پژوهشگران دانشگاه متروپولیتن توکیو بررسیها نشان میدهد فیبریلهای پروتئین تاو (یکی از شاخصترین ویژگیهای آلزایمر) بهطور مستقیم شکل نمیگیرند. در عوض پروتئینهای تاو ابتدا در محلول به خوشههای بزرگی در مقیاس چند ده نانومتر تجمع مییابند؛ ساختارهایی موقتی و انعطافپذیر که شباهت زیادی به مراحل اولیه تبلور پلیمرها دارند. محققان نشان دادهاند که اگر این خوشههای اولیه مختل یا حل شوند، فیبریلها اساساً تشکیل نخواهند شد. این یافته میتواند مسیر طراحی درمانهای آینده برای بیماریهای نورودژنراتیو را بهطور اساسی تغییر دهد.
به گزارش scitechdaily، بیماری آلزایمر همچنان یکی از پیچیدهترین و چالشبرانگیزترین اختلالات عصبی محسوب میشود. با افزایش جمعیت سالمند در جهان تعداد مبتلایان رو به رشد است، اما درک دقیق روند پیشرفت بیماری و دستیابی به درمانهای مؤثر همچنان دشوار باقی مانده است. همین پیچیدگی باعث شده پژوهشگران علاوه بر پزشکی و داروسازی به حوزههای میانرشتهای نیز روی آورند.
گروه تحقیقاتی به سرپرستی ری کوریتا با بهرهگیری از مفاهیم فیزیک پلیمر بررسی کرد که فیبریلهای تاو چگونه شکل میگیرند. در بسیاری از پلیمرها تبلور طی یک فرآیند چندمرحلهای رخ میدهد و پیش از شکلگیری ساختار نهایی حالتهای واسط یا پیشساز ایجاد میشود. پژوهشگران دریافتند فیبریلیزاسیون پروتئین تاو نیز از الگوی مشابهی پیروی میکند.
بر اساس نتایج این مطالعه پیش از ظهور فیبریلها، پروتئینهای تاو به خوشههای شل و ناپایداری تبدیل میشوند. این ساختارهای پیشساز با استفاده از چند روش مستقل از جمله پراکندگی پرتو ایکس با زاویه کوچک و تکنیکهای فلورسانس شناسایی شدهاند.
یافتهها نشان میدهد این خوشههای اولیه جامد و پایدار نیستند بلکه عمر کوتاهی دارند. محققان با تنظیم غلظت کلرید سدیم در حضور هپارین یک ماده ضدانعقاد طبیعی در بدن انسان ــ موفق شدند این خوشهها را حل کنند. در شرایطی که خوشهها از بین رفتند یا اصلا تشکیل نشدند، تشکیل فیبریلهای تاو تقریبا بهطور کامل متوقف شد.
به گفته پژوهشگران افزایش غلظت یونهای باردار باعث تضعیف برهمکنش الکترواستاتیکی میان تاو و هپارین میشود؛ پدیدهای که به پوشاندگی الکتروستاتیکی معروف است و مانع تجمع مؤثر این مولکولها میشود.
این نتایج نشان میدهد بهجای تمرکز بر تخریب فیبریلهای کاملا شکلگرفته که اغلب برگشتناپذیرند میتوان بر مرحله اولیه و قابل بازگشت تمرکز کرد. رویکردی که نهتنها در درمان آلزایمر بلکه احتمالا در بیماریهای نورودژنراتیو دیگر مانند پارکینسون نیز کاربرد خواهد داشت.
پژوهشگران تاکید میکنند شناسایی و هدفگیری این مرحله پنهان اولیه میتواند نقطه عطفی در مسیر پیشگیری و درمان زودهنگام آلزایمر باشد.
انتهای پیام/