به گزارش گروه فرهنگ و هنر برنا؛ آقای تهامینژاد نیز در نقد خود بر این کتاب، به درستی به واکاوی سینمای بیچیز پرداختهاند. اگر فردی دغدغه ساخت فیلم دارد، باید تمام توجه خود را تنها معطوف به ساخت فیلم کند و به همکاری با ستارگان سینما توجه نکند. ایده این فیلم نخستین بار در سال ۱۳۹۳ به ذهن من خطور کرد. در ابتدا قرار بود «سامی» یک فیلم مستند بلند باشد اما زمانی که ایده به خوبی در اعماق ذهنم شکل گرفت، به این نتیجه رسیدم که باید در قالب فیلمی داستانی ساخته شود.
باوی ساجد بیان کرد: متأسفانه در سالهای اخیر داشتههای طلایی سینمای مستند قربانی درام شده و به همین دلیل فیلمهای مستند قابل باور نیستند. بنابراین تصمیم گرفتم پس از چهار سال و در سال ۱۳۹۷ این فیلم را به صورت داستانی کارگردانی کنم.
وی در خصوص خصلتهای فرهنگی جنوب کشور نیز گفت: خطه جنوب گویی روحی تنیده شده در فرهنگی هزارتو است و نمیتوان آن را تنها در یک فیلم به تصویر کشید. تلاش کردم در «سامی» به بخشی از این موارد در فرهنگ جنوب نور بتابانم و از جمله در شیوه نامگذاریها به این موضوع توجه داشتم. فیلمهایی از جمله «ناخدا خورشید»، «آنسوی آتش» و «دونده» که در خطه جنوب مقابل دوربین رفتهاند، برای من اهمیت زیادی دارند و به همین دلیل چندین بار به تماشای آنها نشستهام.
باوی ساجد بر نقش کیانوش عیاری در تولید این اثر تاکید کرد و بیان داشت: آقای عیاری از مرحله پیشتولید مشاورههای بسیاری به من ارائه دادند و حتی باعث تغییر نام فیلم شدند و از ایشان بسیار ممنونم.
انتهای پیام/