غلامرضا رضاییفر، سرپرست دبیرخانه ستاد هماهنگی و پیگیری مناسبسازی کشور، در گفتوگو با خبرنگار برنا اظهار کرد: متأسفانه در قوانین موجود، از جمله قانون حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت، بهصورت شفاف و مشخص به نیازهای افراد ناشنوا و کمشنوا پرداخته نشده است. این در حالی است که این افراد در عمل با نیازهای ویژهای مواجهاند که اغلب از نگاه عمومی پنهان میماند.
وی افزود: یکی از مهمترین نیازهای افراد ناشنوا، بهرهمندی از امکانات دیداری در فضاهای عمومی است. برای مثال در اتوبوسها و متروها، نمایشگرهای اعلام ایستگاه نقش حیاتی برای ناشنوایان دارند، اما متأسفانه در برخی ناوگانهای حملونقل این بخشها غیرفعال یا حذف میشود که اقدامی نادرست است. اعلامهای شنیداری بیشتر برای نابینایان کاربرد دارد و نباید جایگزین امکانات دیداری شود.
رضاییفر با اشاره به اهمیت ایمنی ناشنوایان در اماکن عمومی گفت: در مکانهایی مانند هتلها، مراکز اقامتی و ساختمانهای عمومی، در صورت وقوع حوادثی نظیر آتشسوزی، استفاده صرف از آژیرهای صوتی کارآمد نیست و لازم است هشدارهای نوری نیز پیشبینی شود. در برخی هتلها، اتاقهای ویژه ناشنوایان طراحی شده که مجهز به چراغهای هشداردهنده، سیستمهای ویبره متصل به تلفن یا زنگ در هستند تا فرد از تماس یا مراجعه مطلع شود؛ امکاناتی که شاید به ذهن افراد عادی نرسد، اما برای ناشنوایان ضروری است.
وی ادامه داد: یکی از چالشهای جدی ناشنوایان، ارتباط تلفنی بهویژه با خطوط امدادی است. در مواردی شاهد بودهایم که فرد ناشنوا به دلیل ناتوانی در برقراری تماس مؤثر با اورژانس، آتشنشانی یا پلیس دچار آسیب شده است. از همین رو، طرحهایی برای ایجاد امکان ارتباط تصویری یا متنی ناشنوایان با خطوط امدادی مانند ۱۱۰، ۱۱۵ و ۱۲۵ در دستور کار قرار گرفته است.
سرپرست دبیرخانه ستاد مناسبسازی کشور با اشاره به یک تجربه موفق در شهر کاشان گفت: آتشنشانی کاشان بهصورت داوطلبانه اطلاعات تماس تعدادی از ناشنوایان را ثبت کرده و از طریق نرمافزارهای تبدیل متن به صوت و بالعکس، امکان ارتباط مؤثر با این افراد را فراهم کرده است. هدف ما این است که چنین خدماتی بهصورت عمومی و بدون نیاز به شناسایی قبلی، در سراسر کشور اجرایی شود.
رضاییفر تصریح کرد: پیشنویس طرحی با همکاری یکی از دانشجویان دکتری دانشگاه صنعتی و شبکه ناشنوایان تهیه شده که در صورت تأمین زیرساختهای لازم، امیدواریم تا سال آینده به مرحله اجرا برسد.
وی با تأکید بر نقش خود افراد دارای معلولیت در فرآیند مناسبسازی گفت: بسیاری از برنامههای ما با مشارکت مستقیم شبکه ناشنوایان و تشکلهای ذینفع تدوین میشود. حتی در مواردی که دیدگاه ما با نظر آنان متفاوت است، اولویت با خواسته و نیاز واقعی خود افراد دارای معلولیت است.
سرپرست دبیرخانه ستاد هماهنگی و پیگیری مناسبسازی کشور در پایان با اشاره به نقش دستگاههای اجرایی اظهار کرد: شهرداریها و وزارت راه و شهرسازی دو نهاد کلیدی در حوزه مناسبسازی هستند. بیش از ۸۰ درصد اقدامات مرتبط با معابر شهری، حملونقل، ساختمانها و فضاهای عمومی به این دو دستگاه مربوط میشود. در همین راستا، کمیتههای مشترکی با این نهادها تشکیل شده و روند همکاریها نسبت به گذشته مؤثرتر و همافزاتر شده است.
انتهای پیام/