اعمال ۱۳ رجب و دعاهای مخصوص روز سیزدهم رجب از جمله نماز، روزه و زیارت همزمان با ولادت حضرت علی (ع) و ایام البیض در این مطلب برنا آماده شده است.
به گزارش برنا؛ ماه رجب هفتمین ماه از ماههای قمری، ماهی بسیار شریف و از ماههای حرام است که فضائل زیادی در روایات برای آن برشمردهاند. به ماه رجب، رجب الأصب یعنی ماه ریزش رحمت خداوند بر مردم نیز میگویند.
روزه در ماه رجب
یکی از اعمالی که در ماه رجب بسیار بر آن تأکید شده است، روزه است. چنانکه رسول خدا (ص) فرمود: هر کس یک روز از این ماه را روزه بگیرد، خشنودی عظیم خدا را به دست آورده است، خشم الهی از او دور میشود و درهای جهنم به روی او بسته خواهد شد و نیز در روایات آمده است که هر کس سه روز از این ماه را که پنجشنبه و جمعه و شنبه باشد روزه بگیرد، فضیلت بسیار دارد و همچنین در سایر ماههای حرام است.
روز ۱۳ رجب چه روزی است؟
روز سیزدهم ماه رجب از بزرگترین ایام سال است چرا که امام اول شیعیان، امام علی (ع) در روز جمعه ۱۳ رجب سال سیام عام الفیل و در خانهی خدا متولد شدند. پدر آن حضرت ابوطالب فرزند عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف (عموی پیامبر (ص)) و مادرش هم فاطمه دختر اسد بن هاشم بود؛ بنابراین امام علی (ع) از هر دو طرف هاشمی نسب است.
در کتاب مفاتیح الجنان دربارۀ این روز سیزدهم چنین آمده است: آگاه باش که در هر یک از ماههای رجب و شعبان و رمضان، در شب سیزدهم مستحب است دو رکعت نماز بگزارند به این صورت که: در هر رکعت پس از سوره «حمد»، سورههای «یس» و «تَبارَکَ الْمُلک» و «توحید» را بخوانند.
اعمال شب ۱۳ رجب
مستحب است در هر یک از ماه رجب و شعبان و رمضان، در شب سیزدهم دو رکعت نماز اقامه شود.
مستحب است در شب سیزدهم رجب دو رکعت نماز اقامه شود که در هر رکعت حمد یک مرتبه و یس و تَبارَکَ المُلْکُ و توحید خوانده شود و در شب چهاردهم چهار رکعت یعنی دو نماز دو رکعتی به همان کیفیّت و در شب پانزدهم شش رکعت به سه سلام به همان کیفیّت؛ از حضرت صادق علیه السلام روایت است که هر کس این اعمال را انجام دهد همه فضائل این سه ماه را دریابد و همه گناهانش غیر از شرک آمرزیده شود.
امام صادق (ع) فرمود: «خداوند به این امت سه ماه ارزشمند عطا کرد که به امتهای قبل نداده بود و آن ماهها، رجب، شعبان و ماه رمضان است و سه شب نیز به این امت عنایت کرد که به امتهای پیشین نداده بود و آن شبهای سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم ماه است و همچنین سه سوره (بافضیلت و پرمحتوا) به این امت عطا کرد که به امّتهای سابق نداده بود و آن سورههای «یس»، «مُلک» و «توحید» است، از این رو هر کس که میان این سه فضیلت جمع کند، میان بهترین عطاهای این امّت جمع کرده است».
همچنین در برخی روایات آمده است حضرت رسول (ص) فرمودند:
هر که در شب سیزدهم ماه رجب ده رکعت نماز بگذارد به این ترتیب که در رکعت اول سورههای حمد والعادیات را یک بار و در رکعت دوم سورههای حمد و تکاثر را یک بار و دیگر رکعات را به اینگونه بخواند، خداوند گناهان او را میآمرزد.
