به گزارش خبرگزاری برنا، مادري چه به عنوان يك مفهوم برساخته اجتماعي و چه در معناي بيولوژيكي آن، يكي از اصول ارزشي در جامعه اسلامي است. مادري به عنوان يكي از مهم ترين مولفه هاي هويتي زن در خانواده اسلامي بوده و در قرآن و در روايات متعدد، بر اهميت اين نقش تاكيد ورزيده شده است:
در سوره لقمان و احقاف، خداوند متعال، پس از توصيه به احسان والدين، تحمل رنج و زحمت هاي مادر را در به دنيا آوردن ( مادري بيولوژيك) و پرورش كودك (مادري به عنوان مفهومي اجتماعي) بيان مي کند و مي فرمايد:«حملته امّه کُرها و وضعته کُرها و فصالُه ثلاثون شهرا حتّي اذا بلغ أشدّه و بلغ اربعين سنة»؛ «مادرش او(فرزند) را با ناراحتي حمل مي کند و با ناراحتي بر زمين مي گذارد و دوران حمل و از شير باز گرفتنش سي ماه است تا زماني که به کمال و رشد برسد و به چهل سالگي بالغ گردد.» .
پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله) نيز در تبيين جايگاه و ارزشمندي مقام مادري فرموده است: «الجنّه تحتَ اقدامِ الامّهات؛ بهشت زير پاهاي مادران است.» همانطور كه گفته شد يكي از مهم ترين امكان هاي پيش روي نظام جهت تكريم از مادري و اجراي اصل 21 قانون اساسي ، وضع قوانين حمايتگر از مادري است. با نگاهي به هريك از قوانين ذكر شده مي توان حمايت قانون گذار از مادری را به چند بخش دسته بندي نمود:
قوانين حمايتگر از مادري به ماهو مادري: اين سته از قوانين به مواردي اشاره دارد كه حمايت قانون گذار صرفا متوجه مفهوم مادري است و در آن ها تلاش شده از تمامي افراد به علت مادر شدن حمايت به عمل آورد. از جمله اين قوانين مي توان به قانون ساختار جامع رفاه و تامين اجتماعي، قانون اصلاح ماده (1169) قانون مدني و .. اشاره كرد.
آنچه حائز اهميت است در قوانين وضع شده در جمهوري اسلامي ايران، حمايت قانون گذار از مادري عمدتا به تبع مفهوم ديگري بوده است و از مادري به ماهو مادري ، حمايت ناچيزي به عمل آمده است. به عبارت ديگر اگرچه قانون گذار تلاش كرده حمايت هايي از مادران به عمل آورد اما اين حمايت ها عمدتا ثانويه بوده و در پرتو حمايت از اشتغال زنان ، معلولين و فرهنگ ايثارگري حمايت هايي از مادري به عمل آمده است و از مادري به عنوان موقعيت اجتماعي مستقل كمتر تكريم شده است. امري كه سبب شده مادران خانه دار مورد بي مهري قانون گذار قرار گيرند.
اين در حالي است كه آنچه بايستي مورد توجه سياستگذار قرار مي گرفت و در قانون اساسي نيز مورد تاكيد قرار گرفته، حمايت از مادري به هو مادري است نه مادري به تبع ساير مفاهيم اجتماعي. بدين معني كه مادر به علت به دنيا آوردن فرزند ( مادري بيولوژيك) و مواظبت و تربيت كودكان(مادري اجتماعي) و سختي هايي كه در اين راه متحمل مي شود، بايستي مورد تكريم قرار گيرد نه به اين علت كه شاغل است يا مادري فرزند معلولي است ( مادري به ماهو مادري ارزشمند است)
نویسنده: آسیه ارحامی
انتهای پیام/