سازمان حفاظت محیط زیست دیروز میهمان تعدادی از فعالان و دوستداران محیط زیست به مناسبت حرکت جهانی مقابله با گازهای گلخانه ای و تغییر اقلیم بود.
به گزارش خبرنگار سرویس محیط زیست خبرگزاری برنا به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان حفاظت محیط زیست ، در این تجمع که در مقابل ساختمان سازمان حفاظت محیط زیست در پارک پردیسان برگزار شد، نمایندگان تعدادی از سمن های محیط زیستی از جمله جمعیت زنان مبارز با آلودگی هوا، انجمن پایشگران محیط زیست ایران، کانون عالی گسترش فضای سبز، انجمن حامیان زمین، جمعیت هواداران محیط زیست دانشگاه شریف، انجمن مادران زمین، جمعیت دیده بان کوهستان شعبه خوزستان، و فعالانی از تهران، البرز، قم و اراک شرکت داشتند.
در این مراسم پلاکاردهایی مانند «یادمان باشد کاری نکنیم به قانون زمین بر بخورد»، «خدایا دلمان برای بارانت تنگ شده است» و تکرار شعار جهانی «حرف نه! عمل» به چشم می خورد. شرکت کنندگان در این تجمع خواستار اهتمام هر چه بیشتر مسئولین در خصوص معضلات زیست محیطی همچون تغییرات اقلیم بودند.
لازم به توضیح است که این حرکت با شعار «عمل، بهتر از سخن است» آغاز و در روزهای 20 و 21 سپتامبر به صورت جهانی پیگیری شده است. گروه های بزرگی از مردم در شهرهای لندن، برلین، بوگوتا، استانبول، پاریس، ریو، دهلی، ملبورن، ژوهانسبرگ، لاگوس، دبی، نیویورک همزمان با تهران شاهد راهپیمایی عظیم برای دفاع از محیط زیست و علیه گرمایش زمین بودند. شرکت کنندگان در این راهپیمایی ها از دولت ها خواستند وارد عمل شوند و به جای سوخت های فسیلی از سوخت های تجدیدپذیر استفاده کنند.
ایران یکی از کشورهایی است که اکنون به طور قابل توجهی تحت تاثیر گرمایش زمین قرار دارد. از همین روز معصومه ابتکار پیامی را به این مناسبت خطاب به شرکت کنندگان ارایه کرد که توسط محمد درویش مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست به شرح زیر قرائت شد:
امروز بنابه دعوتی جهانی روز همراهی با تلاش سراسری برای حفاظت از کره زمین و مقابله به تغییر اقلیم است، اینک عوارض گرم شدن زمین برای بسیاری قابل درک بوده و به عنوان تجربه ای تلخ برای ملت ها مطرح می شود. افزایش طوفان ها، خشکسالی ها، سیلاب ها و دیگر بلایا دشمن سلامت، کشاورزی و اقتصاد کشورها شده است و قدرت های صنعتی باید مسوولیت تاریخی خود را بپذیرند در حالی که کشورهای در حال توسعه سهم تاریخی کمتری دارند و نیازمند حمایت فراوان به خاطر آسیب های زیادی که از این ناحیه دیده اند، هستند.
ایران نیز از عوارض خشکسالی و گرم شدن دما و کاهش بارندگی لطمه فراوان دیده که البته بخشی به دلیل سیاست های گذشته بوده و بخشی به دنبال گرمایش زمین و تغییر اقلیم رخ داده است. دولت یازدهم در ایران باتوجه به همین مسایل در مدت یکسال اخیر اقدامات مهمی را برای کاهش شدت انرژی و متعاقب آن گازهای گلخانه ای آغاز کرده است.
امروز روز جهانی صلح براساس مصوبه سازمان ملل است؛ روزی که یادآور ارزش صلح و ناتوانی انسان عصر حاضر در حفظ آن است. منازعات و درگیری ها از جنگ و کشتار تا خشونت و ترور به میزان تاسف باری گریبان ملت ها و کشورها را گرفته است.
تقارن دیگر 30 شهریور و 21 سپتامبر امسال مصادف با 25 ذی القعده بوده که روز دحو الارض به معنای تولد زمین است روزی که نخستین نعمت های آسمان بر زمین نازل شد.
