گروه موسیقی «آچهار» با همکاری چهار دختر جوان از خردادماه سال 92 و با هدف کار کردن روی آهنگهای معاصری که خیلی از گروه ها بسیار کم به آن پرداخته اند، تشکیل شد.
موسیقی نخوانی بهتر است
یاسمن مشهوری متولد سال 1372 و نوازنده ویولن است. وی از 10 سالگی با فلوت ریکوردر شروع به نواختن ساز کرد و در کنار آن به یادگیری ویولن پرداخت. ویولن را در کنار بزرگانی چون ابراهیم لطفی، پانیذ فریوسفی، ایمان فخر و چندتن دیگر آموخت.
به گزارش خبرنگار سرویس موسیقی خبرگزاری برنا، مشهوری گفت: گروه ما متشکل از سه دختر دانشجو و یک پشت کنکوری است. اگر بخواهیم در سالن های بزرگ و پلاتوها کنسرت بدهیم باید هزینههای سنگین بپردازیم. من زمانی که میخواستم رشته موسیقی را از راه تحصیل ادامه بدهم، خیلی از دوستانم به من گفتند که این کار را نکنم. تحقیق کردم و اکثر دوستان من که موسیقی میخوانند، گفتند موسیقی نخوانم بهتر است.
باید دنبال مسئولین بگردیم!
وی در ادامه گفت: از خرداد92 که تصمیم گرفتیم این گروه را تشکیل بدهیم به مشکلات زیادی برخوردیم، برای یک اجرا باید کلی دنبال مسئولین بگردیم. نمی دانم شاید چون فقط چهار دختر هستیم، به ما مجوز نمی دهند.
مشهوری در خصوص برگزاری اجراهای تاکنون گفت: در سفارت فرهنگی اطریش و آموزشگاه موسیقی پارس کنسرت های کوچکی برگزار کردیم اما این تنها علاقه و انگیزه است که ما را به ادامه این کار امیدوار می کند. عادت کرده ایم هر 5شنبه به مدت 4 ساعت خانه یکی از بچه ها جمع شویم و در کنار هم بدون هیچ هزینه ای تمرین کنیم.
وی در خصوص نواختن آهنگهای مختص به گروه اظهار کرد: به طور اختصاصی تا به حال آهنگی نداشتیم اما 2 قطعه از مارتین شمعون پور و همچنین یک قطعه از امید رجبی برای گروه ما نوشته شده است که تا به حال آهنگ امید رجبی را اجرا نکردیم.
موسیقی روتین شده است
پگاه موسی زاده عضو دیگری از گروه «آچهار» متولد سال 70 است و از 7 سالگی آموزش موسیقی را با ارف شروع و بعد از یادگیری ارف پیانو را انتخاب کرد. حدود یکی دو سال بعد پیانو را رها کرد. سپس شروع به آموختن ویولن کرده و پس از مدتی به سفارش یکی از اساتیدش از سال 85 ساز آلتو را برای آموختن انتخاب کرد.
وی در پاسخ به اینکه گروه چه هدفی را دنبال می کند و چرا گروه را تشکیل داده اند، بیان کرد: حس می کردیم موسیقی دیگر روتین شده و در ایران فقط یک سری آدمهای خاص موسیقی را در دست گرفتند. ما 4 دوست فکر می کردیم که می توانیم در کنار هم در خانه تمرین کنیم و آهنگهای آهنگسازان معاصری که کمتر شنیده شده اند مثل «مارتین شمعون پور» را اجرا کنیم. تا به حال که موفق بودهایم اما در ثبت اسم و ثبت گروه و همچنین مجوز تنها گروهی هستیم که خودمان اقدام می کنیم و همواره به مشکل برمیخوریم. خودمان مکان میگیریم و حتی پوستر برگزاری کنسرت را هم خودمان طراحی می کنیم!
ما به سود فکر نمیکنیم
وی در ادامه گفت: شاید یکی از دلایلی که ما اسپانسر نداریم این است که اظهار نیاز نکردیم. هیچ گروهی بدش نمی آید که حامی داشته باشد، اما ما همیشه از جیب خودمان برای گرفتن مکان ها خرج کردیم و هیچ وقت به سود قضیه فکر نکرده ایم! شاید تنها دلیلی که کسی از ما حمایت نمی کند نوپا بودن ما باشد.
موسی زاده در پایان عنوان کرد: فکر میکنم اگر خیلی اذیتمان کنند و سنگ جلوی پایمان بیندازند خیلی نکشد که ادامه بدهیم و بالاخره بعد از این همه صبر کم بیاوریم!