمردی را نشان می دهد که برای زندگی این جوان گریه می کند. این دانشجوی ستاره دار می گوید که با آمدن دولت تدبیر و امید مشکلش حل شده و هم در مقطع دکترا توانسته تحصیل کند و هم در بهمن ماه سال گذشته صاحب شغل آبرومندی شده و هم خرداد ماه امسال، یعنی چند روز پیش، با دختری که حقوقدان است پای سفره عقد نشسته است.

دکتر هاشمی به عنوان نماینده اساتید دانشگاه پشت میکروفن قرار می گیرد و حرفهایش که در مورد حصر و حبس بود سالن را به هیجان در می آورد. پس از دکتر هاشمی نوبت به نماینده قومیت ها می رسد تا از مشکلات این بخش از کشورمان حرف بزند. صالح ادیبی در میانه سخنانش به نیابت از قومیت ها به دکتر حسن روحانی لقب «پارسای نخبه» می دهد و همین کافی است یک بار دیگر سالن غرق شور و هیجان شود.

ساعت 12 ظهر- سالن همایش های وزارت کشور

همسر شهید صالحی، اولین شهید خلبان سخنران بعدی است. او صحبت هایش را از روی نوشته سریع می خواند و از رئیس جمهور به خاطر توجه به خانواده های شهدا به شکل ویژه تشکر می کند. نوبتی هم باشد نوبت هنرمندان است تا به عنوان نماینده مهتاب کرامتی را پشت میکروفن بفرستند. هنرمند سفیدپوش حاضر در سالن با متانت متن زیبایی را قرائت می کند که به گفته اکثر حاضران متنی شنیدنی و درخور توجه بود. او از بازگشایی خانه سینما یک بار دیگر تشکر می کند و البته از رئیس جمهور می خواهد با کلید تدبیر قفل های دیگری که در خانه سینما وجود دارد را باز کنید.

ساعد باقری روی استیج می آید و در مدح حضرت مهدی (عج) شعر زیبایی را می خواند. حجت الاسلام نقویان نیز سخنران بعدی است که از شان زیبایی در اسلام سخن می گوید و در پایان سخنش تاکید می کند ما در 8سال گذشته با دنیا زیبا حرف نزدیم. این حرف های حجت الاسلام نقویان تشویق پی در پی حاضران را در پی دارد.

ساعت 12:10 ظهر- سالن همایش های وزارت کشور

گروه چارتار برای اجرای برنامه روی صحنه حاضر می شوند. در دقایقی که آنها در حال آماده سازی خودشان هستند رضا رشیدپور خطاب به رئیس جمهورمی گوید: «آقای رئیس جمهور ببنید جوان ها چه موسیقی گوش می دهند البته نگران نباشید مجوز دارد.» و بعد ادامه می دهد: «آقای رئیس جمهور تو را به خدا اجازه ندهید وایبر و واتس آپ را فیلتر کنند ما با آنها زندگی می کنیم.» این صحبت های رشید پور هم تشویق همه را به دنبال دارد.

برنامه چارتار که تمام می شود نوبت می رسد به سخنرانی رئیس جمهور ولی قبل از این سخنرانی خلبانی که امام را از هواپیمای تبعید پیاده کرد در میان تشویق حاضران روی استیج می آید. او می گوید: «امام مثل پدر من بود.» و رشید پور فورا ً جواب می دهد: «امام پدرهمه ما بود.» و باز هم صحبت های رشیدپور شور و هیجان را به سالن باز می گرداند.

در همه دقایق جشن یک نفر با لباس روحانیت در حال اعتراض بود او با هر تشویق و هر صحبت و هر شعاری اعتراض می کرد و می خواست به هر شکلی که شده خود را با عصبانیت به رئیس جمهور برساند. آنقدر این اعتراض ادامه پیدا کرد که چند تن از روحانیون حاضر در جمع به او اعتراض کردند و از او خواستند حرمت لباس روحانیت را حفظ کند. وی البته با احترام بدرقه شد و سرجای خود نشست ولی آخر مراسم بار دیگر تلاش کرد خود را به رئیس جمهور برساند که همراهانش او را منع کردند.

ساعت 12:20 ظهر– سالن همایش های وزارت کشور

صحبت های رئیس جمهور آغاز می شود. از گوشه گوشه سالن شعارهای به گوش می رسد که صدا و سیما را وادار می کند صدای سالن را برای مخاطبانش پخش نکند. هنوز صحبت های رئیس جمهور به جمله دوم و سوم نرسیده که فردی از طبقه دوم فریاد می زند و خطاب به رئیس جمهور سخن می گوید. اگر چه معلوم نشد این فرد در حال اعتراض است یا تصمیم دارد شعری خطاب به رئیس جمهور بخواند ولی رضا رشیدپور از رئیس جمهور عذرخواهی کرد و خطاب به این فرد گفت: «این کار شما بی ادبی است حتی اگر حرف شما هم حق باشد باز هم باید بدانید رئیس جمهور مملکت صحبت می کند و باید ادب را رعایت کنید. اگر حرفی دارید تشریف بیاورید پایین و با میکروفن حرف تان را بزنید.» اقدام این فرد ناراحتی حاضران در طبقه دوم را به دنبال دارد و مردم او را به بیرون از سالن هدایت می کنند.

