محسن سلیمانی در نشست هم اندیشی سازمانهای مردم نهاد زیست محیطی استان اصفهان اظهار کرد: بخش عمده مسائل مبتلابه تالاب های ایران بخاطر الگوی توسعه ناپایداری است که در حاشیه تالاب های کشور شکل گرفته است.
به گزارش سرویس محیط زیست خبرگزاری برنا ، وی اضافه کرد: بخشی از این الگو ناشی از مدیریت ناصحیح اعمال شده در حوزه زنجیره این تالاب هاست که بر پایه یک نگاه صرفا توسعه محور شکل گرفته، بدون اینکه به حفظ محیط زیست و حفظ کیفیت زندگی انسانهای واقع در حاشیه تالاب ها و خدمات و کارکردهایی که تالاب ها در اختیار جوامع انسانی قرار می دهد، توجه شود.
سلیمانی هشدار داد: با از بین رفتن تالاب ها خیلی از این خدمات و کارکردها نیز از بین رفته که اثراتش را در زندگی روزمره مردم شاهدیم که نمونه اش از بین رفتن مشاغل و معیشت های وابسته به تالابها نظیر بخش کشاورزی، دامداری و صیادی است.
مدیر ملی طرح حفاظت از تالاب های ایران گفت: اکنون معیشت ۷۰ هزار خانوار وابسته به تالاب هامون در زابل یا معیشت ۱۲ هزار نفر وابسته به تالاب شادگان و هورالعظیم در خوزستان از بین رفته است.
وی موضوع مهم مورد توجه دولت و سازمان حفاظت محیط زیست را تغییر الگوی توسعه در حوضه آبریز تالاب ها به گونه ای دانست که منجر به حفاظت و بهره برداری پایدار از تالابها شود.
وی توضیح داد: در این نگاه، جوامع علمی و سازمانهای غیردولتی در کنار دستگاه های دولتی متولی توسعه در حوضه های آبریز نقش بسیار مهمی ایفا می کنند.
سلیمانی اضافه کرد: این دو در فرایندهای تصمیم سازی و تصمیم گیری برای تدوین و اجرای برنامه های مدیریتی تالاب ها نقش آفرینی می کنند.
وی همچنین گفت: هم اکنون برای هشت تالاب کشور در حال برنامه ریزی مدیریتی هستیم.
مدیر ملی طرح حفاظت از تالاب های ایران اعلام کرد: ما بر اثر فعالیتهای بی برنامه خود بهانه های شکل گیری تمدنی کشور را از بین می بریم در حالی که معمولا طبیعت خیلی نجیبانه به این فعالیتها پاسخ می دهد هرچند در درازمدت انتقام خود را از ما می گیرد.
سلیمانی از تالاب ها بعنوان یک سیستم هشدار سریع نام برد و گفت: وقتی تالاب گاوخونی در حال ازبین رفتن بود به ما هشدار می داد که شما منابع خود را به شکل بدی مدیریت می کنید اما به این هشدارها توجه نکردیم.
وی اظهار داشت: ما در یک کشو دارای اقلیم خشک زندگی می کنیم اما همیشه هم از بروز خشکسالی تعجب می کنیم و برای آن تدبیری نمی اندیشیم.
به گفته سلیمانی، شایعترین تاثیر خشک شدن تالابها وجود ریزگردهایی است که تنفس ما را مشکل می کند.
طرح ملی حفاظت از تالاب های ایران یک طرح بین المللی است که در سال ۲۰۰۴ میلادی بین سازمان حفاظت محیط زیست و برنامه عمران ملل متحد و صندوق تسهیلات محیط زیست جهانی منعقد و اجرا شده است.
نشست هم اندیشی سازمانهای مردم نهاد ریست محیطی استان اصفهان با حضور نمایندگان این سازمانها و نهادها و ادارات مرتبط با هدف جلب مشارکت مردمی و تعامل موثر بین سازمانهای مردم نهاد و تاکید بر بحران آب زاینده رود، خشک شدن تالاب بین المللی گاوخونی و ضرورت چاره اندیشی سریع و موثر در این زمینه برگزار شد.
تعداد سازمانهای مردم نهاد زیست محیطی در کشور ۴۸۵ و در اصفهان ۱۳ نهاد اعلام شده است.
در این همایش چهار کارگاه تخصصی با موضوعات راهکارهای احیای زاینده رود، راهکارهای حل بحران آب در حوضه زاینده رود، نقش سازمانهای مردم نهاد و فعالان محیط زیست در احیای حوضه آبریز زاینده رود، منابع آبهای سطحی حوضه زاینده رود، حق زیست محیطی رودخانه و ارزش تالابها و انتقال تجربیاتی از احیای تالابهای کشور با حضور صاحبنظران برپا شد.
این همایش یکروزه به همت جمعیت دوستداران محیط زیست و در ادامه برنامه آموزشی این جمعیت موسوم به زنده باد زاینده رود با همکاری اداره کل حفاظت محیط زیست استان و شرکت آب منطقه ای اصفهان در سالن کنفرانس دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان اصفهان برگزار شد.