سیزدهم رجب روز اول از ایام البیض است و ثواب بسیاری برای روزه این روز و دو روز بعد وارد شده و اگر کسی قصد انجام اعمال اُمّ داوُد را دارد باید این روز را روزه بگیرد و در این روز بنا بر قول مشهور بعد از سی سال از عام الفیل ولادت با سعادت حضرت امیرالمؤ منین علی علیه السلام در میان کعبه مُعَظَّمه واقع شده است.
دو عمل است که در هر سه شب و روز ماه رجب توصیه شده و انجام میشود که در ادامه به آنها میپردازیم:
شیخ عباس قمی در کتاب خود مینویسد: (مفاتیح، اعمال ماه رجب، ایامالبیض)
شب سیزدهم: آگاه باش که در هر یک از ماههای رجب و شعبان و رمضان، در شب سیزدهم مستحب است دو رکعت نماز بگذارند، به این صورت که در هر رکعت پس از سورهٔ «حَمد»، سورههای «یس» و «تَبارَک» و «قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَدٌ» را بخوانند، و در شب چهاردهم: چهار رکعت با همین کیفیت و با دو سلام (دو نمازِ دو رکعتی)، و در شب پانزدهم شش رکعت با سه سلام (سه نمازِ دو رکعتی) و به همین صورت. از امام صادق (عَلَیهِ السَّلَامُ) روایت شده: هر که چنین کند، تمام فضیلت این سه ماه را دریابد و همهٔ گناهانش جز شرک آمرزیده شود.
در روایات متعددی به روزهداری در روزهای ۱۳، ۱۴، ۱۵ تمامی ماههای سال توصیه شده است، به حدی که در حدیث قدسی آمده که خدای متعال فرمودند: کسی که این سه روز را روزه بگیرد، مانند کسی است که تمام طول سال را روزه گرفته است.
این دو شب عملی مختص به خود ندارند و تنها اعمال برای این دو شب همان دو عملی است که در بالا به آنها اشاره شد.
در ادامه اعمال این روز را طبق متن مفاتیح و با قلم شیخ عباس قمی با کمی ویرایش آوردهایم:
شب نیمه ماه رجب شب شریفی است، و در آن چند عمل مستحبّ است:
اوّل: غسل کردن
دوّم: شبزندهداری به عبادت، چنان که علاّمه مجلسی فرموده.
سوّم: زیارت حضرت سید الشّهدا (عَلَيهِ السَّلَامُ)
چهارم: شش رکعت نماز به کیفیتی که در اعمال شب سیزدهم گذشت.
پنجم: سی رکعت نماز که در هر رکعت سوره «حَمد» و ده مرتبه: سوره «قُل هُوَ اللّه اَحَدٌ» خوانده شود، و این نماز را سیّد ابن طاووس با فضیلت بسیار از رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) روایت کرده.
ششم: دوازده رکعت نماز، هر دو رکعت با یک سلام، و در هر رکعت، هر یک از سورههای «حَمد» و «تَوحید» و «فَلَق» و «ناس» و «آیَةُ الکُرسی» و «قَدر» را چهار مرتبه بخواند، و پس از سلام چهار مرتبه بگوید: اللّٰهُ اللّٰهُ رَبِّي لَاأُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً، وَ لَا أَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ وَلِيّاً. سپس هر دعایی که میخواهد بخواند.
سیّد این نماز را به این صورت از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده، ولی شیخ در کتاب «مصباح» فرموده: که داود بن سرحان از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده: در شب نیمه رجب دوازده رکعت نماز به جا میآوری، در هر رکعت بعد از سوره «حَمد» یک سوره خوانده، و هنگامی که از نماز فراغت یافتی، هر یک از سورههای «حَمد»، «قل اعوذ بربّ الفَلَق» و «قُل اَعوذُ بِرَبِّ النّاسِ» و «قُل هُوَ اللّه اَحَدٌ» و «آیَةُ الکُرسی» را چهار مرتبه قرائت میکنی، و پس از آن چهار مرتبه میگویی:
سُبْحانَ اللّٰهِ، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ، وَ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ، وَ اللّٰهُ أَكْبَرُ. (1)
سپس میخوانی: اللّٰهُ اللّٰهُ رَبِّي لَاأُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً، وَ ما شاءَاللّٰهُ، لَاقُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ العَلِيِّ الْعَظِيمِ. و همچنین در شب بیست و هفتم مثل این عمل را به جا میآوری.
