اعتراض به جریان فیلمهای تلخ و افسرده اجتماعی حالا دیگر تبدیل به بحثی فراگیر بین کارشناسان، رسانهها و هنرمندان شده است. به خصوص بعد از حضور تعدادی از این فیلمها در جشنوارههای جهانی و ارائه تصویری دروغ و معوج از ایران با نشان دادن اغراقشدهی مشکلات و آسیبهای اجتماعی و اقتصادی داخل کشور.
به گزارش خبرگزاری برنا، اخیرا در همین زمینه حامد بهداد در گفتوگویی که به بهانه فیلم آرایش غلیظ با ماهنامه ۲۴ داشته است در اعتراض به ساخت پیدرپی فیلمهای اجتماعی تلخ و افسرده گفته است: «هنرمند وقتی در جامعه رشد میکند باید مثل یک درخت پربار سایه بیندازد و میوه بدهد. شاخ و برگ درخت باغِ ما که نباید فقط به خانه همسایه برود.
وظیفهی هنرمند مگر این نیست که از تاریکی، خشم و حقارتهای جامعه کم بکند؟ البته نه با پز روشنفکری، آن هم با فریاد نا امیدانه، بلکه شبیه امثال داریوش مهرجویی با روشن نشان دادن آینده و تزریق امید در دل مردم جامعه. با تزریق فهم و شعور تا کمی از نوکِ تعصب ساییده شود. راستش از فیلمهای اجتماعی اخیر خیلی بدم آمده است که هیچ تنوع و کارکردی ندارند.
وی در پایان این مصاحبه گفت:این فیلمهای اجتماعی که گُّر و گر ساخته میشوند انرژی جامعه را میگیرند. این فیلمهای اجتماعی تقلید کورکورانهای از فیلمهای موفق هستند.»