به گزارش خبرگزاری برنا، چند روز پیش روزنامه همشهری طی گزارشی از فعالیت گروههای مردمی آمر به معروف در مترو تیتر صفحه اول خود را به این موضوع اختصاص داده بود و عنوان «عزیزم شالت...» را برای این گزارش تیتر کرده بود. پس از آن موج تخریبها و بیانصافیهای روزنامههای جریان اصلاحات و اپوزیسیون علیه این گزارش و روزنامه گسیل شد و هر کدام از منظری به نقد و تخریب این مساله پرداختند. عصر ایران هم در یک یادداشت بسیار ضعیف و دم دستی صرفا با یک تیتر چالشی تحت عنوان « عزیزم ترافیک...؛ عزیزم آب گرفتگی...؛ عزیزم شهر فروشی....» به تمسخر و تخریب این حرکت پرداخت.
صرف نظر از مطالب دم دستی و پیش پا افتاده که در این یادداشت مطرح شده بود و بارها و بارها در کتب، مقالات و روزنامههای مختلف به این مباحث به صورت متقن پاسخ داده شده است، درباره اصل این حرکتهای تخریبی یک نکته مهم وجود دارد و آن هم این است که مساله اصلی جریان اصلاحات، اپوزیسیون و مخالفان انقلاب اسلامی و روزنامهها و تریبونهای آنها به هیچ وجه حجاب نیست. دلیل ناراحتی و تخریب های اینها وجود آمران به معروف نسبت به بی حجابی در جامعه نیست. بلکه اینها از هر نوع کنش اصلاحی و سازنده بدنه مذهبی و حزب اللهی جامعه به خشم آمده و درصدد تخریب و نقد و تمسخر بر می آیند. این آمران به معروف که با رفتار محترمانه به بانوان بی حجاب و قانون شکن تذکر لسانی می دهند حتی اگر به قول نویسنده عصر ایران از فردا مقابل ساختمان شهرداری تجمع کرده و به شهردار تهران بگویند عزیز ترافیک! باز هم این جریانات تخریب گر شروع به نقد و حمله به این حرکت خواهند کرد. بارها و بارها به تجربه اثبات شده که این جریان های به ظاهر روشنفکری و اصلاح طلب اما در واقع ضداصلاحات، با پرچمداری جریان مذهبی و حزب اللهی در عرصه مطالبه گری و عدالتخواهی و اصلاحطلبی مخالفت کرده و سعی در تخریب این حرکت های خودجوش مردمی دارند.
این در حالی ست که حافظه تاریخی مردم ایران هیچ موردی از مطالبه گری های منصفانه و اخلاق مدار این جریان های مدعی اصلاح طلبی و عدالت خواهی درباره مسائل اصلی و مهم جامعه و معیشت مردم سراغ ندارد و اینها حتی گاهی با دشمنان خارجی این ملت برای افزایش تحریمها و فشارها علیه مردم و کشور ایران هم صدا شده اند. نمونه اخیر و پیش روی چشم همه ما نیز همین حوادث سال 1401 و همراهی تمام قد این جریان های مدعی با فتنه گران و دشمنان کشور و انقلاب بود. حوادثی که هدف آن نه خونخواهی مهسا امینی بود و نه لغو قانون حجاب و نه حتی براندازی جمهوری اسلامی! بلکه هدف تجزیه ایران و منافع ملی کشور بود و امروز برای همه روشن شده است که پشت هشتک های زن، زندگی آزادی چه طرحی برای مردم ایران نهفته بود.
لذا باید به عصر ایران و سایر همکاران شان که موج تخریب ها علیه دغدغه های مردم را راه انداخته اند گفت: عزیزم ایران! عزیزم مردم!
نویسنده: دکتر راحیل فیاضی پژوهشگر مطالعات اجتماعی
انتهای پیام/