لیلا مهرابی کارشناس مطالعات زنان در گفتوگو با برنا با اشاره به آخرین آمار اعلام شده توسط معاون امور زنان ریاست جمهوری مبنی بر اینکه یک سوم بیمه بیکاری ثبت شده در جنگ سوم تحمیلی مربوط به زنان شاغل کشور است، گفت: این آمار نشاندهنده یک واقعیت مهم است؛ هرچند حضور زنان در بازار کار کمتر از مردان است، اما نرخ بیکاری پس از جنگ در میان زنان بالاتر است. این مسئله نه تنها نشاندهنده ضعف ساختاری در دسترسی زنان به فرصتهای شغلی است، بلکه نشان دهنده آسیبپذیر بودن اشتغال زنان است.
وی در پاسخ به این سوال که چه عواملی باعث شده تا در چنین شرایطی بیکاری زنان بیش از مردان باشد، گفت: مجموعهای از عوامل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی دست به دست هم دادهاند. محدودیتهای شغلی، نابرابری حقوق و دستمزد، مسائل مربوط به مراقبت از خانواده و عدم انعطافپذیری محیط کار، همگی باعث شدهاند که زنان حتی با تحصیلات و مهارتهای بالا، فرصتهای شغلی مناسب کمتری داشته باشند و در حفط اندک فرصتها هم مشکل ایجاد شود.
این کارشناس حوزه زنان درباره راهکارهای کوتاهمدت و بلندمدت بیان کرد: برای کاهش بیکاری زنان در کوتاهمدت، ایجاد برنامههای حمایتی مانند تسهیلات مالی برای کسبوکارهای کوچک زنان، آموزش مهارتهای شغلی و تسهیل ورود زنان به بازار کار ضروری است. در بلندمدت، تغییر نگرشهای فرهنگی، اصلاح قوانین حمایتی و ایجاد زیرساختهای شغلی منعطف میتواند به کاهش پایدار بیکاری زنان کمک کند.
لیلا مهرابی اضافه کرد: توجه به زنان تنها یک مسئله اجتماعی نیست، بلکه یک ضرورت اقتصادی است. سرمایهگذاری روی زنان و اشتغال آنها به معنای رشد و توسعه پایدار کشور است.
این کارشناس حوزه زنان توجه به مسئله اشتغال زنان را نیازمند توجه ویژه سیاستگذاران و برنامهریزان اقتصادی دانست تا شرایط برای اشتغال پایدار زنان فراهم شود.
انتهای خبر/