الهه آخرتی، نویسنده در یادداشتی در خصوص انتخاب آیت الله سید مجتبی خامنهای به عنوان سومین رهبر انقلاب اسلامی نوشته است:
ذخیرههای انقلاب
مادرم میگوید: «خدا انگار این خاندان را برای روزهای سخت مردم ایران، به عنوان ذخیره انقلاب آفریده»
بعد از ترورهای سال ۶۱ و از دست دادن بیشتر مسئولان نظام، در بحبوحه دلشوره ما که حالا چه میشود و بعد از بهشتی، باهنر، رجایی و خیل یاران شهید انقلاب، چه کسی جان بر کف کار را دست میگیرد و با قدرت ادامه میدهد؟
آقا مرهم دلهای داغ دیده و پایان چه کنم چه کنمهایمان شد.
دلگرم و امیدواریم... رود شدیم توی خیابانها و از عمق جان فریاد زدیم:
شد خامنهای رئیس جمهور / تا چشم منافقان شود کور
و خدا ما، انقلاب نو پا و ایران عزیزمان را به یمن وجودش از گردنه خطرناک آن روزها گذراند.
بعد از رحلت امام، دوباره دلهایمان لرزید. در میانه میدان، در دل نبردی بیپایان، مقتدا و مرشدمان را از دست داده بودیم و هر آیینه از خودمان میپرسیدیم: «بعد از امام چه بر سر کشتی انقلاب خواهد آمد و ایران عزیزمان را باید به دستهای توانایی چه کسی بسپاریم؟»
با رای مجلس خبرگان، هدایت کشتی انقلاب به دست مجروح و با کفایت آقا سپرده شد و ما از مرگ برگشتگان روزهای بعد از امام، دوباره جان گرفتیم و توی خیابانها فریاد زدیم:
خامنهای خمینی دیگر است / ولایتش ولایت حیدر است
و باز خدا با برکت وجودش کشتی انقلاب را با هدایت ناخدای باخدای آن از دل آن حادثه و کوره راه حوادث بعد از آن عبور داد.
در تمام این سالها جان ما بود و امر ولی و در لهیب آزمایشها دلخوش بودیم به سید علی. رهبری که با وجود دستمان را در دست خدا میدانستیم.
قلبمان لرزید وقتی خبر شهادت آقایمان را شنیدیم. دوباره اضطراب بود و نگرانی.
نگاهمان رو به آسمان بود و نمیدانستیم این بار باید گرد کدام نام در خیابانها ایستادگی، عزم و اتحادمان را فریاد بزنیم که یک بار دیگر خدا با شبیهترین اهل زمین به آقایمان، کسی که خَلقا و خُلقا اشبه الناس بابیه بود، دلمان را آرام کرد و پشتمان را گرم.
دست خدا عیان شد / خامنهای جوان شد
انگار این خاندان را برای روزهای سخت مردم ایران، به عنوان ذخیره انقلاب آفریده...
انتهای پیام/