روز نیمه رجب روز مبارکی است، و در آن چند عمل مستحب است:
اوّل: غسل کردن
دوّم: زیارت حضرت سیّد الشهداء (عَلَيهِ السَّلَامُ)، زیرا از ابن ابی نصر نقل شده که گفت: از حضرت رضا (عَلَيهِ السَّلَامُ) پرسیدم، امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ)، را در کدام ماه زیارت کنیم؟ فرمود: در نیمه رجب و تمام ماه شعبان.
سوّم: نماز سلمان به کیفیتی که در اعمال روز اوّل گذشت.
چهارم: چهار رکعت نماز بخواند، و پس از سلام دست به دعا بردارد و بگوید:
اَللّٰهُمَّ يَا مُذِلَّ كُلِّ جَبَّار، وَ يَا مُعِزَّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنْتَ كَهْفِى حِينَ تُعْيِينِى الْمَذاهِبُ، وَ أَنْتَ بارِئُ خَلْقِى رَحْمَةً بِى، وَ قَدْ كُنْتَ عَنْ خَلْقِى غَنِيّاً، وَ لَوْلا رَحْمَتُكَ لَكُنْتُ مِنَ الْهالِكِينَ، وَ أَنْتَ مُؤَيِّدِى بِالنَّصْرِ عَلَىٰ أَعْدائِى، وَ لَوْلا نَصْرُكَ إِيَّاىَ لَكُنْتُ مِنَ الْمَفْضُوحِينَ، يَا مُرْسِلَ الرَّحْمَةِ مِنْ مَعادِنِها، وَ مُنْشِئَ الْبَرَكَةِ مِنْ مَواضِعِها، يَا مَنْ خَصَّ نَفْسَهُ بِالشُّمُوخِ وَ الرِّفْعَةِ فَأَوْلِياؤُهُ بِعِزِّهِ يَتَعَزَّزُونَ، وَ يَا مَنْ وَضَعَتْ لَهُ الْمُلُوكُ نِيرَ الْمَذَلَّةِ عَلَىٰ أَعْناقِهِمْ فَهُمْ مِنْ سَطَواتِهِ خائِفُونَ، أَسْأَلُك بِكَيْنُونِيَّتِكَ الَّتِى اشْتَقَقْتَها مِنْ كِبْرِيائِكَ، وَ أَسْأَلُك بِكِبْرِيائِكَ الَّتِى اشْتَقَقْتَها مِنْ عِزَّتِكَ، وَ أَسْأَلُك بِعِزَّتِكَ الَّتِى
اسْتَوَيْتَ بِها عَلَىٰ عَرْشِكَ فَخَلَقْتَ بِها جَمِيعَ خَلْقِكَ فَهُمْ لَكَ مُذْعِنُونَ أَنْ تُصَلِّىَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ.
