به گزارش سرویس ورزشی برنا، ماجرای قرارداد کارلوس کی روش با تیم ملی ایران سرانجام در حال نهایی شدن است و این سرمربی پرتغالی-موزامبیکی قرار است به زودی قرارداد جدیدی را با ایران به امضا برساند.
یاهو گفت: در پایان ژوئن، با وجود اینکه تیم ملی ایران در جام جهانی با کسب فقط یک امتیاز در گروه خود آخر شد، اما مردم ایران از نحوه بازی تیم خود راضی بودند و خواستار ماندن کی روش در این کشور شدند. در حال حاضر فوتبال این کشور در برزخی قرار گرفته که نمی داند باید کیروش را نگه دارد یا نه!
در ادامه گزارش یاهو میخوانید: برای نویسندگانی که میخواستند ستونهای روزانهشان را در رسانهها پر کنند، این سوژه خوبی بود، آنهایی که معتقد بودند ماندن کیروش هیچ کمکی به فوتبال ایران نمیکند. اگر فدراسیون فوتبال ایران کی روش را نمی خواست یا توان پرداخت حقوق او را نداشت، می توانست خیلی زود تر این ها این مطلب را بگوید. نیازی نبود که 3 ماه این مساله به درازا کشیده شود.
در ادامه این مطلب آمده: در شرایط عادی شاید طولانی شدن زمان مذاکره با سرمربی تیم ملی مسئله حادی نبود اما حقیقت این است که کیروش به جای بازگشت به پرتغال پس از پایان اعتبار روادیدش، به جای مذاکرات و داشتن دغدغه اینکه چه اتفاقی قرار است رخ دهد، میتوانست تیم را در مدت زمان باقیمانده به جام ملتهای آسیا تمرین دهد، تورنمنتی که در کمتر از چهار ماه دیگر آغاز میشود. این تورنمنت آن چیزی است که به موضوع اهمیت میدهد و آن را به حالت اضطراری درمیآورد. تقریباً به اندازه نیمی از زمانی که تیم ملی ایران پس از بازگشتش از برزیل و سفر به استرالیا داشت بدون مربی سپری شد.
نویسنده یاهو در ادامه گفت: ایران مثل همیشه از جدیترین رقیبان خود عقب مانده است. ژاپن مدتهاست خاویر آگیره، سرمربی سابق مکزیک را استخدام کرده و در دو بازی مقابل اروگوئه و ونزوئلا روی نیمکت سامورایی ها نشسته است. استرالیا آنگ پوسته کوگلو را ابقا کرده است. اما کره جنوبی هم زمان زیادی را برای جایگزینی میونگ بو،سرمربی سابق خود در جام جهانی تلف کرد و سرانجام با اولی اشتریکه آلمانی به توافق رسید و در دیدار دوستانه با اروگوئه هم از روی سکوها بازی تیمش را تماشا کرد. عربستان هم در این مدت بیکار نبود و در واقع ایران تنها تیمی بود که دست روی دست گذاشت.
یاهو اینگونه به گزارش خود از وضعیت تیم ملی ایران ادامه داده است: اگر یک مربی داخلی فوقالعاده برای هدایت تیم ملی اعلام آمادگی میکرد، گزینهای که در فوتبال ایران و آسیا موفقیت کسب کرده باشد و در فوتبال بینالمللی وجههای میداشت و میتوانست تیم را به مرحله دوم جام ملتها برساند آن هم به شیوهای قاطعانه، شاید آن موقع وضعیت فرق میکرد اما ایران حتی چنین گزینهای را هم ندارد. اگر چنین گزینهای وجود داشت مطمئناً کسی از بازگرداندن برانکو ایوانکوویچ، سرمربی که تیم ملی ایران را در جام جهانی 2006 هدایت کرد، حرفی به میان نمیآورد. علاوه بر هزینههایش، فدراسیون فوتبال ایران به دلایل دیگری پای خود را پس میکشید.
