70 میلیون آدم در کنار هم دست به سوی آسمان بگیرند و برای پیروزی تیم ملی کشور دعا کردند. تیم ملی در جام 2014 با مساوی کردن با نیجریه و باخت در برابر آرژانتین تنها دو شانس برای صعود دارد: برد در برابر بوسنی و برد آرژانتین برابر نیجریه صعود تیم ملی را قطعی خواهد کرد.
چقدر خوبیم ما!
بیست و هشتم خرداد 92 یکی از شلوغ ترین شبهای تهران بود که جمعیت به داخل خیابانها ریخته بود و پیر و جوان برای صعود تیم ملی به جام جهانی 2014 خوشحالی کردند. تیمی که بعد از عدم حضور در جام جهانی 2010 شنبه شب تهران ترافیک کم نظیر یا شاید بتوان گفت بی نظیری را تجربه کرد. در حالیکه در روزهای عادی، بزرگراههای پایتخت در ساعات ابتدایی شب، شلوغ ترین لحظه های خود را سپری می کند شنبه شب گذشته در زمان پخش بازی تیم ملی ایران با آرژانتین، تمامی خیابان ها و بزرگراه ها خلوت ترین شب خود را گذراندند. در دقیقه های نخست بازی هنوز ترافیک کمابیشی در در خیابانها بود اما در ساعت 20 و 52 دقیقه بزرگراه خالی از جمعیت ، تنفس عجیبی را تجربه کرد!
بساط خوردنی ها برپاست...
این بازی به حدی جدی و مهم بود که می توانست سه امتیاز صعود ما به مرحله بعد را تامین کند. بساط تخمه و هندوانه و سایر خشکبار کوچکی که بشود بدون نگاه کردن آنها را برداشت و خورد چیده می شود. از لحظه های شروع بازی همه اعضای خانواده پای تلویزیون میخکوب شدند و هر کس هرجا که بود خود را تنها به یک تلویزیون رساند مهم نیست که منزل خودت باشی یا اعضای فامیل. اتفاقا زمانی که منزل دیگران باشی و یک بازی را دسته جمعی تماشا کنی شور و حال بهتری دارد حتی اگر این بازی به یک باخت کاملا آبرومندانه ختم شود... بازی تمام شده و اینکه ناراحت هستید دلیل نمی شود خانه را جمع نکنید و پوست تخمه هایی را که روی زمین ریخته اید را بی خیال شوید! حالا مثل یک خانواده کاملا متمدن خانه را تمیز می کنید و به خیال خوش خواب می پیوندید!
چرا یک باخت آبرومندانه ؟
تیم ملی این دفعه ستاره نداشت . همه بچه ها در یک سطح و عالی بودند. تمام سعی خود را در برابر تیمی که تا کنون در برابر آن بازی نداشتند کردند. شاید به گفته بازیکنان بشود اکتفا کرد که 1- فکر کردیم بازی تمام شده... درست در دقیقه ای که هیچ کس انتظارش را نداشت گل خوردیم! 2- بازی های تیم ملی در سطح تیم ملی کم است. شاید اگر تجربه بازی در برابر آرژانتین و تیم هایی از این دست را داشتیم قطعا این چنین غافلگیر نمی شدیم. کی روش پرتغالی در جام جهانی 2010 بعد از باخت تیمش نتوانست به این جام صعود کند ، اما برای ایران بسیار خوب عمل کرد،بافتی که هیچ کس فکرش را نمی کرد چید و توانست در برابر نیجریه و آرژانتین دفاع خوبی را از خودش نشان دهد. این توان نشان از قابلیت های کارلوس کی روش دارد و همین ترکیب مردم را خواستار ماندگاری کی روش برای سر مربی گری این تیم کرد.
تکه پراکنی های عادل فردوسی پور در تمامی بازی ها ستودنی است!
تعریف ایرانی ها از خودشان حد و مرز ندارد. باید پذیرفت که این خصیصه تمامی ماست و بطور ذاتی خودخواه هستیم تا جایی که این خودخواهی به ضررمان تمام نشود. کیفیت صدای گزارش نیمه اول بازی توسط مزدک میرزایی شبیه پخش صداهایی بود که از تلویزیون های قدیمی و کوچک با هیجان بیشتری در کنار اعضای خانواده شنیده می شد. نیمه دوم بدلیل همین مشکل پخشی به جای صدای مزدک، فردوسی پور شروع به گزارش کرد و در یکی از حمله ها، با گفتن «چقدر خوبیم ما» سوژه شد!
وقتی تمام جهان به داور معترض هستند
بعد از انتشار این تیتر در تمامی روزنامه های سطح جهان از آسیا تا اروپا و آمریکا که گل بازی حق دژاگه بود و داور خطای پنالتی را نگرفت، حتی مصاحبه رومرو چند دقیقه پس از بازی که ما فقط شانس آوردیم دور از انتظار نبود. ای کاش به جای این همه تیتر و کامنتهایی که ایرانیان در عرض کمتر از یک ساعت بعد از بازی برای مازیخ داور صربستانی این بازی ارسال کردند که چرا پنالتی را نگرفت؟! کمیته داوران اعتراض را وارد می دانست و حداقل گل مسی در برابر پنالتی دژاگه که گرفته نشد، پذیرفته نمی شد. به هر حال امیدواریم همین نتیجه تاثیر منفی روی بازیکنان ما نگذارد و با یک ریکاوری خوب حداقل امتیاز لازم برای صعود به رده بعد را به دست بیاوریم. یادمان نرود که ما شاهد یک بازی عالی تدافعی و تهاجمی از تیم ملی بودیم که همین بازی جمله ای به همراه داشت : تیم آرژانتین یک مسی داشت اما یازده یوزپلنگ ایرانی همچون مسی در برابر آرژانتینی ها ایستادگی کردند.