به گزارش سرویس اجتماعی برنا،شیرینی فروشی 50 ساله نوبل نیز در این هفته به کار خود پایان داد و برای همیشه رخت از خاطرات شیرین تهرانی ها بست،این خبر برای خیلیها تکاندهنده بود و نامنتظر،به خصوص برای آنها که مشتری پر و پا قرص بودند. نوبل بعد از طی کردن این همه سال پر فراز و نشیب و داشتن کارنامهای درخشان امسال کله پاچهای شد؛ کله پاچهای بزرگ کریمخان.
این روزها امان مغازهدارهای بالای تقاطع کریمخان و میرزای شیرازی بریده شده است، از بس که از آنها سوال میپرسند: «مغازه نوبل کجاست؟» اما دیگر این پرس و جوها فایدهای ندارد، نوبل برای همیشه تعطیل شده است.
خیلی از مشتریهای 50 ساله وقتی میرسند به رو به روی مغازه قدیمی که همیشه از آن خرید میکردند، گیج شده و فکر میکنند که حافظهشان دیگر به درد نمیخورد اما این فکر کاملا به خطاست. آنها آدرس را درست آمدهاند، این شیرینیفروشی و قنادی قدیمی نوبل است که برای همیشه درش تخته و کله پزی بزرگ کریمخان جای آن سبز شده است.
زمانی هر کسی سراغ شیرینیهای مربایی خوش مزه و کیکهای تولد با طعمهای اصیل را میگرفت، به او آدرس شیرینیفروشی نوبل در خیابان میرزای شیرازی پلاک 42 را میدادند.شیرینیفروشی که در میان تعداد زیادی قنادی قدر که دور و برش بودند، توانست سری بلند کند و به خاطر کیفیتش 52 سال مشتریهای بسیاری را به مغازهاش کشاند و کامشان را شیرین کرد.
کابوس زمستان در برج آزادی
زمستان در راه است و کاشیهای گنبد برج آزادی تاب بارندگی ندارند. چند وقتی است که سازه آهنی هم بالای سر آن کار گذشتهاند که شده است قوز بالای قوز. کاشیهای گنبد هر روز بیشتر از روز قبل فرو میریزند. وعده مسئولان حالا باز به روزهای آینده موکول میشود.
چشم صدها اثر تاریخی و فرهنگی شوشتر در انتظار یک موزه!
چشم صدها اثر تاریخی و فرهنگی شهرستان شوشتر در انتظار یک موزه است. این شهرستان با وجود داشتن یک اثر ثبتجهانی و 250 اثر ثبت ملی هنوز فاقد یک موزه تاریخی و فرهنگی است.
شوشتر یکی از شهرهای تاریخی ایران است که با برخورداری از یک اثر جهانی و 250 اثر ثبت ملی شده آمار بیشترین آثار تاریخی را بهخود اختصاص داده است.
با این حال این شهرستان با وجود آثار بینظیر فرهنگی و تاریخی از داشتن یک موزه محروم است. هرچند که اشیاء تاریخی شوشتر که قدمت بسیاری از آنها از دوره پیش از تاریخ آغاز میشود در اختیار امین اموال هستند و تحت نظارت اداره کل میراثفرهنگی شوشتر نگهداری میشوند اما مدیر اداره میراثفرهنگی شهرستان شوشتر،حفاظت اصولی آثار را منوط به داشتن موزه در شهرستان شوشتر میداند.
«علیمحمد چهارمحالی» مدیر اداره میراثفرهنگی شوشتر در رابطه با ضرورت و احداث موزه در شوشتر به خبرگزاری CHN میگوید:« با توجه به اینکه شوشتر یکی از شهرهایی است که از بیشترین آثار تاریخی برخوردار است بنابراین وجود یک موزه از اولویتهای اداره میراثفرهنگی این شهرستان بهشمار میرود».
او گفت:« درحالحاضر لباسهای سنتی شوشتر که در حدود 100 تا 150 سال قدمت دارند و مربوط به پوشش سنتی مردم شوشتر میشود بدون داشتن فضای مناسبی نگهداری میشوند. این درحالی است که تعداد بسیاری از اسناد و مکاتبات تاریخی که مربوط به تجار شوشتر با تجار هندی میشود نیاز به مکان مناسب برای حفاظت و ساماندهی دارد».
آنطور که چهارمحالی میگوید، کارشناسان اداره میراثفرهنگی شهرستان شوشتر با الگوبرداری از لباسهای سنتی و همکاری با طراحان دوخت سنتی تلاش دارند، پوشش سنتی مردم این منطقه را احیاء کنند.
بهگفته او، نبود اعتبارات یکی از موانعی بوده که سبب شده در این سالها هیچ موزهای در شهرستان شوشتر تشکیل نشود. هرچند، هماکنون با تصمیمات و سیاستهای تازه مسئولان ارشد استان خوزستان راهاندازی موزه تبدیل به دغدغه و یکی از اقدامات اصلی قرار گرفته است.
گور عین الدوله کنده میشود
همسایهها نگران عمارت عین الدوله هستند. هر روز در حریم آن اتفاقات عجیبی میافتد که همه خارج از ضوابط و قوانین است، چراکه این خانه در فهرست بناهای ارزشمند جای دارد و با اینکه شورای شهر بارها خواسته که از لیست فروش شهرداری خارج شود، اما باغ آن تخریب شده و حالا گودبرداری بزرگی در کنار آن اتفاق افتاده است.
همسایهها نگران عمارت عین الدوله هستند. هر روز در حریم آن اتفاقات عجیبی میافتد که همه خارج از ضوابط و قوانین است، چراکه این خانه در فهرست بناهای ارزشمند جای دارد و با اینکه شورای شهر بارها خواسته که از لیست فروش شهرداری خارج شود، اما باغ آن تخریب شده و حالا گودبرداری بزرگی در کنار آن اتفاق افتاده است.
15 سال است قسمتی از خانه تاریخی عین الدوله توسط شهرداری خریداری شده و قسمت بزرگی از باغ آن تخریب و گودبرداری شده است. چندی پیش نیز مهدی تندگویان با ارائه گزارشی در شورای شهر درباره این خانه از شرایط ناگوار آن پرده برداشت و از شهرداری خواست مجوز ساخت و ساز در این مجموعه را باطل کند.
با این حال امروز همسایهها دست به دامن رسانهها شدند که بگویند کار از کار گذشته است، این خانه و باغ آن دارد از بین میرود و کنار خانه عین الدوله گودبرداری بزرگی در حال انجام است. اقدامی که این سوال را به وجود میآورد براستی مسئولان میراث فرهنگی در این مدت برای نجات این خانه چه کردهاند؟