جانبازان، شهدای زندهای هستند که با تاسی از علمدار کربلا در راستای حفظ عزت و اقتدار کشور در برابر جبهه باطل ایستادگی و جانفشانی کردند و به همین سبب است که سالروز ولادت باسعادت حضرت ابوالفضل(ع) به عنوان روز جانباز در کشورمان نامیده شده است.
وقتی نام حضرت ابوالفضل(ع) را میشنویم، ناخودآگاه اذهان به سمت غیرت، شجاعت و دفاع از حرم و اهل بیت(ع) میرود. ابوالفضل العباس(ع)، برادر کوچک امام حسین(ع) بود که به معنای واقعی، برادری خود را در تاریخ، ثابت کرد و به ما آموخت که اگر بنا باشد برادر باعث سرافرازی برادرش باشد با سر شکسته، چشمان زخمخورده و دستان قطعشده نیز میتواند برادری خود را ثابت کرده و باعث سرافرازی برادر شده و نامش را به عنوان الگو در تاریخ به ثبت برساند که بعد از گذشت حدود 1400 سال، باز هم وقتی اسمش به میان میآید همگان از جانفشانی، ازخودگذشتگی و غیرت بیمثال او حرف به میان آورند.
آری! صحبت از برادر ناتنی امام حسین(ع) یعنی ابوالفضل العباس است. منبع غیرت و شجاعت و معناکننده واقعی کلمه برادر که اسوطره و الگویی برای جوانان عالم شد.
حضرت ابوالفضل(ع) در روز چهارم شعبان سال ۲۶ هجری قمری به دنیا آمد. وی پنجمین پسر حضرت علی(ع) بوده و مادرش امالبنین(س) است. ابوالفضل العباس(ع) در دامان چنین مادری پرورش و تربیت یافت که وقتی اهل بیت امام حسین(ع) از بعد از وقایع عاشورا و اسارت به مدینه بازگشتند، امالبنین(س) ابتدا پرسید از حسین(ع) چه خبر؟ و نگفت از فرزندانم چه خبر! آری! حضرت ابوالفضل(ع) از چنین مادری به دنیا آمده و تربیت یافته و در نهایت نیز نام خود را به عنوان علمدار کربلا به ثبت رساند.