صحبت های رئیس جمهور آنقدر شیوا، غرا و منطقی است که در آخر هر چند جمله سالن را به تشویق و واکنش وا می دارد. حسن روحانی از همه چیز سخن می گوید و نسبت به برخی افراد و گروه ها واکنش نشان می دهد.

قبل از این رشیدپور در واکنش به شعاری خاص از حاضران خواسته بود دلواپسی دلواپسان را بیشتر نکنند و حسن روحانی نیز با اشاره، کنایه و گاه صراحت نسبت به برخی اتفاقات و برخی دلواپسی ها واکنش نشان می دهد. او می گوید: «به جای برچسب زدن به دیگران چسبندگی جامعه را بالا ببرید.»

او می گوید: «اقلیت باید به انتخاب اکثریت احترام بگذارد.»

او می گوید: «عده ای انگار در عصر حجر زندگی می کنند مگر ما چه گفته ایم که این چنین برآشفته اند.»

او می گوید: «مردم در انتخابات سال گذشته از امام زمان (عج) بابت ترویج خرافات عذرخواهی کردند و با انتخابشان همه این خرافات را پاک کردند.»

او می گوید: «مگر فرهنگ کپسول است که از داروخانه ها تهیه شود.» و او نسبت به اتفاقات عراق واکنش نشان می دهد. وقتی به این جا می رسد بغض گلویش را فشار می دهد و همین باعث می شود اندکی مکث کند. رئیس جمهور شیوا سخن می گوید ولی به دلیل جلسه اضطراری شورای عالی امنیت ملی مجبور است سخنرانی اش زودتر به پایان برساند. جملات پایانی روحانی با این شعار همراه می شود که یک تالار پراز جمعیت فریاد می زنند «روحانی مچکریم».

حکایت همچنان باقی ماند.

قرار بود خانم فریدون به نمایندگی از زنان و دکتر قدمیاری به نمایندگی از تشکل های دانشجویی صحبت کنند و تندیسی از طرف دانشجویان به دکتر روحانی اهدا شود که به خاطر کمبود فرصت این اتفاقات نیفتاد.

دیدار دوباره اعضای ستاد روحانی با همدیگر پس از یک سال صحنه های جالب و جذابی را ایجاد می کرد. البته برخی از اعضای ستادها نسبت به بی تفاوتی مدیران برخی استان ها به آنان ناراحت بودند و این ناراحتی را در پایان مراسم به گوش برخی از مسئولان دولت رساندند.

دکتر مرتضی بانک، معاون کل نهاد ریاست جمهوری، حسین سیدزاده، مشاور عالی اطلاع رسانی دولت و سماوی رئیس مشاوران جوان رئیس جمهور از مسئولین اصلی برگزاری مراسم بودند و علی رغم فرصت کم مراسم آبرومندی را ترتیب دادند.

حامیان مردمی دولت که قرار بود روز شنبه در ورزشگاه شهید شیرودی برنامه ای برگزار کنند با حضور در این برنامه، برنامه روز شنبه را کنسل کردند تا نشان دهند حامیان دولت یکپارچه اند.

حضور برخی مخالفان دولت نیز در این مراسم جالب بود. البته یکی دو نفر از آنها چندبار خواستند نظم جلسه را برهم بزنند که با مدیریت خوب رشیدپور موفق نشدند.

مردم یک بار برای سرود جمهوری اسلامی، یک بار برای ترانه ای ایران و بالاخره یک بار هم به احترام شهدا و جانبازان از جای خود برخاستند.

در بخشی از مراسم جمعیت حاضر به صورت خودجوش سرود یار دبستانی را خواندند که این حرکت خودجوش را رشیدپور با موسیقی و صدای خودش تکمیل کرد.

این جشن فارغ از همه اتفاقاتی که افتاد یک جشن کاملاً مردمی بود و هر آنچه در این جشن مطرح شد مطالبات بخشی از حامیان دولت است که وجود دارد و دولت نیز نسبت به آنها حساسیت دارد. این جشن نشان داد دولت گوش شنوایی برای شنیدن نقدهای منصفانه دارد و البته در مقابل توهین به هر کسی خواهد ایستاد. حسن روحانی وقتی از حُسن و حسن در رفتارهای سیاسی و اجتماعی و فرهنگی سخن می گفت جمعیت با تایید حرف های وی شعار دادند: «حسن و حسین نداره، نهضت ادامه داره»