به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ رضا رویگری، متولد ۶ دی ۱۳۲۹ در تجریش تهران بود. او فعالیت هنری خود را از اواخر دهه ۱۳۴۰ با حضور روی صحنه تئاتر آغاز کرد و در مدتزمانی کوتاه، استعداد و تواناییاش را در حوزههای مختلف هنری به نمایش گذاشت؛ از بازیگری در سینما و تلویزیون گرفته تا خوانندگی و هنرهای تجسمی.
رویگری علاوه بر بازیگری با اجرای سرود ماندگار «ایران ایران» در سالهای منتهی به انقلاب و انتشار آلبومهای موسیقی، جایگاهی ویژه در میان مردم پیدا کرد؛ صدایی که برای بسیاری از همنسلانش با خاطرات جمعی و لحظههای مهم تاریخ معاصر ایران گره خورده است.
در کارنامه سینمایی این بازیگر، آثار شاخصی به چشم میخورد. از جمله مهمترین آنها فیلم «عقابها» است که به عنوان یکی از آثار برجسته سینمای دفاع مقدس در دهه ۱۳۶۰ شناخته میشود.
او همچنین در فیلمهایی چون «اجارهنشینها»، «بوتیک»، «یوزپلنگ»، «کانی مانگا» و «بلوف» ایفای نقش کرده است و با حضور در ژانرها و فضاهای مختلف، توانایی خود در ارائه نقشهای متنوع را به نمایش گذاشته است.
رضا رویگری در تلویزیون نیز حضوری پررنگ و تاثیرگذار داشت. بازی در مجموعه تاریخی و پرمخاطب «مختارنامه» از جمله نقشآفرینیهای شاخص او در قاب تلویزیون بود. همچنین حضور در سریالهایی چون «دارا و ندار» و «شاهگوش» نشان داد که او در دورههای مختلف فعالیت حرفهای خود، همچنان توان همراهی با قالبها و روایتهای متنوع نمایشی را حفظ کرده است.
در سالهای پایانی عمر، رضا رویگری روزهای آسانی را پشت سر نگذاشت. سکته مغزی و پیامدهای آن، توان جسمیاش را تحتتاثیر قرار داد و او را بارها راهی مراکز درمانی کرد. این دوره با نگرانی دوستداران او، حضورهای مقطعی در بیمارستان و دورههای طولانی نقاهت همراه بود و گاه اخبار و شایعاتی درباره وضعیت سلامتیاش در فضای رسانهای منتشر میشد که از سوی خودش یا اطرافیانش اصلاح و تکذیب میشد.
با این همه، نام و آثار او فراتر از این فراز و فرودها باقی ماند؛ هنرمندی که با نقشآفرینیهای به یادماندنی، صدایی آشنا و نگاهی خلاق، سهمی ماندگار در شکلگیری خاطره جمعی چند نسل از مردم ایران داشته است و حضورش همچنان در ذهن و دل مخاطبان زنده خواهد ماند.
انتهای پیام/