پس لازم است همصدا با جامعه بشری نعمت های خداوندی اعم از طبیعت، محیط زیست، صلح و امنیت برای انسان ها را به یاد آوریم و در همراهی با یکدیگر برای تعالی بشر و نجات کره زمین تلاش کنیم.بیایید با هم برای باران، طراوت و حیات دعا کنیم.
شرکت کنندگان در تجمع پس از قرائت پیام معصومه ابتکار، به بحث در مورد نقش مردم در مقابله با معضلات محیط زیستی و ضرورت حمایت دولت از نقش آفرینی تشکل های مردم نهاد پرداخته و بیانیه پیشنهادی از سوی غیردولتی ها را مورد بحث قرار دارند. این تجمع پس از قرائت متن نهایی بیانیه سمن ها به شرح زیر پایان یافت.
ما شرکت کنندگان در تجمع 30 شهریور 1393 در پارک پردیسان تهران و مقابل سازمان حفاظت محیط زیست، به عنوان همراهی با بخشی از یک حرکت جهانی موسوم به بزرگترین راهپیمایی محیط زیستی جهان در 21 سپتامبر 2014 اعلام می کنیم:
1- راه نجات کره زمین، بازمهندسی طراحی توسعه بر مبنای توانمندی های بوم شناختی (اکولوژیکی) سرزمین است. تشدید بحران های بی سابقه امروز، نتیجه عدم توجه به قوانین طبیعی است. ما یادمان رفته که برای حکومت بر طبیعت، باید از قوانین آن پیروی کنیم نه آنکه بی توجه به آن، چیدمان توسعه خویش را صرفا بر بنیاد نیازهای کوتاه مدت و میان مدت خویش طراحی و به اجرا درآوریم.
2- وقت آن رسیده تا دولت هایی که ادعای تلاش برای خوشبختی ملت خود و بشریت را دارند با تغییر عملی و آنی نگرش و رویکردهای خود بکوشند تا با کاهش مصرف سوخت های فسیلی، زمینه را برای توسعه و ترویج کسب و کارهای سبز فراهم کرده و بر رونق آن گروه از صنایع و خدمات همت گمارند که کمترین وابستگی معیشتی به سرزمین را دارند.
3- شناسایی، کاربست و استحصال انرژی های نو، تقویت زیرساخت های بوم گردی مسوولانه، حمایت از روش اصلاح الگوی کشاورزی، تولید محصولات ارگانیک، کاهش مصرف سموم، آفت کش و کودهای شیمیایی، همچنین توجه به مقتضیات واردات آب مجازی و منطقی کردن استفاده از پروتئین حیوانی می تواند مصادیق عینی و عملی مواجهه موثر با فرآیند ویرانگر تغییر اقلیم و بیابان زایی در ایران باشد.
4- به نظر می رسد طبیعت ارزشمند کشور از قربانیان اصلی این بی توجهی و آزمندی جهانی و منطقه ای است؛ تشدید بحران خشکسالی، کمبود منابع آب، نابودی اغلب تالاب ها و دریاچه ها، نشست زمین، افزایش چشمه های تولید گرد و خاک، خشکیدگی و کاهش رویشگاه های جنگلی و سرانجام تهدید تنوع زیستی، جملگی نشان از حساسیت شدید و دامنه آسیب پذیری کیفیت زیستن در فلات ایران دارد. بنابراین انتظار ما از مدیران ارشد دولتی که تاکنون بیشترین سخن از حفظ محیط زیست و احترام به موازین و آموزه های محیط زیستی را در برنامه ها، سخنان و میثاق نامه های خود آورده اند، آن است که سازمان متولی طبیعت ایران را به یکی از قدرتمندترین نهادهای حاکمیتی کشور بدل ساخته و اجازه دهد تا این سازمان متناسب با مسوولیت های خطیرش از ابزارهای مالی، حقوقی و نرم افزاری لازم بهره مند شود.
5- از دولت می خواهیم تا نقش سازمان های مردم نهاد را در مقابله با تغییر اقلیم و کاهش گازهای گلخانه ای پررنگ تر دیده و برای حضور آنها تسهیلات لازم را ایجاد کند.