"زهره عزیزنیا" متولد سال 1363 و ساکن و متولد شهر ایلام است. لیسانس زیست شناسی دارد و درحال حاضر هم مینویسد، هم خبرنگاری میکند، علاوه بر این عضو ngoهای سازمان ملی جوانان است و مشاور جوان استاندار ایلام.
عزیزنیا در جشنوار جوان برتر ایرانی بانوی فعال عرصههای اجتماعی شناخته شد. از شروع و کم و کیف فعالیتها که میپرسم میگوید که بعد از ورود به دانشگاه به دلیل علاقه خود به فعالیتهای صنفی و دانشگاهی پرداخته است. در دوران تحصیل هم نایب دبیر شواری صنفی دانشگاه، رئیس انجمن ورزش دانشگاه، عضو انجمن علمی گروه زیست شناسی دانشگاه بوده و با توجه به فعالیتهایی که انجام داد، عضو دانشجویی کمیته انضباطی دانشگاه هم شد.
سال 87 در جشنواره نماز و نیایش در بخش خبر رتبه برتر را آورده و جایزهاش را از دست ضرغامی گرفته است. سال 88 نیز در جشنواره گردشگری و رسانه مقام سوم کشوری را کسب کرده و در تشکلهای مختلف مثل تشکل فرهنگی میثاق شاهد فعالیت داشته و جشن پدران آسمانی را سال گشته برگزار که مقام سوم را کسب کردهاند.
همانطور که اشاره کردید بعد از ورود به دانشگاه به دلیل علاقه ای که به فعالیتهای صنفی و دانشگاهی داشتید در این حوزه مشغول فعالیت کردید، کمی در باره کارهایی که در شواری صنفی انجام دادید، توضیح می دهید؟
در شوارای صنفی کارهای مختلفی چون بهبود سیستم آب رسانی به دانشگاه و سرویس و … را انجام میدادیم. در این شورا کمیتههای مختلفی چون کمیته تغذیه و ورزش و امور خوابگاهها را تشکیل و کوچک ترین مشکلات دانشجویان را مورد بررسی قرار دادیم. به طور مثال کارتهایی را تحت عنوان کمیته تغذیه دانشگاه طراحی کرده بودیم و تعدادی از دانشجویان به صورت ناگهانی و برای سرکشی به آشپزخانه سلف میرفتند. آب دانشگاه زنجان به دلیل قرار گرفتن دانشگاه در خارج شهر از چاه تامین میشد؛ رسیدگیهایی هم در این زمینه انجام دادیم و کارهای دیگری چون رسیدگی به ساخت ناتمام مسجد دانشگاه و سالن ورزش و... همچنین برای تمام خوابگاههای دانشگاه درخواست زمین ورزش دادم و چون گروه کاری قوی بودیم حمایت مسئولان دانشگاه را همراه خود داشتیم و اغلب در اجرای طرحها حمایت میشدیم.
چه طرحهایی؟
طرحهایی را برای ایستگاه تندرستی ارائه دادم و علاوه بر مسابقات ورزشهای تخصصی که در دانشگاه برگزار میشد، مسابقات ورزشهای همگانی را هم راه انداختیم. مانند طناب کشی و پرش با گونی و ... که برخی متعلق با دانشجویان آقا و برخی متعلق به بانوان بود.
بعد از فارغ التحصیلی چه کردید؟
بعد از فارغ التحصیلی هم به صدا و سیمای ایلام رفتم و تستهای مختلف را گذراندم و توانستیم به عنوان نویسنده به صورت پروژهای مشغول به کار شوم. به عنوان خبرنگار هم در باشگاه خبرنگاران جوان به فعالیت پرداختم و چون تمام کارهایی که انجام میدادم تولیدی بود مورد توجه واحد مرکزی خبر قرار گرفت و برخی کارها را هم برای واحد مرکزی انجام دادم.
از فعالیتهایی که انجام دادید، راضی هستید؟
کمی پشیمانم! خدا را به خاطر این مقامها و فعالیتهایی که انجام دادم شاکرم اما به خاطر مشکلاتی که دارم گاهی فکر میکنم نباید اینهمه وقت برای فعالیتهای اجتماعی میگذاشتم. من به عنوان بانوی فعال در عرصههای اجتماعی هنوز شاغل نیستم. چون مسئلهای که برای داشتن شغل اهمیت دارد توانایی نیست، داشتن پارتی است.
عضو گروه مشاوران جوان استانداری ایلام هستم و احساس میکنم همه اینها لطف خداست. خیلی از جوانان دوست دارند در این جلسات شرکت کنند و من هم قدر میدانم ولی احساس میکنم برای انجام فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی علاوه بر حمایتهای معنوی نیاز به حمایتهای مالی هم داری. وقتی جایگاه مشخصی از نظر کاری وجود ندارد خواه ناخواه باعث میشود کارهایی را که عاقبت ندارد کنار بگذاری.
جایگاه مشخصی از نظر کاری وجود ندارد، چرا اینگونه فکر می کنید؟
در حال حاضر تواناییهای جوانان ایرانی تنها از نظر تئوری بررسی میشود زیرا وقتی بحث دریافت شغل میشود سوابق و فعالیتهای من هیچ اولویتی برایم ایجاد نمیکند. به این نتیجه رسیدم که باید تغییر گرایش بدهم.
من مقاله مینویسم و کارهای ترجمه هم انجام میدهم و گاهی تدریس هم دارم و با دغدغههای بیشتری از آنچه که مینویستم مواجه هستم و منتقل میکنم. امیدوارم مسئولان برای نگاه کسانی که این دغدغهها را میبینند احترامی قائل باشند تا بعدا به این نتیجه نرسیم که برتر شدن در حوزه های مختلف فقط نام و عنوانی است که اعطا می شود و مسئولیت ما را سنگینتر می کند.
به عنوان یک جوان ایلامی با چه مشکلات دیگری در شهر خود مواجه هستید؟
دخترهای جوان ایلام بسیار فعال هستند و به نظرم از نظر روحی و فکری ایلام این ظرفیت را دارد که بانوهای فعال بیشتری داشته باشد. اما از نظر امکانات در مضیغه هستند. ما هیچ نهاد یا فرهنگسرایی در سطح استان برای گردهمایی بانوان نداریم. آقایان شاید بتوانند در مکانهای دیگری دور هم جمع شوند. اما هیچ باشگاه فرهنگی یا فرهنگسری برای بانوان نیست. اگر دختری بخواهد دوستش را ببیند و نخواهد در خیابان یا کافیشاپ بروند جای دیگری ندارند برای رفتن وجود ندارد.