پنجم: عمل و دعای ام داود
روایت شده هر صاحب اندوهی این دعا را بخواند حق تعالی او را از اندوه و غم رهایی بخشد. عمل ام داود که مهمترین اعمال این روز است، و برای برآمدن حاجات و برطرف شدن سختیها، و دفع ستم ستمکاران بسیار مؤثّر است. و کیفیت آن بنابر آنچه در کتاب «مصباح» شیخ آمده چنین است: چون بخواهد این عمل را بهجا آورد، روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم را روزه بدارد، سپس در روز پانزدهم هنگام ظهر غسل کند و چون وقت ظهر داخل گردد، نماز ظهر و عصر را با رکوع، و سجود نیکو بهجا آورد، در جایی خلوت که چیزی او را مشغول نکند، و کسی با او سخن نگوید. چون از نماز فراغت یابد، رو به جانب قبله کند، و سوره «حَمد» را صد مرتبه و سوره «تَوحید» را نیز صد مرتبه و «آیَةُ الکُرسی» را ده مرتبه: بخواند، و بعد از اینها قرائت کند سورههای «انعام، بنی اسرائیل (اسراء)، کهف، لقمان، یس، صافات، حم سجده، حمعسق، حم دخان، فتح، واقعه، ملک، ن، اِذَا السَّماءُ انشَقَّت» و پس از آن را تا آخر قرآن، و چون از اینها فارغ شود، در حالی که رو به قبله میباشد بگوید:
صَدَقَ اللّٰهُ الْعَظِيمُ الَّذِى لَا إِلٰهَ إِلّا هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ ذُوالْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ، الرَّحْمٰنُ الرَّحِيمُ، الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ، الَّذِى لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىْءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ، الْبَصِيرُ الْخَبِيرُ، «شَهِدَ اللّٰهُ أَنَّهُ لَا إِلٰهَ إِلّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُو الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لَا إِلٰهَ إِلّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»، وَ بَلَّغَتْ رُسُلُهُ الْكِرامُ وَ أَنَا عَلَىٰ ذٰلِكَ مِنَ الشَّاهِدِينَ. اَللّٰهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ، وَ لَكَ الْمَجْدُ، وَ لَكَ الْعِزُّ، (وَ لَكَ الْفَخْرُ)، وَ لَكَ الْقَهْرُ، ولَكَ النِّعْمَةُ، وَ لَكَ الْعَظَمَةُ، وَ لَكَ الرَّحْمَةُ، وَ لَكَ الْمَهابَةُ، وَ لَكَ السُّلْطانُ، وَ لَكَ الْبَهاءُ، وَ لَكَ الامْتِنانُ، وَ لَكَ التَّسْبِيحُ، وَ لَكَ التَّقْدِيسُ، وَ لَكَ التَّهْلِيلُ، وَ لَكَ التَّكْبِيرُ، وَ لَكَ مَا يُرىٰ، وَ لَكَ مَا لا يُرىٰ، وَ لَكَ مَا فَوْقَ السَّماواتِ الْعُلىٰ، وَ لَكَ مَا تَحْتَ الثَّرىٰ، وَ لَكَ الْأَرْضُونَ السُّفْلىٰ، وَ لَكَ الْآخِرَةُ وَ الْأُولىٰ، وَ لَكَ مَا تَرْضىٰ بِهِ مِنَ الثَّناءِ وَ الْحَمْدِ وَ الشُّكْرِ وَ النَّعْماءِ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ جَبْرَئِيلَ أَمِينِكَ عَلَىٰ وَحْيِكَ، وَ الْقَوِيِّ عَلَىٰ أَمْرِكَ، وَ الْمُطاعِ فِى سَمَاوَاتِكَ وَ مَحالِّ كَراماتِكَ، الْمُتَحَمِّلِ لِكَلِماتِكَ، النَّاصِرِ لِأَنْبِيائِكَ، الْمُدَمِّرِ لِأَعْدائِكَ؛ اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مِيكائِيلَ مَلَكِ رَحْمَتِكَ، وَ الْمَخْلُوقِ لِرَأْفَتِكَ، وَ الْمُسْتَغْفِرِ الْمُعِينِ لِأَهْلِ طاعَتِكَ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ إِسْرافِيلَ حامِلِ عَرْشِكَ، وَ صاحِبِ الصُّوْرِ الْمُنْتَظِرِ لِأَمْرِكَ، الْوَجِلِ الْمُشْفِقِ مِنْ خِيفَتِكَ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ حَمَلَةِ الْعَرْشِ الطَّاهِرِينَ، وَ عَلَى السَّفَرَةِ الْكِرامِ الْبَرَرَةِ الطَّيِّبِينَ، وَ عَلَىٰ مَلائِكَتِكَ الْكِرامِ الْكاتِبِينَ، وَ عَلَىٰ مَلائِكَةِ الْجِنانِ، وَ خَزَنَةِ النِّيرانِ، وَ مَلَكِ الْمَوْتِ وَ الْأَعْوانِ، يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ. اللّهمَّ صَلِّ عَلَی أَبِینَا آدَمَ بَدِيعِ فِطْرَتِكَ الَّذِى كَرَّمْتَهُ بِسُجُودِ مَلائِكَتِكَ، وَ أَبَحْتَهُ جَنَّتَكَ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ أُمِّنا حَوّاءَ، الْمُطَهَّرَةِ مِنَ الرِّجْسِ، الْمُصَفَّاةِ مِنَ الدَّنَسِ، الْمُفَضَّلَةِ مِنَ الْإِنْسِ، الْمُتَرَدِّدَةِ بَيْنَ مَحالِّ الْقُدْسِ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ هابِيلَ وَ شَيْثٍ وَ إِدْرِيسَ، وَ نُوحٍ وَ هُودٍ وَ صالِحٍ، وَ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ، وَ يُوسُفَ وَ الْأَسْباطِ، وَ لُوطٍ وَ شُعَيْبٍ وَ أَيُّوْبَ وَ مُوسىٰ، وَ هارُونَ وَ يُوشَعَ، وَ مِيشا وَ الْخِضْرِ، وَ ذِى الْقَرْنَيْنِ وَ يُونُسَ، وَ إِلْياسَ وَ الْيَسَعَ، وَ ذِى الْكِفْلِ وَ طالُوتَ، وَ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ، وَ زَكَرِيَّا وَ شَعْيا، وَ يَحْيىٰ وَ تُورَخَ، وَ مَتّى وَ إِرْمِيا، وَ حَيْقُوقَ وَ دانِيالَ، وَ عُزَيْرٍ وَ عِيسىٰ، وَ شَمْعُونَ وَ جِرْجِيسَ، وَ الْحَوارِيِّينَ وَ الْأَتْباعِ، وَ خالِدٍ وَ حَنْظَلَةَ [وَلُقْمانَ]. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ ارْحَمْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ، وَ بارِكْ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَما صَلَّيْتَ وَ رَحِمْتَ (وَ تَرَحَّمْتَ) وَ بَارَکْتَ عَلَىٰ إِبْراهِيمَ وَ آلِ إِبْراهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى الْأَوْصِياءِ وَ السُّعَداءِ وَ الشُّهَداءِ وَ أَئِمَّةِ الْهُدىٰ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى الْأَبْدالِ وَ الْأَوْتادِ وَ السُّيَّاحِ وَ الْعُبَّادِ وَ الْمُخْلِصِينَ وَ الزُّهَّادِ وَ أَهْلِ الْجِدِّ وَ الاجْتِهادِ، وَ اخْصُصْ مُحَمَّداً وَ أَهْلَ بَيْتِهِ بِأَفْضَلِ صَلَواتِكَ، وَ أَجْزَلِ كَراماتِكَ، وَ بَلِّغْ رُوحَهُ وَ جَسَدَهُ مِنِّى تَحِيَّةً وَ سَلاماً، وَ زِدْهُ فَضْلاً وَ شَرَفاً وَ كَرَماً حَتّىٰ تُبَلِّغَهُ أَعْلىٰ دَرَجاتِ أَهْلِ الشَّرَفِ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الْمُرْسَلِينَ وَ الْأَفاضِلِ الْمُقَرَّبِينَ اَللّٰهُمَّ وَ صَلِّ عَلَىٰ مَنْ سَمَّيْتُ وَ مَنْ لَمْ أُسَمِّ مِنْ مَلائِكَتِكَ وَ أَنْبِيائِكَ وَ رُسُلِكَ وَ أَهْلِ طاعَتِكَ، وَ أَوْصِلْ صَلَواتِى إِلَيْهِمْ وَ إِلىٰ أَرْواحِهِمْ وَ اجْعَلْهُمْ إِخْوانِى فِيكَ، وَ أَعْوانِى عَلَىٰ دُعائِكَ. اَللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْتَشْفِعُ بِكَ إِلَيْكَ، وَ بِكَرَمِكَ إِلىٰ كَرَمِكَ، وَ بِجُودِكَ إِلىٰ جُودِكَ، وَ بِرَحْمَتِكَ، إِلىٰ رَحْمَتِكَ، وَ بِأَهْلِ طاعَتِكَ إِلَيْكَ؛ وَ أَسْأَلُك اَللّٰهُمَّ بِكُلِّ ما سَأَلَكَ بِهِ أَحَدٌ مِنْهُمْ، مِنْ مَسْأَلَةٍ شَرِيفَةٍ غَيْرِ مَرْدُودَةٍ، وَ بِما دَعَوْكَ بِهِ مِنْ دَعْوَةٍ مُجابَةٍ غَيْرِ مُخَيَّبَةٍ، يَا اللّٰهُ يَا رَحْمٰنُ يَا رَحِيمُ، يَا حَلِيمُ يَا كَرِيمُ، يَا عَظِيمُ يَا جَلِيلُ، يَا مُنِيلُ يَا جَمِيلُ، يَا كَفِيلُ يَا وَكِيلُ، يَا مُقِيلُ يَا مُجِيرُ، يَا خَبِيرُ يَا مُنِيرُ، يَا مُبِيرُ يَا مَنِيعُ، يَا مُدِيلُ يَا مُحِيلُ، يَا كَبِيرُ يَا قَدِيرُ، يَا بَصِيرُ يَا شَكُورُ، يَا بَرُّ يَا طُهْر، ُ يَا طاهِرُ يَا قاهِر، ُ يَا ظاهِرُ يَا باطِنُ، يَا ساتِرُ یَا مُحِيطُ، يَا مُقْتَدِرُ يَا حَفِيظُ، يَا مُتَجَبِّرُ يَا قَرِيبُ، يَا وَدُودُ يَا حَمِيدُ، يَا مَجِيدُ يَا مُبْدِئُ، يَا مُعِيدُ يَا شَهِيدُ، يَا مُحْسِنُ يَا مُجْمِلُ، يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ، يَا قابِضُ يَا باسِطُ، يَا هادِى، يَا مُرْسِلُ، يَا مُرْشِدُ يَا مُسَدِّدُ، يَا مُعْطِى يَا مانِعُ، يَا دافِعُ يَا رافِعُ، يَا باقِى يَا واقِى، يَا خَلَّاقُ يَا وَهَّابُ، يَا تَوَّابُ يَا فَتَّاحُ، يَا نَفَّاحُ يَا مُرْتاحُ، يَا مَنْ بِيَدِهِ كُلُّ مِفْتاحٍ، يَا نَفَّاعُ يَا رَؤُوفُ، يَا عَطُوفُ يَا كافِى، يَا شافِى يَا مُعافِى، يَا مُكافِى يَا وَفِىُّ، يَا مُهَيْمِنُ يَا عَزِيزُ، يَا جَبّارُ یَا مُتَکَبِّرُ، یَا سَلامُ یَا مُؤْمِنُ، یَا أَحَدُ یَا صَمَدُ، یَا نُورُ یَا مُدَبِّرُ، یَا فَرْدُ یَا وِتْرُ، یَا قُدُّوسُ یَا نَاصِرُ، یَا مُونِسُ یَا بَاعِثُ، یَا وَارِثُ یَا عَالِمُ، یَا حَاکِمُ یَا بَادِی، یَا مُتَعَالِی یَا مُصَوِّرُ، یَا مُسَلِّمُ یَا مُتَحَبِّبُ، یَا قَائِمُ یَا دَائِمُ، یَا عَلِیمُ یَا حَکِیمُ، یَا جَوَادُ یَا بَارِئُ، یَا بَارُّ یَا سَارّ، ُ یَا عَدْلُ یَا فَاصِلُ، یَا دَیَّانُ یَا حَنَّانُ، یَا مَنَّانُ، یَا سَمِیعُ، یَا بَدِیعُ یَا خَفِیرُ، یَا مُعِینُ یَا نَاشِرُ، یَا غَافِرُ یَا قَدِیمُ، یَا مُسَهِّلُ یَا مُیَسِّرُ، یَا مُمِیتُ یَا مُحْیِی، یَا نَافِعُ یَا رَازِقُس، یَا مُقْتَدِرُ یَا مُسَبِّبُ، یَا مُغِیثُ یَا مُغْنِی، یَا مُقْنِی یَا خَالِقُ، یَا رَاصِدُ یَا وَاحِدُ، یَا حَاضِرُ یَا جَابِرُ، یَا حَافِظُ یَا شَدِیدُ، یَا غِیَاثُ یَا عَائِدُ، یَا قَابِضُ، يَا مَنْ عَلا فَاسْتَعْلىٰ فَكانَ بِالْمَنْظَرِ الْأَعْلىٰ قَرُبَ فَدَنا، وَ بَعُدَ فَنَأَىٰ، وَ عَلِمَ السِّرَّ وَ أَخْفىٰ، يَا مَنْ إِلَيْهِ التَّدْبِيرُ وَ لَهُ الْمَقادِيرُ، وَ يا مَنِ الْعَسِيرُ عَلَيْهِ سَهْلٌ يَسِيرٌ، يَا مَنْ هُوَ عَلَىٰ مَا يَشاءُ قَدِيرٌ، يَا مُرْسِلَ الرِّياحِ، يَا فالِقَ الْإِصْباحِ، يَا باعِثَ الْأَرْواحِ، يَا ذَا الْجُودِ وَ السَّماحِ، يَا رادَّ مَا قَدْ فاتَ، يَا ناشِرَ الْأَمْواتِ، يَا جامِعَ الشَّتاتِ، یَا رَازِقَ مَنْ یَشَاءُ [بِغَیْرِ حِسَابٍ]، وَ [یَا] اعِلَ مَا يَشاءُ كَيْفَ يَشاءُ، وَ يا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ، يَا حَىُّ يَا قَيُّومُ، يَا حَيّاً حِينَ لا حَىَّ، يَا حَىُّ يَا مُحْيِىَ الْمَوْتىٰ، يَا حَىُّ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ. یَا إِلَهِی [وَ سَیِّدِی]، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ ارْحَمْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ، وَ بارِكْ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، كَما صَلَّيْتَ وَ بارَكْتَ وَ رَحِمْتَ عَلَىٰ إِبْراهِيمَ وَ آلِ إِبْراهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، وَ ارْحَمْ ذُلِّى وَ فاقَتِى وَ فَقْرِى وَ انْفِرادِى وَ وَحْدَتِى، وَ خُضُوعِى بَيْنَ يَدَيْكَ، وَ اعْتِمادِى عَلَيْكَ، وَ تَضَرُّعِى إِلَيْكَ، (1) أَدْعُوكَ دُعاءَ الْخاضِعِ الذَّلِيلِ، الْخاشِعِ الْخائِفِ، الْمُشْفِقِ الْبائِسِ، الْمَهِينِ الْحَقِيرِ، الْجائِعِ الْفَقِيرِ، الْعائِذِ الْمُسْتَجِيرِ، الْمُقِرِّ بِذَنْبِهِ، الْمُسْتَغْفِرِ مِنْهُ، الْمُسْتَكِينِ لِرَبِّهِ، دُعاءَ مَنْ أَسْلَمَتْهُ ثِقَتُهُ وَ رَفَضَتْهُ أَحِبَّتُهُ، وَ عَظُمَتْ فَجِیعَتُهُ؛ دُعَاءَ حَرِقٍ حَزِینٍ ضَعِیفٍ مَهِینٍ، بَائِسٍ مُسْتَکِینٍ، بِکَ مُسْتَجِیرٍ. اَللّٰهُمَّ وَ أَسْأَلُك بِأَنَّكَ مَلِيكٌ، وَ أَنَّكَ مَا تَشاءُ مِنْ أَمْرٍ يَكُونُ، وَ أَنَّكَ عَلَىٰ مَا تَشاءُ قَدِيرٌ. وَ أَسْأَلُك بِحُرْمَةِ هٰذَا الشَّهْرِ الْحَرامِ، وَ الْبَيْتِ الْحَرامِ، وَ الْبَلَدِ الْحَرامِ، وَ الرُّكْنِ وَ الْمَقامِ، وَ الْمَشاعِرِ الْعِظامِ، وَ بِحَقِّ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ آلِهِ السَّلامُ یَا مَنْ وَهَبَ لِآدَمَ شَیْثا، وَلِإِبْراهِيمَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ، وَ يَا مَنْ رَدَّ يُوسُفَ عَلَىٰ يَعْقُوبَ، وَ يا مَنْ كَشَفَ بَعْدَ الْبَلاءِ ضُرَّ أَيُّوْبَ، يَا رادَّ مُوسىٰ عَلَىٰ أُمِّهِ، وَ زائِدَ الْخِضْرِ فِى عِلْمِهِ، وَ يا مَنْ وَهَبَ لِداوُدَ سُلَيْمانَ، وَ لِزَكَرِيَّا يَحْيىٰ، وَ لِمَرْيَمَ عِيسىٰ، يَا حافِظَ بِنْتِ شُعَيْبٍ، وَ يا كافِلَ وَلَدِ ام مُوسىٰ أَسْأَلُك أَنْ تُصَلِّىَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَغْفِرَ لِى ذُنُوبِى كُلَّها، وَ تُجِيرَنِى مِنْ عَذابِكَ، وَ تُوجِبَ لِى رِضْوانَكَ وَ أَمانَكَ وَ إِحْسانَكَ وَ غُفْرانَكَ وَ جِنانَكَ. وَ أَسْأَلُکَ أَنْ تَفُکَّ عَنِّی کُلَّ حَلْقَةٍ بَیْنِی وَ بَیْنَ مَنْ یُؤْذِینِی، وَ تَفْتَحَ لِى كُلَّ بابٍ، وَ تُلَيِّنَ لِى كُلَّ صَعْبٍ، وَ تُسَهِّلَ لِى كُلَّ عَسِيرٍ، وَ تُخْرِسَ عَنِّى كُلَّ ناطِقٍ بِشَرٍّ، وَ تَكُفَّ عَنِّى كُلَّ باغٍ، وَ تَكْبِتَ عَنِّى كُلَّ عَدُوٍّ لِى وَ حاسِدٍ، وَ تَمْنَعَ مِنِّى كُلَّ ظالِمٍ، وَ تَكْفِيَنِى كُلَّ عائِقٍ يَحُولُ بَيْنِى وَ بَيْنَ حاجَتِى وَ يُحاوِلُ أَنْ يُفَرِّقَ بَيْنِى وَ بَيْنَ طاعَتِكَ وَ يُثَبِّطَنِى عَنْ عِبادَتِكَ. يَا مَنْ أَلْجَمَ الْجِنَّ الْمُتَمَرِّدِينَ، وَ قَهَرَ عُتاةَ الشَّياطِينِ، وَ أَذَلَّ رِقابَ الْمُتَجَبِّرِينَ، وَ رَدَّ كَيْدَ الْمُتَسَلِّطِينَ عَنِ الْمُسْتَضْعَفِينَ، أَسْأَلُك بِقُدْرَتِكَ عَلَىٰ مَا تَشاءُ، وَ تَسْهِيلِكَ لِما تَشاءُ كَيْفَ تَشاءُ أَنْ تَجْعَلَ قَضاءَ حاجَتِى فِيما تَشاءُ. سپس بر زمین سجده کن و دو طرف رخسار خود را بر خاک بگذار و بگو: اَللّٰهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ، وَ بِكَ آمَنْتُ، فَارْحَمْ ذُلِّي وَ فاقَتِي وَ اجْتِهادِي وَ تَضَرُّعِي وَ مَسْكَنَتِي وَ فَقْرِي إِلَيْكَ يَا رَبِّ.
و بکوش که دیدههایت اشکریزان باشد، هرچند به اندازه سر سوزن، که این خود نشانه برآورده شدن دعاست.
انتهای پیام/