کیروش در سه و نیم سال حضورش روی نیمکت تیم ملی و به خصوص در ماههای منتهی به رویداد بزرگ، رؤسای خود را با چیزی که به چشم آنها غرولندهای مکرر به خاطر کمبود امکانات، بازیهای دوستانه و ... بود، رنجاند. پیش از سفر به برزیل برخی فکر میکردند که سرمربی پیشین تیم ملی پرتغال دارد تمام تلاشش را انجام میدهد تا اگر ایران در این تورنمنت ناکام ماند انگشت اتهام به سمت اشخاص دیگری نشانه رود.
جان دوردن ادامه داده است: ایرانیها شاید یک پوئن داشته باشند اما این بدان معنا نیست که کیروش هم یک پوئن ندارد. مربیگری در هر تیم بزرگ آسیایی یک مسئولیت پراسترس است و باید باشد. ایران با توجه به اتفاقاتی که در خارج از زمین بازی برایش رخ میدهد، میتواند در سطح دیگری بازی کند. لزومی ندارد که وارد پیچ و خم اتفاقی که افتاد و نیفتاد، شد، چون همه چیز پیش از جام جهانی به خوبی ترتیب داده شده بود. جا افتادن در هر تیم جدید مستلزم گذر زمان است به خصوص اگر این تیم ورای مرزهای کشورتان باشد اما کار در تیم ملی ایران طاقتفرساتر از بسیاری از تیمهای دیگر و شاید از همه تیمها باشد. شاید زمانی 10 هفته به هدر رفته باشد اما عدم تمدید قرارداد با کیروش میتوانست مدت زمان هدر رفته را طولانیتر و به 170 روز و شاید هم بیشتر برساند.
محاسنی که سایت یاهو برای ماندن کیروش در ایران برشمرده، اینگونه است: در ایران چنین تجربهای حیاتی است. کیروش این کشور را میشناسند، همینطور بازیکنانش، لیگش، اینکونه کارها چگونه انجام میشوند و حتی تا بیشترین ممکن فدراسیون فوتبال ایران را میشناسد و البته ایرانیها هم او را میشناسند. فدراسیون فوتبال مطمئناً حق دارد که بخواهد به طور جدی به میزان حقوقی که میخواهد به کیروش 61 ساله بپردازد فکر کند. برای یک سازمان که به گِله و شکایت از داشتن مشکلات مالی معروف است، پرداخت دو میلیون دلار آمریکا در سال هزینه سنگینی است و پرداخت بیشتر از آن هم که سختتر. دریافت چنین رقمی مسئولیت میآورد. کیروش باید قهرمانی در جام ملتهای آسیا را برای ایران به ارمغان بیاورد. یک مربی متوسط بومی، حتی محمد مایلی کهن هم انتظار میرود که تیم را حداقل به مرحله یک هشتم نهایی برساند اما از کیروش بیش از اینها انتظار میرود. از زمانی که ایران یک مدعی واقعی برای فتح جام ملتهای آسیا بوده زمان زیادی میگذرد. آخرین باری که تیم ملی به نیمه نهایی رسید سال 2004 بود و آخرین باری که به فینال این رقابتها رسید سال 1976 بود. این روند اما باید تغییر کند همین طور تاکتیکهای تیم.
جان دودردن می گوید: ایران در جام جهانی به عنوان یک تیم با تفکرات کاملا دفاعی شناخته شد اما در رقابت های جام ملت های آسیا، با وجود تیمی مانند استرالیا که شبیه ایران بازی می کند.نمی توان از این حربه استفاده کرد و تیم ملی باید کنترل بیش تری روی بازی خود داشته باشد.
کی روش شاید بهترین گزینه نباشد اما در حال حاضر بهترین گزینه است که می تواند ایران را به مراحل بعدی جام ملت ها و حتی قهرمانی برساند.