به گزارش خبرنگار برنا از اینچئون، در هیاهوی سالن وزنه برداری بازی های آسیایی اینچئون و وزنه هایی که بهداد سلیمی همانند آب خوردن بالای سر می برد و رکوردهایی که یکی بعد از دیگری می شکست، یک اتفاق جالب دیگر هم رخ داد.
اتفاقی که در هیاهوی مدال بهداد و هیجان ناشی از آن مستتر باقی ماند. وقتی بهادر مولایی وزنه بردار جوان ایران در دسته فوق سنگین علی رغم پای مصدوم روی تخته رفت و در حرکات یک صرب پنچه در پنجه پولاد سرد انداخت تا برای کشورش افتخار بیافریند اما این زانوی رنجور و لاکردار به او امان نداد تا دوشادوش بهداد سلیمی روی سکو بایستد و پیش از آغاز رقابت های دوصرب از ادامه رقابت ها انصراف داد.
چهره مغموم بهادر مولایی و پای رنجوری که روی زمین کشیده می شد، تصویر تلخی بود که عیش ما را در اینچئون ناقص کرد. اما در همین لحظات که یک چشممان به سکو بود که سلیمی بیاید و با بالا بردن وزنه ها سالن را بدل به غوغاکده ای کند و چشم دیگرمان به چهره غمزه مولایی که آرام آرام به سمت جایگاه می رفت تا با حسرت نظاره گر هنرنمایی بهداد باشد، این وزیر ورزش و جوانان بود که با یک رفتار جالب همه را شگفت زده کرد.
آنگاه که از صندلی خود در جایگاه ویژه برخاست و به سمت وزنه بردار مصدوم و غمگین ایران رفت و به او دلداری داد. وزیر ورزش با یک رفتار پدرانه وقتی مصدومیت مولایی دید، درنگ نکرد و به ست او رفت و جویای احوالات وزنه بردار جوان شد و حتی برای درمان زانوی مصدم مولایی به او توصیه هایی نیز کرد.
رفتار مهربانانه وزیر ورزش و جوانان توجه اغلب حاضران را برانگیخت. آنها که از این بذل محبت و نگاه مشفقانه شخص اول ورزش ایران نسبت به یک ورزشکار آن هم ورزشکار مصدوم که نتوانسته توفیقی کسب کند، شگفت زده شدند. نگاهی که دوباره ثابت کرد که فرهنگ سازی و ارزش گرایی در وزارت ورزش و جوانان دولت تدبیر و امید شعار نیست و جنبه عملی و واقعی دارد.
در وزارت خانه ای که قرار نیست کسی تنها به پهلوان زنده بها بدهد و همه از جایگاه و ارزش برخوردارند. نگاه فرهنگی ارزشی به مقوله ورزش که برخاسته از رویکرد دکتر روحانی در اداره امور است در ورزش به بهترین شکل نهادینه شده. اتفاقی که آن را به عینه در سالن وزنه برداری رویت کردیم؛ آنچه مصداق عینی تدبیر و امید در حوزه ورزش است.