به گزارش برنا، شاگردان ریکاردو ساپینتو که به قصد جبران نتیجه ناباورانه دور رفت مقابل الحسین وارد بازی برگشت شدند، با شکست در این دیدار نشان دادند انگار چندان هم باخت در بازی رفت نباید ناباورانه در نظر گرفته میشد زیرا این تیم مشکلات جدی تاکتیکی دارد.
آنچه گذشت؛ شکست تیم بیبرنامه مقابل تیم بینام و نشان!
استقلال در بازی برگشت مقابل الحسین شروع خوبی داشت و به سرعت توسط آسانی در دقیقه ۹ به گل رسید. این مساله نویدبخش بک برد خوب و صعود به دور بعد بود اما هرچه پیش رفتیم، تیم بینام و نشان اردنی بر بازی مسلط شد و استقلال بیبرنامه را به عقب راند. ماحصل این اتفاق هم یک گل ساده اما تمرین شده روی یک ضربه کرنر بود. در واقع الحسینیها میدانستند چه زمانی چگونه به حریف ضربه بزنند؛ درست برعکس استقلال که برای تک تک دقایقش برنامهای نداشت.
در نیمه دوم، ماجرای نیمه اول دقیقا تکرار شد. در دقیقه ۴۹ باز هم آسانی حساب کار را ۲ بر یک کرد تا اندکی خیال استقلالیها راحت شود اما اشتباه آماتورگونه فرعباسی یک گل دیگر به الحسین هدیه داد. فرعباسی در ادامه و در حالی که ۲ دقیقه به پایان بازی مانده بود، برای گلزنی در یک ضربه کرنر جلو امد و در ضد حمله گل سوم را دریافت کرد تا اوضاع برایش بدتر از قبل شود و سهمی جدی در حذف استقلال داشته باشد.
سهم ساپینتو از حذف؛ بسیار زیاد!
اشتباهات فردی بازیکنان جای خود اما استقلال به طرز واضحی برای بازی بیبرنامه بود و پس از هر گل (که هر دو روی خلاقیت فردی بود) عقب نشست. انگار نه انگار که این تیم برای صعود نیاز به برتری با اختلاف دو گل دارد. از طرفی دیگر این تیم در خط دفاعی هم به صورت ساختاری مشکل داشت و هم فردی. جایگیری آنها در ضربات ایستگاهی حریف بسیار بد بود و در نهایت هم با اشتباه دروازهبان و در حالی که چندین بازیکن بین توپ و دروازه حضور داشتند، استقلال گل خورد. آیا اصلا روی این مساله کار شده بود؟
انتخاب ترکیب اشتباه هم یکی دیگر از اشتباهات ساپینتو بود. او در یک دیدار حیاتی، تصمیم به فرصت دادن به جنپویی گرفت که پس از گذشت ۲۰ هفته در لیگ از ارسال یک پاس ساده کوتاه هم عاجز بود. روزبه چشمی هم اگرچه پاس منجر به کسب پنالتی را داد اما از نظر بدنی اصلا کیفیت خوبی نداشت میانه میدان رسما به حریف واگذار شد. حضور نازون که هیچ فرصتطلبی در او دیده نمیشود هم باعث شد علنا استقلال موقعیت خطرناکی داخل محوطه جریمه نداشته باشد. آیا مقصر این اشتباهات خود بازیکنان هستند؟
اتخاذ استراتژي اشتباه و تصمیمهای لحظهای غلط، دیگر مشکل ساپینتو بود. او پس از هر گل تیمش را به عقب راند و جز رساندن توپ به آسانی، هیچ برنامهای نداشت. زمانی هم که استقلال گل دوم را دریافت کرد، تصمیم به حضور آزادی گرفت؛ مهاجمی سرزنی که حتی یک ارسال هم در هفتههای اخیر روی سرش ننشسته است و هر زمان در زمین بوده، استقلال نه برنامهای برای ارسال داشته و نه بازی مستقیم انجام داده است.
افت جدی برخی بازیکنان چون حردانی و تا حدی آشورماتوف را هم میتوان پای ساپینتو نوشت زیرا با صدور اجازه جدایی به رضاییان حالا تنها یک مدافع راست با تجربه در تیم خود دارد که آن مدافع هیچ خطری بابت نیمکتنشینی احساس نمیکند!
آینده پیش روی استقلال؛ بازیهایی آسان اما سخت!
پاشنه آشیل استقلال در بازیهای امسال، عملکرد بسیار ضعیف و بد مقابل تیمهای نیمه دوم جدول بوده که باعث شده این تیم به جای ایجاد اختلاف امتیاز با رتبههای پایینتر، در هر بازی صدر را به دیگران تعارف بزند. این مشکل حتی در آسیا هم دیده شد و آبیپوشان مقابل الحسین که از نظر بضاعت حتی یک سوم استقلال هم کیفیت بازیکن نداشت، تکرار شد و حالا هواداران این تیم بابت ادامه لیگ و از دست رفتن شانس قهرمانی نگرانند چون استقلال باید در هفتههای آتی با تیمهای میانه جدول بازی کند؛ همان تیمهایی که استقلال برای بردنشان چندان زوری ندارد.
آیا استقلال و ساپینتو به بنبست رسیدهاند؟
در حال حاضر هم تراکتور و پرسپولیس روی نیمکت خود تغییر ایجاد کردهاند. هووز فرصتی برای قضاوت اولی بوجود نیامده اما دومی شرایط خوبی تجربه نمیکند. از طرفی استقلال فصل گذشته اسیر تغییرات مداوم بود و این مساله آبیپوشان را دچار افتی وحشتناک کرد. حالا اما ساپینتو آنقدر فرصتهای خود را از دست داده و از نظر فنی هواداران تیم آبیپوش را ناامید کرده که میتوان گفت او به خط پایان رسیده. شانس مهم او عدم وجود یک آلترناتیو قوی است زیرا در شرایط فعلی مربی خارجی خوبی وجود ندارد و ایرانیهایی چون رحمتی، جباری و مجیدی هم سر کار هستند. در نتیجه حالا باید دید تصمیم تیم مدیریتی استقلال چیست؛ ادامه فرصت به ساپینتو یا تغییر مربی؟
انتهای پیام/