به گزارش خبرگزاری برنا، امیرحسین نوبختی فرزند یکی از شهدای جانباز تبریز دلنوشتهای درباره پدر شهیدش نوشت. متن دلنوشته به شرح ذیل است:
نامش را نهادند علی
و خودش نیز مثل اسمش بود
مرد شریف و قوی و توانمند
این را من نمیگویم و اغراق نیست
دوستانش و کسانی که میشناختند میگویند
مرد سخت نبرد های هشت سال دفاع مقدس
و ماموریت های پیدرپی و خیلی سخت
اولین اولویت هر پدری
فکر به خانواده اش هست
اما او مردم و هموطنانش را نیز
خانواده خود میدانست
به شدت به فکر مردم بود به فکر همه
یاد ایام شهادتش که میفتم
تازه میفهمم او در کجا ایستاده بود.....
در جایی و کنجی از دوربین زندگی
و از اینکه هر کس به ما زنگ میزد و قبل بیان تسلیت بغضش میترکد و میگرید
بودنش بی سر و صدا بود و نبودنش پر از گریه های آرام
از ذوق باغچه ای که برایمان کاشت بگویم
یا از گریه و دلسوزی اش به مردمان مان
باوری مگر میماند از اینکه دیگر روی فرش دراز نکشی و من پتو رویت نکشم؟
از صدای خسته و مردانه یالله هنگام ورودت به خانه
یعنی باید دل بکنیم؟
چگونه بز این درد صبر کنیم
آه از این ایام پر غم
روزت مبارک در آسمانها بابای خوبم
روحت شاد …
انتهای پیام/