به گزارش خبرگزاری برنا، خانواده در سبک تربیتی امام خمینی (ره) جایگاه ویژه ای دارد. در راستای تفکر ایشان مبنی بر اهمیت فوق العاده تربیت انسان، خانواده به عنوان محملی برای این تربیت و مهد پرورش فکر و اندیشه و اخلاق و تعالی روح انسانی، جایگاه خود را می یابد. خانواده مبدأ بروز و ظهور عواطف انسانی و رکن عمدۀ جامعه است. در بین نقش های مختلف اعضای خانواده، این مادر است که سهم اصلی و اساسی را در تربیت کودک ایفا می کند، تا آنجا که هیچ کس دیگر، حتی پدر، به پای او نمی رسد و حتی سایر کارگزاران تربیتی همانند معلم و استاد به هنگام مقایسه با نقش مادر جنبۀ ثانویه پیدا می کنند.
اسلام سهم خانواده در تربیت کودک را به اندازه ای مهم می داند که حتی توجه مسلمانان را به رعایت اصولی در قبل از تولد کودک، همگام تولد و شیر دادن و نحوۀ تغذیۀ مادر جلب می کند. به عبارتی تکوین شخصیت کودک و شکل گیری ابعاد مختلف روحی و جسمی او در خانواده آغاز می شود و در این میان مادران اولین و حیاتی ترین نقش و مسئولیت را دارا می باشند. طفل از آن زمان که به جهان هستی دیده می گشاید تا سپری کردن تمام مراحل رشد و نمو، مادر را در کنار خویش می بیند و با نوازش ها و مهرورزی ها و مراقبت های او بزرگ می شود و جان و رمق می گیرد.دامن پر مهر مادر است که کودک را می پرورد و به ثمر می رساند. حضرت امام (ره) می فرماید :
دامن مادر بزرگترین مدرسه ای است که بچه در آنجا تربیت می شود. آنچه که بچه از مادر می شنود غیر از آن چیزی است که از معلم می شنود. بچه از مادر بهتر می شنود تا از معلم. در دامن مادر بهتر تربیت می شود تا در جوار پدر، تا در جوار معلم. خدمت مادر به جامعه از خدمت معلم بالاتر است. شرافت مادری از شرافت پدری بیشتر است.
حضرت امام (ره) جامعه صحیح، سالم و با سعادت را نتیجه و حاصل تلاش زنان (مادران) در پرورش انسانهای سالم و صالح می داند و می فرماید : «زن، مربی جامعه است، از دامن زن انسانها پیدا می شوند... سعادت و شقاوت کشورها بسته به وجود زن است».
از اینجا می توان به فهم علمی سخنان حضرت امام (ره) در خصوص اهمیّت خانواده و نقش مادر در تربیت فرزند پی برد. چرا که اولاً، دامن مادر، اولین محل پرورش انسانهاست. ثانیاً مادر موجودی عاطفی تر از سایر اعضای خانواده از جمله پدر است. و لذا کودک از نظر عاطفی در اولین برخورد تربیتی خویش، درگیر موقعیت می شود و رفتارهای فراگرفته شده از سوی مادر در یادگیری های اولیۀ کودک به لحاظ همراه بودن با محبت و عاطفۀ مادری، دیرتر و به دشواری خاموش یا فراموش می شود.
بنابراین، هر لطمه ای به نقش خانوادگی مادر به بهانۀ شانه خالی کردن از نقش سرنوشت ساز مادران در خارج از خانواده به تربیت نسل امروزی وارد می شود دارای آثار منفی است که متوجه آینده تمام بشریت خواهد شد. لذا مادران در سبک زندگی انقلابی و اسلامی خود در عصر حاضر باید سبک زندگی حضرت فاطمه سلام الله علیها را به عنوان برترین الگوی مادران در تربیت فرزند، الگوی خویش قرار دهند، زیرا همۀ نکات مهمی که در تربیت و سازندگی کودکان نقش دارد، در سبک زندگی او به طور کامل وجود داشت.
او از نظر وراثتی بهترین نسل ها، در زمان بارداری و شیردهی مقید به رعایت تمامی آداب و سنن اسلامی بهترین شیوۀ محبت به فرزندان، رفتار هماهنگ و عادلانه و برابر با فرزندان، بازی با کودکان به منظور شخصیت آنان و تحریک و تهییج مفاخر و ارزش های اکتسابی، تشویق به یادگیری علوم، تشویق در انجام امور عبادی، کنترل و مراقبت سازنده از آنان، توجه و تأمین خواسته ها و نیازهای منطقی آنان و احترام به آنان.
از این رو تربیت و سبک تربیتی فاطمه ـ علیها السلام ـ موجب شد تربیت شدگان این مکتب در اصلاح مسیر تاریخ بسیار مؤثر باشند.
نویسنده: علی باقی نصر آبادی
انتهای پیام/