برخلاف باور دیرینه علمی که قلب را عضوی تقریبا فاقد قدرت ترمیم میدانست پژوهشگران استرالیایی برای نخستین بار شواهد مستقیمی یافتهاند که نشان میدهد سلولهای عضله قلب انسان پس از یک حمله قلبی قادر به تقسیم و بازتولید هستند.
زمانی که جریان خون به بخشی از قلب قطع میشود، کمبود اکسیژن باعث مرگ سلولهای عضلانی (کاردیومیوسیتها) میگردد. بدن ناحیه آسیبدیده را با بافت اسکار (زخم) ترمیم میکند اما این بافت فیبری غیرالاستیک قادر به انقباض نیست و در نتیجه کارایی قلب را کاهش داده و میتواند در بلندمدت منجر به نارسایی قلبی یا حملات بعدی شود.
به گزارش sciencealert، درحالی که پیش از این تصور میشد این روند در انسان برگشتناپذیر است مطالعات روی موشها نشان داده بود که قلب جوندگان توانایی محدودی برای بازتولید سلولهای عضلانی پس از سکته دارد. اکنون تیمی از محققان دانشگاه سیدنی به رهبری رابرت هیوم متخصص قلب ثابت کردهاند که قلب انسان نیز از این ظرفیت شگفتانگیز هرچند محدود برخوردار است.
هیوم، نویسنده ارشد این مطالعه که در نشریه معتبر Circulation Research منتشر شده میگوید: تحقیقات ما نشان میدهد که اگرچه قلب پس از سکته دچار زخم میشود، اما همزمان سلولهای عضلانی جدیدی نیز تولید میکند. این یافته احتمالات کاملا جدیدی را در عرصه پزشکی بازمیکند.
وی افزود: اگرچه این کشف جدید هیجانانگیز است، اما میزان بازتولید سلولها به اندازهای نیست که از پیامدهای ویرانگر سکته قلبی جلوگیری کند. بنابراین، هدف نهایی ما توسعه درمانهایی است که بتوانند این توانایی طبیعی قلب را تقویت کرده و روند بازسازی آن پس از حمله را سرعت بخشند.
این تیم تحقیقاتی برای نخستین بار با استفاده از تکنیکهای پیشرفته توالییابی RNA و تحلیل پروتئینها و متابولیتها بافت قلب زنده انسانی را مورد مطالعه قرار دادند. نمونهها شامل قلب کامل یک اهداکننده مرگ مغزی و بافتهای برداشته شده از بیماران در حین عمل جراحی بایپس بود.
آنها نه تنها تقسیم سلولهای عضله قلب را مستند کردند بلکه محیط بیوشیمیایی خاصی را که پس از محرومیت از خون این تقسیم سلولی را تحریک میکند شناسایی نمودند. جالب اینکه بسیاری از این سیگنالهای مولکولی مشابه همانهایی هستند که در مطالعات قبلی روی جوندگان باعث القای تقسیم سلولی شده بودند.
این کشف بنیادین امید تازهای برای مقابله با بیماریهای قلبی-عروقی که همچنان علت اصلی مرگومیر در سراسر جهان محسوب میشوند به ارمغان آورده است. دانشمندان امیدوارند با درک بهتر این مکانیسم ذاتی راه برای توسعه داروها یا روشهای درمانی نوینی هموار شود که بتوانند به قلب در ترمیم خود کمک کرده و نیاز به پیوند یا زندگی با نارسایی قلبی را کاهش دهند.
انتهای پیام/