به گزارش خبرگزاری برنا، به دنبال مناقصات صورت گرفته قبلی برای احداث 4 هزار مگاوات نیروگاه خورشیدی در چهارچوب ماده 12 قانون رفع موانع تولید، شهریورماه امسال مراسم امضای 1500 مگاوات نیروگاه خورشیدی در محل ساتبا برگزار شد که 1220 مگاوات آن مربوط به اعضای انجمن انرژی های تجدیدپذیر ایران است.
براساس این گزارش، سه شرکت عضو انجمن انرژی های تجدیدپذیر ایران که مسئولیت احداث 1220 مگاوات نیروگاه خورشیدی را بر عهده گرفتند شامل شرکت های مشعل پویا(زیر مجموعه پتروپالایش اصفهان) با ظرفیت 1000 مگاوات، شرکت مانا انرژی پاک با ظرفیت 100 مگاوات، شرکت توسعه انرژی دماوند ایران(زیرمجوعه هلدینگ ایرسا) با ظرفیت 100 مگاوات و شرکت مانا مهر انرژی با ظرفیت 20 مگاوات می شود.
علیرضا افسر عضو انجمن انرژی های تجدیدپذیر ایران، در خصوص تحقق این قرارداد گفت: مسائل مختلف از جمله کمبود منابع مالی در کشور، محدودیت های بانک ها در زمینه اعطای تسهیلات، نیاز به ارائه وثایق سنگین خارج از طرح برای دریافت وام، تاخیرات به وجود آمده در پرداخت های وزارت نیرو در پروژه های مشابه قبلی، ارز بری پروژه ها و مشکلات مربوط به فرآیند تخصیص و تامین ارز، تامین منابع مالی پروژه را با دشواری هایی مواجه ساخته است، لذا اجرای این پروژه ها علاوه بر روش های قبلی مانند استفاده از منابع صندوق توسعه ملی، نیاز به رویکردها و روش های جدیدی دارد.
به گفته وی، صدور ضمانت نامه پرداخت(شناسه یکتا) برای پروژه ها بر اساس مصوبه هیات وزیران به منظور اطمینان دادن به سرمایه گذاران و تامین کنندگان مالی جهت پرداخت به موقع تعهدات قراردادی دولت، پذیرش طرح و قرارداد خرید تضمینی به عنوان وثایق قابل قبول، اختصاص بخشی از منابع ارزی نزد بانک مرکزی برای تامین ارز مورد نیاز این پروژه ها، صدور ضمانت نامه های دولتی به منظور تامین مالی خارجی و پیش فروش سوخت صرفه جویی شده پروژه ها در قالب اوراق آتی از جمله مهم ترین راه کارها برای اجرایی شدن این پروژه هاست.
همچنین کمیل محمدی عضو انجمن انرژی های تجدیدپذیر ایران، با تاکید بر مشکلات تامین مالی پروژه ها متذکر شد: به دلیل کمبود نقدینگی دولت، پرداخت صورت وضعیت های سرمایه گذاران معمولا با تاخیر مواجه می شود و لذا باید از مدل های تهاتری استفاده شود.
به گفته وی، از جمله این روش ها، تخصیص گاز صرفه جویی شده در این پروژه ها به سرمایه گذاران با مجوز فروش به صنایع انرژی بر است.
محمدی مشکل دیگر از دیدگاه خود را کمبود زیرساخت ها و موارد لجستیکی برای اجرای 4 هزار مگاوات پروژه در کشور دانست و بیان کرد: میزان تولید تجهیزات مورد نیاز در این پروژه ها و نیز تعداد پیمانکاران و نیروی متخصص برای اجرای این میزان پروژه ظرف دو سال وجود ندارد که نیاز است در این زمینه تمهیداتی اندیشیده شود.
وی در ادامه تاکید کرد: تعریف فرمولهای مالی مناسب و تامین نقدینگی پروژهها از طریق فاینانس و خط اعتباری ایران و چین امری بسیار حیاتی است؛ در غیر این صورت منابع مالی محدود موجود در کشور تکافوی منابع مورد نیاز این پروژه ها را نمی دهد. حتی در صورت تامین منابع ریالی این پروژه ها، تخصیص و تامین ارز تبدیل به نقطه بحرانی پروژه ها می شود.
در پایان، بهزاد آسایی عضو انجمن انرژی های تجدیدپذیر ایران، با اشاره به مشکل تامین ارز عنوان کرد: پروسه دریافت تخصیص ارز از بانک مرکزی و تامین آن بسیار سخت و پیچیده است. به عنوان مثال سرمایه گذار باید همزمان با درخواست تخصیص از بانک مرکزی، 5 درصد از مبلغ مورد درخواست را بلوکه کند.
به گفته وی، پس از دریافت این تخصیص، اگر به هر دلیل سرمایه گذار طی یک ماه نتواند ارز خود را در بازار تامین کند، فرآیند تخصیص باید دوباره طی شود و میزان بلوکه نیز از 5 به 10 درصد افزایش می یابد!
آسایی، مشکل دیگر در مسیر این پروژه را زمان بر بودن پروسه تحویل زمین به سرمایه گذاران اعلام و خاطرنشان کرد: برای دریافت زمین نیاز به اخذ مجوزهای مختلف از دولت است و دریافت این مجوزات برخی مواقع 4 تا 5 ماه به طول می انجامد که این زمان بندی برای پروژه ای که قرار است طی 6 تا 12 ماه وارد مدار شود، به هیچ عنوان پذیرفته شده نیست.
انتهای پیام/