به گزارش برنا از اصفهان، مصاف ذوبآهن و فجر سپاسی، بیش از آنکه در اعداد خلاصه شود، در تفسیر درست آمار معنا پیدا میکند. هرچند فجر سپاسی با ۵۵ درصد مالکیت توپ نسبت به ۴۵ درصد ذوبآهن، کنترل بیشتری روی جریان بازی داشت، اما این برتری آماری الزاماً به معنای برتری کیفی نبود؛ چرا که ذوبآهن در استفاده از فضاها و ضربه زدن در لحظات مناسب، کارآمدتر ظاهر شد.
شاگردان جلال امیدیان با ثبت ۱۳ شوت در مقابل ۵ شوت فجر، نشان دادند که تیم برتر از نظر جسارت هجومی بودهاند. نکته مهمتر، تنوع ضربات ذوبآهن است؛ ۳ شوت در چارچوب، ۷ شوت خارج از چارچوب و ۳ ضربه بلوکهشده، آماری که نشان میدهد ذوبآهن به صورت مداوم در حال امتحان راههای مختلف برای رسیدن به دروازه بوده است. در مقابل، فجر سپاسی با وجود مالکیت بالاتر، تنها ۳ شوت در چارچوب داشت و عملاً از خلق موقعیتهای پرشمار ناتوان بود.
در فاز دفاعی نیز ذوبآهن منسجمتر عمل کرد. ۲ مهار توپ موفق مقابل تنها یک مهار فجر، گواهی بر تمرکز خط دفاع و دروازهبان سبزپوشان است. این برتری دفاعی در حالی رقم خورد که فجر سپاسی سعی داشت با گردش توپ و حفظ مالکیت، ذوبآهن را وادار به عقبنشینی کند؛ تاکتیکی که پس از گل فجر در نیمه دوم، دیگر کارایی لازم را نداشت.
از نظر انضباطی، بازی چهرهای نسبتاً آرام داشت. هر دو تیم یک کارت زرد دریافت کردند و کارت قرمزی در کار نبود، اما آمار کرنرها (۴ کرنر برای ذوبآهن در مقابل ۱ کرنر فجر) نشان میدهد فشار نهایی و حضور در یکسوم هجومی بیشتر از سوی میزبان اعمال شده است.
در نهایت، این مسابقه نشان داد که همهچیز در فوتبال به مالکیت توپ و برتری عددی خلاصه نمیشود. ذوبآهن با وجود زمان کمتر در اختیار داشتن توپ، دقیقتر ضربه زد، بهتر لحظات را مدیریت کرد و از برتری زودهنگام خود محافظت کرد؛ رویکردی که نتیجهاش نه فقط یک برد، بلکه فاصله گرفتن از منطقه سقوط بود. این سه امتیاز، نخستین امضای جلال امیدیان پای نیمکت ذوبآهن محسوب میشود؛ امضایی که اگرچه روی کاغذ با آمار چشمگیر همراه نبود، اما در جدول و در مسیر بقا، ارزشی حیاتی دارد.
انتهای پیام