سایر زبان ها

صفحه نخست

فیلم

عکس

ورزشی

اجتماعی

باشگاه جوانی

سیاسی

فرهنگ و هنر

اقتصادی

هوش مصنوعی، علم و فناوری

بین الملل

استان ها

رسانه ها

بازار

صفحات داخلی

در پی فحاشی‌های بعد از باخت به تیم ملی ایران؛

سردی با یک غوره، گرمی با یک مویز/چرا ما جوگیر می‌شویم؟

۱۳۹۳/۰۴/۰۶ - ۱۷:۵۳:۱۶
کد خبر: ۱۹۸۶۴۷
وقتی تیمی می بازد، تخریب مغازه ها یا اتوبوس کاملا طبیعی است. هیجانات زیاد غیرقابل اجتناب هستند و در یک لحظه بروز می کنند...

یادمان نرفته است که وقتی تیم ملی ایران در مقابل آرژانتین خوش درخشید، به به همه به آسمان رفت و کلی جشن و پایکوبی کردند اما در بازی بوسنی، این اتفاق نیفتاد. مگر باخت همان باخت نیست؟ ناسزاگویی ها به صفحات شخصی و غیر شخصی بازیکنان روانه شد.

اگر در تمامی موارد از کل کشورهای دنیا عقب باشیم، در یک مورد از همه ملت ها جلو هستیم و آن جوگیری است. اگر توانستید به هر جایی که سفر می کنید بگردید فقط یک نفر پیدا کنید که مثل خود ما جوگیر باشد شاهکار است!

جوگیری از جمله پدیده هایی است که گاهی خود ما را هم با اقدام هایی نا به جا غافلگیر می کند و تازه می فهمیم که ای دل غافل چه کار کرده ایم! در همین خصوص جوگیری را از منظر روان شناسی و جامعه شناسی بررسی می کنیم.

دکتر اعتمادی: جوسازی کار ایرانی‌هاست

دکتر اعتمادی، جامعه شناس می‌گوید: جوسازی کار ایرانی هاست. هر بازی فوتبالی برد و باخت دارد. البته مردم ما بیشتر جنبه منفی را می بینند. وگرنه اینها در مقابل آرژانتین بازی خوبی داشتند و می شود گفت، شاهکار کردند اما من فکر می کنم بازی خوبی که نیجریه و آرژانتین در بازی آخر جام ارائه دادند خیلی بهتر از بازی ایران و بوسنی بود. این بازی را کاملا تصادفی دیدم. به نظر من تیم بوسنی قوی بود و خیلی خوب بازی کرد اما باید به نظر مردم هم احترام گذاشت و این واکنش نه اینکه طبیعی نباشد، اما زیاد خوب نبود!

دکتر فرید براتی: فوتبال هیجان خاص خودش را دارد

دکتر فرید براتی، روانپزشک در همین باره می افزاید: مردم ما کلا همین اخلاق را دارند. بازی و مسابقه به خصوص فوتبال هیجان خاص خودش را دارد و من این موضوع را کاملا طبیعی می دانم. کلا ایرانیان در مقابل هر چیزی واکنش شدیدی نشان می دهند و اگر قرار است که همه ما آرام باشیم باید اینگونه مسابقات هیجانی مثل فوتبال را حذف کنند. وقتی پدیده ای به نام جام جهانی اتفاق می افتد که پیش بینی برد و باخت ممکن نیست همچین پدیده های هیجانی قابل درک است و نمی شود برایشان برنامه ریزی کرد. هیجانات شدید قابل کنترل نیستند و ثبات ندارند که مدیریت روی آنها ساده و آسان باشد. حتی به نظر من وقتی تیمی می بازد، تخریب مغازه ها یا اتوبوس کاملا طبیعی است. هیجانات زیاد غیرقابل اجتناب هستند و در یک لحظه بروز می کنند که ممکن است خود ما و اطرافیان مان را نیز غافلگیر کند.

نظر شما