ماه شعبان یکی از ماههای پر خیروبرکت است و اعیاد بسیار فرخندهای در آن قرار دارد. از جمله مناسبتهای این ماه میتوان به ولادت امام حسین (ع)، حضرت ابوالفضل (ع)، امام سجاد (ع) و میلاد امام زمان (عج) اشارهکرد که باعثشده در طول ماه شعبان مسلمانان سراسر در شادی و شور به سرببرند و به اعیاد شعبانیه مشهورگردند.
پیامبر (ص) درباره علت نامگذاری ماه شعبان به این نام فرمود:
«إنَّما سُمِّیَ شَعبانُ لأِنَّهُ یَتَشَعَّبُ فیهِ أرزاقُ المُؤمِنینَ»
«این ماه، شعبان نامیده شد، زیرا روزی مؤمنان در این ماه قسمت میشود.» (ثواب الاعمال صفحه ۶۲)
ولادتهایی که در ماه شعبان قرار دارد را «اعیاد شعبانیه» مینامند. این ولادتها به شرح زیر است:
ایشان در سامرا و در تاریخ ۱۵ شعبان ۲۵۵ ه. ق. چشم به دنیا گشود. نام حضرت مهدی (عج) همنام جدش رسولالله است. این مشابهت در نام، بیدلیل نیست؛ بلکه گویای این حقیقت است که با طلوع رسول خدا (ص) جهانیان از جهل و گمراهی نجات یافتند و با ظهور فرزند امام زمان (عج) هم بشریت بار دیگر از تاریکی و ضلالت رها خواهد شد.
«وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ» (آیه ۵ سوره قصص)
«ما میخواهیم بر مستضعفان زمین منت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان روی زمین قرار دهیم»
مهمترین القاب امام زمان عبارتاند از: مهدی (هدایتکننده به حق)، قائم (قیامکننده به حق)، منتظر (کسی که مؤمنان انتظار قدومش را میکشند) و حجت (گواه خدا بر خلق)